The Pineapple Thief - Variations on a Dream (2003)

remember us , vergeten doe ik ze niet met zo'n mooi nummer.

Uit de tijd dat er nog geen 'The' voor stond en dit album is een van de hoogetpunten uit al het hele sterke oeuvre van deze band.

En zo is het, Flipper!

Van de week zat ik deze te beluisteren en hoorde ik er ook wel Mike Oldfield in. Dat wil zeggen, de sfeer van Mike Oldfield, want het gitaargeluid van M.O. (toch een van zijn meest karakteristieke kenmerken) lijkt hier dan weer totaal niet op.

Uiteindelijk allemaal geneuzel in de marge: (The) Pineapple Thief is gewoon The Pineapple Thief en die zet steeds overtuigender zijn eigen geluid neer en krijgt daar (eindelijk) ook langzaam steeds meer bekendheid mee.

sterke nummers maar het hele album in een keer doorwerken blijft een klus, geeft voor mij aan dat de mannen het niet spannend kunnen houden. Het wordt dan allemaal wat de zelfde sound en dientengevolge eentonig. Dat is dan weer totaal Oldfield-unlike, heren... Afzonderlijke songs, uitstekend. 3,5 eerst maar...

blijkt dus toch een groeier en wellicht stemmingsgevoelig maar toch een heel sterke plaat. Nummer 2 en 7 even favoriet... halfje erbij. De gitaarsolootjes zijn toch wel erg helder en fraai, hoor.

Remember Us is geniaal. Ik moet echt opzoek naar dit album.

IK heb The Pineapple Thief pas vorig jaar ontdenkt middels Tighly Unwound. En ben toen gaan terugwerken in discografie.

Ik vind de eerste platen veel beter, met een leadgitarist erbij. Ik vind de songs ook wat subtieler. En wat een goede zanger is Bruce toch.

Ik houd totaal niet van dat gejengel van Radiohead en Muse, maar dit (ook Oceansize) vind ik gewoonweg geweldig.

heb dit album nu een aantal keer gedraaid, maar het is me als totaal te vlak en weet me te weinig te raken. Al kan het zijn dat dit veranderd als ik deze nog enige tijd in de speler laat liggen.

Remember us is wel erg goed.

Remember Us past naar mijn smaak tussen de beste nummers aller tijden.

Is er ook maar enige mogelijkheid om dit album nog ergens op de kop te tikken (geen ebay of amazon toestanden liefst)? Bij KScope, Burning Shed en zo is het allemaal out of stock. Iemand die 'm van de hand wil doen?

Natuurlijk is Pineapple Thief geen echte progressieve rock.
Meer een soort prog-gerelateerde band.
Althans, tegenwoordig is alles prog met een new-wave-keyboardje erin.

Nochtans is dit een zeer aangenaam, rustig en romantische werkje.
Invloeden van allerlei bandjes, die ik shit vind (Radiohead) of goed (Pink Floyd, Porcupine Tree, Marillion).

Naar ik meen is de muziek die Pineapple Thief maakt een soort indie-rock (belachelijke term, net zo achterlijk als de term alt-rock).
Ik beschouw het als een soort, licht progessieve poprock.
Veel oog voor detail, dynamiek en sfeer.
Wat doodsimpele songstructuurtjes en bijna infantiel aandoende gitaarsolootjes.
Maar het werkt! En dat telt!

Ik vind art rock wel een mooie benaming voor TPT. Ook passend voor Blackfield, no-man en Sufjan Stevens. Ik heb vandaag de geremasterde editie van deze plaat binnengekregen, met bonusdisc 8 Days erbij. Had 'm ooit al stiekem eens als torrent gedownload, maar ben nu toch blij dat ik de 'echte' muziek, met boekje en hoesje en alles erbij, heb. 't Is een andere cover, met een boeket hangende rozen langs een witte muur. Het heeft iets... vergankelijks. Mooie alternatieve cover, beter dan het origineel vind ik, die komt nogal cheap over, met die lage resolutie. Nog maar eens beluisteren, 't is lang geleden

Echt progressief is het inderdaad niet. Het is meer een hele sfeervolle, atmosferische plaat. Het heeft af en toe wel wat weg van Marillion en het gitaarwerk en de hoge zang doen me soms zelfs wat denken aan John Frusciante (maar dat zal wel aan mij liggen).

Wat een ontdekking. Hier ga ik nog veel plezier aan beleven.

Ik had de band al een tijd op mijn vizier om eens nader te beluisteren. Dit bevalt me wel. Ik kan niet om de verschillende invloeden heen, maar ze slagen er goed in hun ding op hun manier te doen. Zo moet ik regelmatig aan Anathema denken, vanwege de sfeer die zo kenmerkend aanwezig is. Ik mis wel wat dynamiek, maar eigenlijk is dat ook een stille kracht hier.

