Death Letters - Post-Historic (2011)

Ik ben wel benieuwd naar dit album. Het ligt niet in lijn met het prima debut dat zich kenmerkte door de vuige bluesrock.
De inspiratie voor dit album haalde de band bij oa Oceansize, Cult of Luna, At the Drive-In, the Thermals en DCFC. Dat klinkt goed. Het zal dus wel weer een energieke plaat worden.

Voorproefje

dat voorproefje is in ieder geval geweldig!

Het eerste nummer klinkt heel erg goed, het doet me ook wel een beetje aan Placebo denken. Dit vind ik beter dan het debuutalbum. Ik ben benieuwd naar het complete album.

Temporary Frame heb ik ook gehoord. Ook een goed nummer met een verassende break, alleen iets kort met 2.11

Release is een week naar voren gehaald! Plaat verschijnt dus morgen (8 april) al.

Op Soundcloud kun je alvast nieuwe nummers horen: POST-HISTORIC by deathletters on SoundCloud - Create, record and share your sounds for free

Voor de mensen die het nog niet wisten, in Nederland hebben we een eige 'Black Keys'. De Nederlandse Keys komen uit Dordrecht en zijn gemiddeld ongeveer de helft jonger dan Dan en Patrick. Het tweede album van het Rockduo heet Post-Historic, en staat weer vol met Bluesrock maar ook met punk en post-rock.

Om maar gelijk met de deur in huis te vallen: Jemig, your heart upside down is een lekker opener! Lekker vuig en rauw, dat gaat er goed in. De eerste single van het album nodigt uit tot verdere beluistering.De zang van zanger/gitarist Duende is veranderd, bij vlage doet het me sterk denken aan Brian Molko van Placebo. Maar op andere momenten juist weer niet, zoals in de ballades.
Sommige momenten op het album zijn sterker dan andere. De bluesriff midden in het nummer i wish i could steal a sunset is bijvoorbeeld heel sterk en de break in Death of the sincere is ook gaaf. en zo zijn er nog meer voorbeelden.

Wat opvalt is dat er veel ballades op dit tweede album staan (pakweg de helft). Dit hadden de Death letters niet moeten doen want dit is niet hun sterkste kant. Een nummer als when you know a name is gewoon niet mooi. De veel te gladde zang in combinatie met de opeens vrij harde gitaar werk niet goed. Dit is een skipmoment. Maar de langzame nummers hebben ook wel hun charme. Het geheel luistert mede dankzij de ballades en de afwisseling tussen hard en zacht beter weg. Dit is wel een vetbetering.
Dit is victor en Duende echter vergeten, want de band is nog piepjong en de twee jongens hebben talent, maar het ultieme Death Letters album moet in mijn ogen nog gemaakt worden, want super goed is Post-historic niet geworden.

Dit tweede album is een vooruitgang. Maar ultieme Death letters nummers als schizophrenic mis ik. Dit is de grootste kracht van de band. Wel vind ik het knap dat de band niet in een stijl blijft hangen en nieuwe dingen uit proberen op hun tweede album.

van: http://daanmuziek.blogspot....

Ik had juist begrepen dat er helemaal geen blues-rock meer op zou staan. Ik heb het album nog niet gehoord maar de helft aan ballades zint mij in ieder geval niet.

Er staat (vrijwel) geen bluesrock meer op, maar soms hoor je nog wel duidelijk die invloeden, ik zeg niet dat het erig is hoor

Een behoorlijk onsamenhangend album. De ballads hadden ze wat mij betreft er wel af kunnen laten want dat zijn echt de minste van het album. Geef mij maar van die lekkere beukers, de zang is dan heel erg Placebo en er zijn veel invloeden van Mastodon! En gewoon dan iets korter. 3 sterren nu, zeker niet slecht maar ik had meer verwacht.

Ik vond die bluesrock ook erg goed hoor. Het is overigens wel tof dat ze nieuwe stijlen uitproberen. Ik ga het album sowieso wel in huis halen want ik verwacht in de toekomst nog wel hele goede dingen van deze band. Ze verdienen het om een beetje gesteund te worden.
Duende kan behoorlijk tekeer gaan op zijn gitaar, heerlijk! En dat op zijn leeftijd.

Tja, het is niet veel...
Leunen te veel naar achter en denken dat ze er al zijn... dat is prima maar lever dan een goede plaat af!
Vandaag op metropolis weer aan herinnerd, het mist gewoon wat

Het gemiddelde ligt duidelijk een stuk lager; had eigenlijk gehoopt dat ze een ontwikkeling zouden doormaken. Desalniettemin ben ik niet ontmoedigd en geef ik deze (nog steeds erg jonge) gasten een kans!

Tja, voor mij een van de teleurstellingen van het jaar. Ligt niet aan die gasten, want die hebben wel degelijk een ontwikkeling doorgemaakt en beheersen hun instrumenten goed. Maar na het debuut had ik gehoopt een Nederlandse versie van The Black Keys in de dop gehoord te hebben. Deze richting zint me totaal niet en kan me weinig boeien.Ik denk dat een groot gedeelte van het publiek dat ze gewonnen hebben met het debuut hier zo over denkt, maar ja wie weet boren ze een hele nieuwe markt aan. Hopelijk is het hun hier niet om te doen geweest en spelen ze gewoon de muziek die ze willen spelen; daar gaat het uiteindelijk om.

Ik haak in ieder geval nu af.

Ik snap de kritieken op deze plaat eigenlijk niet zo goed, ik hoor een goed ingespeelde band die duidelijk is gegroeid en een fantastische coherente nieuwe plaat heeft afgeleverd die de energieke optredens zeker goed benaderd. Mischien verwacht iedereen te veel een Nederlandse Black Keys....

(Who cares, er bestaat al een prima Black Keys....)