Frank Ocean - nostalgia, ULTRA. (2011)

Songs for Women, Swim Good, We All Try. geweldige nummers en laten weer duidelijk de kwaliteiten van OFWGKTA zien.

Nature Feels (sample Electric Feel, MGMT) en American Wedding (sample Hotel California, Eagles) zijn jammer genoeg erg ongeïnspireerde nummers, vooral de laatstgenoemde is erg simpel. Jammer want het haalt het cijfer wel naar beneden.

Desalniettemin heeft Frank Ocean zeker potentie om een grote naam te worden, Songs for Women en Swim Good kunnen zo de Top 40 in (in positieve zin natuurlijk , fijne popnummers).

Frank Ocean, de Bruno Mars van OFWGKTA. Hoewel er tot nu toe maar vijf stemmers zijn, is het gemiddelde vrij hoog te noemen. Waarom? Waarom wordt de Bruno Mars van OFWGKTA wel geaccepteerd en de Bruno Mars van Atlantic niet? Ik denk zelf dat het te maken heeft met het feit dat de Bruno Mars van OFWGKTA mag omgaan met Tyler the Creator. Want als je omgaat met Tyler the Creator en zijn gevolg, dan moet je wel een toffe gozer zijn. Maar goed, toegegeven: de instrumentaties zijn soms nog vermakelijk en op Swim Good wordt verdienstelijk gezongen. Daardoor is deze Bruno Mars net iets beter dan die andere Bruno Mars.

Hmm, de vergelijking met Bruno Mars zie ik niet echt. Tenminste, ik heb er zelf nooit aan gedacht tijdens het luisteren. Zelf moest ik wel af en toe aan Drake denken, en nummers van hem kan ik meestal ook wel waarderen.
Ook heb ik, gelukkig, op deze cd nergens zo'n beroerde tekst gehoord als Grenade of Millionaire .

Ze hebben ook niet hetzelfde stemgeluid, het is meer een zelfde vorm van nadrukkelijk aanstellen tijdens het zingen. Ik had ook een andere R&B-zanger kunnen noemen, maar Bruno Mars is wel lekker actueel. Bovendien wilde ik gewoon per se zes keer de naam van Bruno Mars plaatsen bij een OFWGKTA-album.

Kunnen we als label niet overal OFWGTKA invullen?

Officieel gezien is het geen label en brengen ze alles nog altijd gewoon zelf uit. Tylers Goblin wordt als eerste uitgebracht op een echt label, namelijk XL.

Discogs zit hier ook fout; die heeft overal maar gewoon OFWGKTA als label ingevoerd. Zelf zou ik het ook mooier vinden, maar het zou gewoonweg niet kloppen. Maar hey, alles staat er nu wel op.

Ja, daar ben ik wel heel blij mee . Een beetje doorklikken bij Tyler, The Creator en dan moet je overal wel kunnen komen .

Ik heb hier dubbele gevoelens over. Op zich klinkt het aardig en kan Frank Ocean mee met de populaire R&B-stroming van dit moment. (Bruno Mars vind ik stukken beter!) Aan de andere kant is dat ook het probleem. Ten eerste klinkt het nergens indrukwekkend en echt mooi. Ten tweede had ik van een OFWGKTA-lid (zover ik OFWGKTA ken) minimaal teksten verwacht van een hoger niveau en vooral veel grover. In plaats daarvan komt Frank Ocean ook aan met standaard liedjes. Ook de samples van There Will Be Tears en die van Hotel California helemaal vind ik wack! Vanwege de dubbele gevoelens hou ik mijn cijfer ook tussen hoog en laag in! 2,5*

Grotendeels niet veel soeps, maar Songs for Women is wel heerlijk zeg. En American Wedding is beter dan Hotel California.

De favoriet Song For Women geluisterd en dat vind ik al 3 keer niks. Deze Odd Future plaat laat ik verder maar links liggen.

R U serious people?! American Wedding heeft 1 van de betere teksten op dit hele album. De melodie en shit is gejat ja, maar who cares, luister naar de tekst en je snapt het. Overigens hebben Novacane, Swim Good en We All Try ook erg sterke teksten.

Frank Ocean valt niet eens te vergelijken met Bruno Mars. Kom op zeg.

