Amia Venera Landscape - The Long Procession (2010)

Ik had hier nog niets gepost, zie ik nu. Nou, toch maar iets schrijven dan, want ik luister dit de laatste tijd erg veel en het gaat niet vervelen.

Door de geweldige sfeer, maar die komt natuurlijk niet uit de lucht vallen. De gitaristen van deze band zijn echt geweldig, en weten heerlijk melodieën te combineren zodat er sprake is van lagen, waaronder telkens weer details te ontdekken vallen. Het fantastische drumwerk geeft alles pit, en de maatwisselingen houden de luisteraar scherp en zorgen ervoor dat niets voorspelbaar wordt. De cleane zang is niet hinderlijk zoals ik het bij bijvoorbeeld Periphery wel heel vervelend vind, en de hardcoreschreeuw is vol en krachtig. Niets mis mee. En dan om het af te maken zijn de heren ook nog goede songwriters. Of je de nummers nou los ziet of als deel van het geheel, het luistert heerlijk weg, de spanning raakt er geen moment uit. Van opbouw naar afbouw naar opbouw, van muzikaal hoogtepunt naar sfeervol intermezzo, alles van een ongeëvenaarde muzikale kwaliteit.

Voor mij één van de beste platen in dit genre. Gerust een 4,5* waard.