The Unthanks - Last (2011)

mooi dit zeg, nu op de luisterpaal te beluisteren. Give away your heart echt bloedmooi en die Tom Waits cover No one knows i'm gone, kippevel....

over 4 dagen komt tie uit, kan niet wachten. Nog niet in pindakaasvorm te krijgen in iedergeval. Ja met van die klote wachtwoorden. Wie bedenkt zoiets nou?

Waar de luisterpaal al niet goed voor is. The Unthanks, niet een album waar ik zelf zo zou op zijn gekomen. Maar dit is mooi om naar te luisteren. 2 van nature mooie welgevormde zusjes, met een samenzang dat klinkt als pure honing. De hoes past wel bij de waltz in de muziek, die zachtjes deinend je tegemoet komt. Dit zou wel eens geen pindakaas worden voor mij, maar zwart vinyl. Agnes Obel/Ane Brun/The Unthanks.....er wordt mooie muziek gemaakt door de dames...pure oorverwennerij.

Heb in het verleden al het nodige van ze gehoord maar verdorie hun uitvoering van de King Crimson classic "Starless" is toch wel een groot kippenvel moment.

Erg mooi, dit plaatje! Ik gooi er maar alvast weer een halfje bij.

Inderdaad, ChrisX, die uitvoering van 'Starless' hier is ronduit geweldig..

Mooie folkmuziek. 2011 is wat dat betreft al goed op weg om 2010 gewoon op te volgen, met topplaten uit de folkwereld.

Gan to the Kye grijpt je meteen bij je kladden. Wat een binnenkomer zeg. Meteen zit je in die prachtige sfeer die The Unthanks neerzetten. Dit is er eentje om te hebben.

Gelukkig eindelijk 20 sterren! Anders had ik dit stukje muziek waarschijnlijk gemist. Ik vind het echt prachtig klinken. Heel erg fijne muziek, fantastische zang. Ik wil niet al te snel oordelen maar dit klinkt wel echt geweldig hoor.

Dat folkmuziek nog volop leeft onder de mensen, daar is deze plaat een mooi bewijs van. De zusjes Unthank (echt waar, zo heten zij) hebben met 'Last' een gracieuze plaat uitgebracht, die teruggrijpt naar de folkmuziek van weleer. De mooie hoes nodigt uit, en de muziek zet deze hoes nog kracht bij. Andersom kan ook. Enfin.

Soms misschien wat saai, maar ach, dat wil ik hen niet eens aanrekenen. De zang vind ik niet erg speciaal of geweldig of zo, maar past er wel bij. Apart ook zijn de covers van 'No One Knows I'm Gone' van Waits en vooral 'Starless' van King Crimson.

3,5 sterren

Muziek is emotie. Soms pakt een CD je direct bij je strot.
Dat gebeurde bij mij bij deze zusjes Unthank.
Wat een prachtige nummers
Vooral the Gallowgate Lad en Queens of Hearts vindt ik fenomenaal.
Maar eigenlijk staan er alleen maar juweeltjes op

Voor Roots aan de Zaan hebben we The Unthanks geboekt, duurt nog een hele tijd, maar houd zondag 3 april 2016 het Zaantheater in Zaandam in de gaten ... komt tzt op www.rootsaandezaan.nl/agenda, mail [email protected] voor maandelijkse nieuwsbrief én goede plaatsen voor earlybirds.

Op moment van schrijven zijn er nog 24 kaarten beschikbaar bij het Zaantheater in Zaandam voor wat een exclusief optreden van The Unthanks is, niet alleen voor Nederland maar sowieso buiten de UK. Zondag 3 april 15:00.
Wil niet spammen, maar die laatste 2 rijen nog vullen en we zijn uitverkocht ... ik poog dus probeer alle fans hiervan te bereiken (en niet alleen omdat ik dit organiseer, als "Roots aan de Zaan").
Publiek komt zelfs over vanuit Belgie en Engeland. Kaarten 25 Euro (Roots aan de Zaan leden 17.50).