Deze vandaag maar weer eens van begin tot eind opgelegd.

En alhoewel ik echt niet té lang kan luisteren naar het lijzige stemgeluid van de zanger, zijn de sfeertjes en melodietjes echt zeer mooi.

Kudo's voor de toetstenist (die lekker op de mellotron ala King Crimson, Moody Blues, Barclay James Harvest te keer gaat) en de zeer smaakvolle gitaarsolo's van de leadgitarist.

Ik wil dit album zóóóóó graag een hoge score geven. Waarom? Omdat The Pineapple Thief eigenlijk één van mijn favoriete bands is. Deze liefde is eigenlijk ontstaan na het uitbrengen van Tightly Unwound. Dit album en alles wat daarna kwam vind ik goed. Enige dissonant is het nummer One more step away op de CD “all the wars”. Het opzetten van dit nummer + de huidige economische crisis is reden genoeg voor mij om de hele dag chagrijnig in bed te blijven liggen.

Variations on a Dream is zeker niet slecht maar ik mis een beetje de power of eigenlijk beter gezegd de variatie. Misschien ligt het aan de kwaliteit van de nummers maar het gaat me net iets te snel vervelen.
Naar afzonderlijke nummers kan ik goed luisteren maar een hele CD uitzitten duurt me net iets te lang.
De sfeer op deze plaat is overigens heerlijk relaxed met van die mellow gitaar solo’s en dito stem. Als ik een vliegend tapijt zou hebben i.p.v. een auto zou ik waarschijnlijk de hele dag het nummer Remember Us draaien. Wind door de haren en ver verwijderd van alle hectiek van deze wereld.
Echter ik heb geen vliegend tapijt en de CD kent meer nummers dan Remember Us.
Vandaar 3,5 sterren.

Halfje verhoogd.
Ik heb de laatste weken intensief 10 stories down beluisterd. Ook een mooie plaat die ik met 3,5 ster gewaardeerd heb. Deze is echter toch wat beter.

Ik ken het origineel niet maar deze remix/re-master versie van K-scope is zeker de moeite waard.
Mooie vette productie.

Uitgegroeid tot een van mijn lievelingen dit jaar, heb ik deze Variations on a Dream vandaag toegevoegd aan mijn bescheiden collectie melodieuze rock. Bruce Soord zingt ook zo prachtig op dit album, de muziek is erg mooi en ook de melodietjes zijn helemaal af. De remix/re-master versie klinkt inderdaad super.

Heel consistent album met mooie melodielijnen. Eigenlijk haalt de band hier een heel hoog niveau met een van hun eerste langspelers. Ik luister de remaster en die klinkt inderdaad uitstekend.

Deze viel ongeveer 3 maanden geleden in de bus (2cd) maar nog niet gestemd zie ik. Hoewel wat ouder werk is dit 1 van de beste van de ananas dieven wat mij betreft. Op cd 1 staat geen slecht nummer op en cd 2 is, hoewel heel anders, ook prima. Hoogtepunt is nummer Part Zero. Wat mij betreft 1 van de beste nummers die ze gemaakt hebben. Ik geef voor dit album, hoe verrassend, de volle mep. 5 sterren.

Zo hé, niet meer aan te komen dit album, uitgezonderd een enkele discogs verkoper met torenhoge prijs.
Jammer!

Remaster 2023 is verkrijgbaar. Zojuist voor een zacht prijsje aangeschaft!

PT leren kennen via "Magnolia" en het schitterende "Your Wilderness". Ook daarna nog wat materiaal aangeschaft , maar vooral uit hun recentere periode. Dit is uit hun beginperiode, maar dit is ook wel de moeite zeg. Stelt weeral niet teleur. Sterke band !
O ja . Ik heb een cd met een andere hoes dan hierop afgebeeld.

Vandaag reed ik richting Amsterdam en had dit album opstaan. Ik denk dat ik ergens zeer geconcentreerd naar het album heb geluisterd want ik kan mij hele stukken van de rit niet herinneren.

Echt om de zoveel tijd komt dit album bij mij terug en het groeit steeds meer en meer. Het zou zelfs kunnen dat het langzaam mijn persoonlijke top 10 in zal sijpelen. En, doe het niet vaak, ik ga het album 5 sterren geven.

Bijzondere is dat ik er geen enkele herinnering, gebeurtenis of een belevenis aan vast kan plakken (en dat heb ik juist vaak met mijn persoonlijke favoriete albums). Nee, deze heeft iets tijdloos. Ik sta er ook steeds van op te kijken dat het alweer van 2003 is. Het had ook afgelopen jaar gemaakt kunnen zijn. En het is echt een feest om midden in deze muziek te mogen zitten en luisteren. Ik hoop ooit een goede review over dit album te kunnen schrijven want tot nu toe heb ik er niet de juiste woorden voor. Ik kan ze niet vinden. Misschien zijn er ook geen woorden voor..