Anvil - Juggernaut of Justice (2011)

Lekker herkenbaar album na het in mijn ogen teleurstellende "This Is Thirteen". Zelfs de zang van Steve "Lips" Kudlow valt me niet tegen op dit album. Uitschieters voor mij zijn: "Juggernaut of Justice" en "When Hell Breaks Loose" zwaartegenvallend het langzame nummer "Paranormal".en het instrumentale "Swing Thing". Muzikaal zal Anvil niet meer in de buurt komen van de klassiekers als "Metal On Metal" en "Forged In Fire" toch een respectabele plaat welke ik nog wel eens zal beluisteren.

Ik gun de band absoluut het recente eerherstel en het daarmee gepaarde succes, maar met de albums van de band blijft het behelpen. Ook dit is weer een vrij flauwe bedoening, met vlotte maar niet memorabele songs, zowel op muzikaal- als op tekstueel vlak. Het gaat allemaal het ene oor in en het andere uit. Ook productioneel is het niet bijzonder.

Na hun 3 eerste lp's ( inderdaad klassieks ), is het bergafwaarts gegaan met Anvil.
Ben ze wel altijd blijven volgen en heb al hun CD's ( eerste netjes gekocht, de laatste jaren gedownload ). Ze zijn wel altijd nog enkele sterke nummers blijven maken ( Kiss of Death van
Strength of Steel bijvoorbeeld.
Op deze CD staan gelukkig meerdere van die sterke nummers, jammer van enkele negatieve uitschieters ( Paranormal, Swing Thing ).
Produktie vind ik toch wel goed, voor Anvil dan toch.

Verrassend goede opvolger van het matige This is Thirteen, doet me hier en daar zelfs een beetje aan Forged in Fire denken, al is het allemaal wel net een versnellinkje lager. Swing Thing vind ik nog niet eens verkeerd, kan me aan de andere kant wel voorstellen dat niet iedereen 'em te verteren vindt. Wil eigenlijk 3,75 geven maar dat kan helaas niet, dus dan maar 4*, Lips en Robb verdienen het