Liep tegen Last aan toen ik de cd rond 2018 in een kringloopwinkel tegenkwam. Vond de hoes mooi, gokte dat het iets met new wave zou zijn. Voor een eurootje meegenomen.
Verrassing! Althans, voor mij. Het bleek om folk te gaan en wel van een bijna bovennatuurlijke schoonheid. Soms denk ik hierbij aan Nick Drake, soms aan Kate & Anna McGarrigle of Laïs. De eerste naam vanwege sommige melodielijnen, arrangementen (zoals de strijkers in Give Away your Heart) en ingetogenheid, de laatste twee namen omdat de stemmen van de zussen Rachel en Rebecca Unthank zo fraai samengaan.

De muziek met viool, piano, een enkele keer trompet (!) en meer akoestische instrumenten is vooral dromerig-feeëriek, door de bandleden zorgvuldig om de stemmen van de gezusters gedrapeerd. Nergens is het uitbundig, echter continu is de sfeer warm en creatief.
Hierboven noemden anderen de covers van Tom Waits (No One Knowns I'm Gone) en King Crimson (Starless). De originelen ken ik niet, maar nergens viel mij op dat er een cover klonk: deze liedjes zijn volstrekt vervlochten met de eigen nummers. Gan to the Kye en Queen of Hearts bijvoorbeeld, wat een pareltjes!

Rondom mijn huis regeren lichte vorst en ijzel; terwijl mijn voeten op de bank onder een dekentje schuilen, waan ik mij tweehonderd jaar geleden in een cottage in Northumbria, de thuisgrond van deze groep. Ouderwets en toch fris, traditioneel en toch eigentijds. Of kan ik het tijdloos noemen?
28 februari spelen ze in Tivoli/Vredenburg, boven in zaal Cloud 9. Moet ik maar eens heen, meemaken of de muziek daar net zo goed landt als deze avond thuis.

"Last" kun je gerust het vierde album van de zussen Unthank noemen als je de eerste 2 albums van "Rachel Unthank & The Winterset" meereken. zus Becky zong al prominent mee op die albums, waarna ze vanaf het derde album "Here's the Tender Coming" als The Unthanks verder gingen.

"Last" is wederom een bloedmooi album met wonderschone zang van de zussen op een 3-tal nummers aangevuld met de eveneens prachtige stem van de violiste Niopha Keegan.

5 door de groep gearrangeerde traditionals plus 1 nummer "Last" van bandlid/pianist Adrian McNally en 4 covers "Give Away Your Heart" van de Engelse folkie Jon Redfern, een nummer van zijn debuut album "May Be Some Time", "No One Knows I'm Gone" van het Tom Waits album "Alice", "Starless" van het King Crimson album "Red" en "Close the Coalhouse Door" van de uit Gateshead afkomstige folkie Alex Glasgow.

"Gan to the Kye", "Queen of Hearts" dat eveneens door Joan Baez en Martin Carthy werd gecoverd, het melancholische, verstilde "Starless" met een leidende rol voor de trompet i.p.v. gitaar en de piano ballad "Close the Coalhouse Door" dat de zussen leerden kennen via het folk gezelschap The Wilson Family behoren tot de vele hoogtepunten.

de lieflijke met fiddle spel opgesierde traditionals "My Laddie Sits Ower Late Up" en "Conny Hobbie Elliott" een lied uit 1759 blijven het dichtst bij de traditionele folk/roots.

er zijn gastrollen van Lizzie Jones (trumpet), Dean Ravera (double bass), Alex Neilson (drums) en Julian Sutton (melodeon) plus een strijk kwartet (3 violen en cello).

of je het nu neo-folk wil noemen of niet de muziek op "Last" is emotievol, prachtig en sfeervol. een bij uitstek ideaal herfstalbum maar sowieso geschikt voor alle jaargetijden.

Album werd geproduceerd door Adrian McNally
Recorded at home in Northumberland

Rachel Unthank: voice, kalimba (3)
Becky Unthank: voice
Niopha Keegan: violin, voice (1,5,8)
Adrian McNally: piano, dulcitone, voice, drums
Chris Price: bass, acoustic & electric guitar, ukulele

Ah, dank potjandosie, deze ga ik weer eens uit de kast trekken! Dat concert destijds moest ik laten gaan, te druk met werk...