Shag Tobacco dateert van 1995...... wie had ooit kunnen denken dat er nog eens een nieuw album zou komen en dan ook nog eens met zo'n opvallende titel en hoes?!
Laat ik beginnen te zeggen dat ik een groot Gavin Friday liefhebber ben. Ik hou van zijn pathos en zijn donkere kanten.
Ik weet dat hij flirt met Bono en het is dan ook niet verbazingwekkend dat opener Able een behoorlijk groot U2-sausje heeft gekregen. Erg? Nee. Het valt een beetje in de categorie Angel van het album Shag Tobacco. Niks mis mee, maar ook niet bepaald verrassend. Heeft ie daar nu 16 jaar over moeten doen? Prima popnummer trouwens met het kenmerkende Friday geluid. Ik hou er blijkbaar nog steeds van.
Land on the Moon is een rustig nummer waar het ietwat hese stemgeluid goed tot zijn recht komt. Amy Odell, dochter van producer Ken Thomas, vertolkt hier de vrouwelijke vocalen en vraag me niet waarom maar ik moest denken aan het duet Don't Give Up van Peter Gabriel en Kate Bush. Het lijkt er verder totaal niet op. Het sfeertje misschien?
A Song That Hurts doet me erg denken aan de muziek van Aqualung. Het zal ongetwijfeld de manier van zingen op dit nummer zijn die daar voor zorgt. Ietwat mysterieus sfeertje er omheen en de vergelijking is te begrijpen voor degenen die bekend zijn met Aqualung. Sfeervol en mysterieus met een hoge dosering electronica zonder dat het koud en kil wordt. Filmisch? Jazeker, niet zo verwonderlijk als je weet dat Gavin Friday zich daar de laatste jaren ook mee bezig heeft gehouden.
The Only One verlaat het mysterieuze pad en ontvouwt zich als een mooi midtempo popnummer. U2 ligt weer sterk op de loer maar zolang het pareltjes als deze oplevert kan mij dat niet schelen. Die connectie is er trouwens wel vaker geweest dus dat mag geen verrassing heten.
Blame gaat van start als een Mark Lanegan-achtig nummer. Beetje slepend, donker en het heeft iets licht rauws in zich, minder rauw dan Lanegan want daarvoor herbergt dit nummer ook weer wat liefs.
The Sun & the Moon & the Stars is wederom een midtempo nummer. Wat dat aan gaat kent catholic wel een bepaalde flow en daar past dit nummer uitstekend in. Het ademt een beetje de sfeer van Cocteau Twins wat niet raar is omdat Ken Thomas die band ook onder zijn hoede heeft genomen in het verleden.
It's All Ahead of You vind ik een prachtig sfeervol nummer vol gracieuze momenten op uiterst subtiele wijze uitgevoerd. Het is een uiterst knuffelbaar nummer ook. Nergens venijnig maar wel lief zonder klef te worden.
Bij Perfume gaat het tempo eindelijk wat omhoog en krijgen we wat meer ritme. Hoe heerlijk grauwt Friday hier door het nummer heen om daarna weer vrolijk mooi verder te zingen. Je zou haast aan Tricky gaan denken als je dit hoort. Lekker nummertje dat goed in elkaar zit en heerlijke wendingen kent met allerlei geluidjes op de achtergrond in zowel vocalen als muzikale begeleiding.
Epilogue is niet het einde van dit album. Het had gekund nadat een kerkklok het vorige heeft uitgeluid maar het is niet zo. 'The Best is yet to come' zingt mister Friday repeterend en dan ben ik benieuwd of dat ook zo is want het gebodene was tot nu toe al niet mis.
Where'd Ya Go? Gone mag dat als eerste gaan bewijzen. Het begint al een beetje spooky als een echo in de duisternis. Haast fluisterend, bezwerend wurmt Friday zich ruim 4 minuten lang door dit nummer. De instrumentatie draagt hier zeker ook aan bij. Zeker een prachtig nummer met een uitstekende opbouw (die wederom wat aan het betere U2 werk doet denken).
Afsluiter Lord I'm Coming heeft Moya Brennan als gast. Het is een perfecte afsluiter: haast devoot (hoe kan het ook anders met zo'n titel die met een kleine c moet worden geschreven).
Met catholic weet Gavin Friday mij absoluut niet te verrassen en ergens misschien maar goed ook. Na zo'n lange tijd hoop je gewoon op wederom een mooi album van de man en die krijgen we zeer zeker. Het is geen Shag Tobacco of Each Man Kills the Thing He Loves maar dat maakt niet uit omdat catholic gewoon een uitstekend album is dat een bepaalde midtempo flow heeft gekregen die ondanks dat niet gaat vervelen.
Het heeft even mogen duren maar ik ben blij dat ie terug is, voor zover hij überhaupt weg was uiteraard.