Dreadlock Pussy - Palm Bridge Rd. (2005)
mijn stem
9 stemmen
Nederland
Metal
Label: [PIAS]
-
Positions of Power (3:51)
-
Choirboys (3:59)
-
Hang Loose (3:48)
-
Late (4:02)
-
Short Tempers & Lit Fuses (3:03)
-
A Way of Saying Goodbye (2:28)
-
Pickup (3:26)
-
Escondidos (3:20)
-
14:59 (4:24)
-
Full-time Video Girl (3:28)
-
One Too Many Times (3:48)
-
Simpleton (4:25)
0
geplaatst: 9 april 2005, 19:19 uur
De term "metal" is op d.p niet echt meer van toepassing. Ze zijn wat meer rockachtig gaan klinken. Ik vind het hierom juist een redelijk album ik vraag me alleen af of hun diehard aanhang dat ook vind.
0
geplaatst: 21 juni 2005, 14:50 uur
recensie die ik voor een andere site heb geschreven:
Op dit derde album van DP rekent de band definitief met het Nu-Metal "stigma" af. Met een eigen geluid waar invloeden van (vroegere) Faith No More en Incubus duidelijk hoorbaar zijn maakt de band tegenwoordig goede songgerichte nummers. Het album heeft een paar luisterbeurten nodig voordat je de juweeltjes en lagen in de muziek gaat ontdekken, maar vanaf dat moment is het ook vooral erg lekker. Met name in de rustigere nummers zoals Hang Loose en Pickup komt goed naar voren dat de band over het talent beschikt om goede gestructureerde songs te schrijven met kop en staart.
Zanger Pat heeft een duidelijke sprong voorwaarts gemaakt met een enorme variantie in zijn vocals (mooie zuivere zang, schreeuw, brul en rap), maakt hij alleen het album al spannend. DJ Lombok beperkt zich gelukkig tot functionele scratches en sounds en timmert gelukkig de plaat niet helemaal dicht (waar ik bij DJ's altijd een beetje bang voor ben). In songs als Short Tempers & Lit Fuses en Choiboys (vette riff) wordt ook het gaspedaal nog een flink ingetrapt en kan de deels vernieuwde ritme sectie (met nieuwe drummer Jos Roosen) laten horen dat e.e.a.strak in elkaar zit! Door de mooie productie klinkt alles ook erg volwassen en vooral lekker.
De details van het album tillen de plaat van goed naar nog beter; luister eens naar de prachtige spaanse trompet op het eind in het nummer Late; prachtig getimed en heel sfeervol. Ook het instumentaaltje is erg fraai opgebouwd.
De conclusie is eigenlijk simpel; na de aardige platen Sharp Instead en Tsumi maakt DP een hele stap door een album uit te brengen dat definitief afstand neemt van de Nu-Metal en dat de vorige platen op alle fronten overklast. Hebben deze Limburgers Internationale potentie; als je het aan mij vraagt wel. Dit is in ieder geval zondermeer hun beste werkstuk tot nu toe
4.5 sterren
Op dit derde album van DP rekent de band definitief met het Nu-Metal "stigma" af. Met een eigen geluid waar invloeden van (vroegere) Faith No More en Incubus duidelijk hoorbaar zijn maakt de band tegenwoordig goede songgerichte nummers. Het album heeft een paar luisterbeurten nodig voordat je de juweeltjes en lagen in de muziek gaat ontdekken, maar vanaf dat moment is het ook vooral erg lekker. Met name in de rustigere nummers zoals Hang Loose en Pickup komt goed naar voren dat de band over het talent beschikt om goede gestructureerde songs te schrijven met kop en staart.
Zanger Pat heeft een duidelijke sprong voorwaarts gemaakt met een enorme variantie in zijn vocals (mooie zuivere zang, schreeuw, brul en rap), maakt hij alleen het album al spannend. DJ Lombok beperkt zich gelukkig tot functionele scratches en sounds en timmert gelukkig de plaat niet helemaal dicht (waar ik bij DJ's altijd een beetje bang voor ben). In songs als Short Tempers & Lit Fuses en Choiboys (vette riff) wordt ook het gaspedaal nog een flink ingetrapt en kan de deels vernieuwde ritme sectie (met nieuwe drummer Jos Roosen) laten horen dat e.e.a.strak in elkaar zit! Door de mooie productie klinkt alles ook erg volwassen en vooral lekker.
De details van het album tillen de plaat van goed naar nog beter; luister eens naar de prachtige spaanse trompet op het eind in het nummer Late; prachtig getimed en heel sfeervol. Ook het instumentaaltje is erg fraai opgebouwd.
De conclusie is eigenlijk simpel; na de aardige platen Sharp Instead en Tsumi maakt DP een hele stap door een album uit te brengen dat definitief afstand neemt van de Nu-Metal en dat de vorige platen op alle fronten overklast. Hebben deze Limburgers Internationale potentie; als je het aan mij vraagt wel. Dit is in ieder geval zondermeer hun beste werkstuk tot nu toe
4.5 sterren
* denotes required fields.
* denotes required fields.