Heb je je speciaal aangemeld op de site om ons dat te vertellen?

Sowieso is dat lang niet een van de beste tracks. Swim Good, Novacane, We All Try en There Will Be Tears staan hier allemaal dik boven.

Toch best wel goed.

Song for Women vind ik juist één van de mindere nummers

Leugens

Zijn mixtape DreamKilla is echt goed! 4,5*

Met zijn nadrukkelijke hiphopinvloeden druipend in slijm en seks doet het terugdenken aan die goeie ouwe nineties-shit, toen R&B R&B was. Maar met die onmiskenbare Odd Flava duidelijk een product van 2011, eigenzinnig en garant voor (ten minste) enkele topsongs!
Alleen jammer van al die -kijk eens hoe breed onze smaak- referenties aan Coldplay, Radiohead, MGMT and whonot... Iedereen weet dat je stiekem liever Ginuwine en Eric Benét knalt!

Swim Good De rest van de plaat is ook erg sterk, maar moet ik nog wat laten inwerken. Ik mik er ineens al een hoge score tegenaan.

Hier gratis en legaal te kapen. Beetje laat, maar ach.

Die link lijkt me noodzakelijk gezien dit nieuwsbericht van gisteren:

Physical Release of Frank Ocean's Nostalgia, Ultra. Not Happening | News | Pitchfork

Jammer.

Ene Ben vatte Goblin van Tyler, the Creator vrij goed samen als "Wat zeg je Hodgy, zin om wat te rappen? Ok, doe maar dan, gooi jezelf ertussen." "Hé, is dat een stemvervormer? Even mee rommelen." "Coole sample, nog maar eens gebruiken." "Laten we Radicals beëindigen met nog wat random veel te lang gedoe. En dat live dan gewoon overslaan. Haha." Een dergelijke benadering van een r&b-plaat leek me wel interessant toen ik over Frank Ocean hoorde. Afijn, naar z'n mixtape ben ik dus vergeten te luisteren, zo gaat dat.

Nu heb ik nostaliga, Ultra eindelijk eens binnengehaald en de gekte en lo-fiïgheid die ik had verwacht vallen wel mee. Speels is het allemaal wel; de biets komen o.a. bij Coldplay, MGMT en die godvergeten Eagles vandaan. Daarnaast moet meneer even interessant doen met z'n Radiohead, maar dit stukje is verdomd amusant: bitches willen geen Radiohead horen, bitches willen gewoon Jodeci horen. Referenties aan mainstreampop en indie dus, maar ondertussen nog altijd urbanverantwoord.

Nu hebben James Blake en Kanye West mijn vooroordelen over r&b vorig jaar deels weggenomen, want als je zoiets maar combineert met toffe, originele en 'experimentele' (kutwoord in deze context) invalshoeken, dan kan ik daar best enthousiast van worden. Franks mixtape bevalt me dan ook op momenten zeker: 'Swim Good' had zo op 808's & Heartbreak gekund, maar ook 'Novacane' is een indringend liedje. Daar tegenover kan ik wel 'Strawberry Swing' wegstrepen; flauwe, sentimentele Coldplayonzin. Ik wil niet dat Frank het heeft over z'n jeugd die blijkbaar gelukkig was, maar dat hij het heeft over drugs, neuken en gevoelloosheid onder de drugs en het neuken.

Maar Frank levert voorts nog best een prestatie: hij laat Nicole Kidman geil klinken en maakt 'Hotel California' tolereerbaar door het over z'n teenage bride te hebben. Het is soms best glad, maar tegelijkertijd zo speels dat ik soms een glimlach niet kan onderdrukken. Dit geeft moed om me nog wat verder in channel ORANGE te verdiepen; als een echte hipster zijnde heb ik die ook al even gereblogged via m'n tumblr.

Omdat ik zeer te spreken ben over channel ORANGE ga ik deze nog eens een keer proberen. Misschien vind ik het nu wel tof.

Toch best een goede plaat van Frank Ocean al merk je wel dat hij nog niet op het niveau zit van zijn debuut album.

even wennen na zoveel naar channel ORANGE te hebben geluisterd maar dit is ook een heel tof plaatje! staan een paar pareltje op die niet onderdoen voor het materiaal op zijn debuutalbum

4 sterren