Gerry Mulligan & Paul Desmond - Two of a Mind (1962)

”Two of a Mind” is een smaakvol jazzalbum dat erg prettig wegluistert. Het betreft vrij klassieke jazzcomposities zonder dat het nodeloos complex wordt. Standaard is misschien niet de juiste term, maar experimenteel is het zeker ook niet. Het is een album dat ik niet vaak luister, het is daarom gewoonweg niet boeiend en spannend genoeg. Het is aan de andere kant wel rustgevend en er wordt gewoon prima gemusiceerd. ”Two of a Mind” kleurt keurig binnen de jazzlijntjes en is erg genietbaar, maar een verdere meerwaarde heeft het voor mij niet.

Mainstream noemen ze dit, of ook wel cool jazz. Paul Desmond kennen we natuurlijk van Dave Brubeck en je herkent zijn lichtvoetige, frivole speelstijl uit duizenden. Gerry Mulligan wordt ook wel de koning van de mainstream genoemd.

Tot voor kort vond ik mainstream dus als een lichte diskwalificatie klinken, jazz voor de massa, flinterdunne muziek die iedere nitwit makkelijk kan volgen; Niet interessant voor mij dus, als doorgewinterde muziek liefhebber die zijn jazz graag wat uitdagender heeft.

Maar recent ben ik dus naar Gerry Mulligan aan het luisteren en ik vind het geweldig, zijn muziek maakt me gelukkig. Zijn samenwerking met Chet Baker in het pianoloze quartet is fantastisch, de plaat die hij samen met Ben Webster opnam staat bij mij de laatste tijd regelmatig op repeat en ook dit album smaakt mij heel goed. Inderdaad niet heel complex, maar wat spelen de alt sax van Desmond en de bariton sax van Mulligan hier fantastisch samen. Ze tillen alle jazz klassiekers die ze samen spelen naar een hoger niveau. Intrigerende en verslavende muziek van het allerhoogste niveau, wat mij betreft. Halfje erbij derhalve.