Marike Jager - Here Comes the Night (2011)

gemixed door de meester tchad blake, dat heb ze mooi voor mekaar want die weet wel hoe je een vette sound moet neerzetten

Wat ik ervan gehoord heb vind ik het wel wat weg hebben van een Wendy McNeill en The Mummers. Maar ik heb niets met Marike en dat werkt bij mij door in de waardering voor de muziek. Heb haar gezien bij een presentatie van Pinkpop op t.v., vond haar saai en kleurloos, dus objectief luisteren zit er niet meer in. Zo gaat dat soms.

Afgelopen week heb ik de nummers van de cd live gehoord. Geweldige presentatie. In mijn ogen is Marike Jager meer dan alleen een singer/songwriter. Haar gitaarspel is meer dan alleen maar ondersteuning van haar zang. Als je de zang weg zou laten, blijft er een sterk muziekstuk over, met geweldige arrangementen. De muziek en de ritmes bepalen de sfeer bij de teksten.
Wat mij betreft zeker de moeite van het kopen en luisteren waard.

Ik dacht even dat er Mick Jagger stond, maar wat een opluchting: er staat Marike Jager.

Ach Marike, wat is ze heerlijk gewoon gebleven.

The Beauty Around en Celia Trigger altijd al lekker albums gevonden en Marike nu 2 maal live gezien. Marike Jager speelt alsof ze nooit anders heeft gedaan. Haar nieuwe album geef ik dan ook 4 sterren omdat, het gewoon goed is. Het klinkt lekker en echt. Ik vind het soms wat druk. Dat was op haar vorige albums wel anders.

Marike Jager? Categorie kleurloze zangeressen uit Nederland. Zo en daar kon ze het mee doen zonder dat ik ook maar één noot van haar gehoord had. Vooroordelen noemen we zoiets.

Het is dat ik zo gecharmeerd ben van Eefje de Visser (die toch eigenlijk ook maar een gewoon meisje uit Nederland is) waardoor ik vond dat ik in elk geval eens iets kon gaan proberen van Marike en mijn keuze viel op haar nieuwe album Here Comes the Night.

Ik moet zeggen dat ik best positief verrast was. De voordelen smolten weg als sneeuw voor de zon.
Marike is helemaal niet zo kleurloos. Als een tijgerin sluipt ze door de 11 liedjes. Dan weer poeslief, dan weer als een gemeen katje.
Het album is goed in evenwicht en ze kan de concurrentie met soortgelijke dames uit het buitenland best aan.
Ik mis hier en daar wel de heilige vonk die me in vervoering brengt. Misschien is het toch ook niet eigenzinnig genoeg (dat vind ik van Eefje de Visser bijvoorbeeld wel als ik die naam er dan toch nog een keer bij mag halen ook al gaat de vergelijking mank).
Een PJ Harvey, wiens naam ik in een recensie voorbij zag komen, is veel uitgesprokener en krachtiger waardoor ik toch kan concluderen dat Marike de Jager nog niet het album heeft gemaakt dat er denk ik wel in zit: een klassieker van eigen bodem.
Here Comes the Night is daarom voor mij vooralsnog gewoon een prima product van eigen bodem. Niets meer of minder.

Eefje de Visser is een gewoon ongewoon meisje, Eric. En Marike kleurloos? Valt hard mee, misschien wat aan de verlegen kant, maar wel zo eentje met een rijk innerlijk leven als ik het zo hoor; een beetje zoals Eefje dus.

Marike Jager is zo'n fijne ontdekking die mede mogelijk werd gemaakt door een gratis concert. En wat een fijne ontdekking hoor: "Here Comes the Night" is een erg prettige plaat met folk, meer up-tempo liedjes en Waitsiaanse invloeden.

Want Tom Waits, die naam gaat natuurlijk vallen: producer/mixer Tchad Blake, die tijdens het opnameproces achter de knoppen zat, heeft ook met Waits gewerkt. In de opener, een soort zeemansliedje, horen we de invloed van de man met de aangevreten stem terug. Maar soit, is het "ik ga naar Amerika en werk met een bekende producer"-gegeven niet vaak een marketing-trucje? Maakt het voor Cords echt uit dat Stef Albino op het opnameknopje drukte? Of klonken de Heideroosjes ook echt beter toen ze met iemand gingen werken die ook The Dillinger Escape Plan gingen doen?

Hier werkt het echter wel: Blake is iemand die graag met geluid speelt. Marike's stem wordt soms lichtelijk door de distortion/fuzz gehaald, zoals in "Don't Erase Me", dat samen met "Faster" tot de minste composities van het album hoort, hoewel ze beiden toch nog best aardig zijn. In "Rusty" gaat er ook een flinke fuzz over het stampende refrein heen, wat toch wel een memorabel albumhoogtepunt oplevert. Het spookachtige "Covered" verdient ook nog een vermelding, waarin we weer wat van Waits terughoren.

Andere sterke nummers zijn het up-tempo pianoliedje "Break the Law" met een ronduit besmettelijk refrein. Marike blijkt in staat te zijn tot iets waar veel singer-songwriters toch niet bepaald goed in zijn: leuke popliedjes met kop en staart schrijven. Ook "Listen to Your Baby" blijft met zijn fijne refrein in je hoofd hangen en is wat mij betreft het mooiste liedje van het album.

Dan valt het eigenlijk op dat dit album niet zo folkgericht is: eigenlijk zijn alleen het tedere "Keep Me Warm", "Back Home" en in wat mindere mate "Listen to Your Baby" vallen echt in deze categorie. Dat maakt niet uit, want Marike kijkt net wat verder en dat levert een mooi, bij vlagen erg teder album op. Die klassieker van haar, die komt er absoluut nog wel en dit is alvast een mooie stap in die richting.

Marike Jager is voor mij de leukste zangeres van Nederland. Here comes the night is van ongekende schoonheid. De 3e studio cd van Marike is wat avontuurlijker dan haar vorige albums.
Elke draaibeurt wordt hij beter. Ga naar een van haar concerten en je bent om. Beste tracks: Rusty, Listen to your baby, Natural way, Break the Law, Keep me warm en het beatleachtige Back Home.

oh oh oh, wat is Traveller prachtig Ik moet nodig deze plaat gaan luisteren

Deze sympathieke Nederlandse singer-songwriter zet met 'Here Comes the Night' en belangrijke volgende stap in haar carriere. Ze schuwt het experiment niet en schotelt ons een avontuurlijk album voor.

Marike is vooral een fijne en warme, innemende persoonlijkheid die best goede CD's kan maken die ook CD na CD steeds beter en interessanter worden. Ben het met Aero erg mee eens: ze moet nog even doorgroeien in dezelfde lijn (..even.. alsof dat zo makkelijk is) en dan komt die klassieker er vast. Here Comes The Night is ieg. de beste tot nu toe.