Battles - Gloss Drop (2011)

Warp lijkt een goed jaar te hebben tot nu toe. Nieuwe platen van Seefeel, Bibio en Prefuse 73, een Autechre verzamelaar, geruchten over materiaal van Plaid en Aphex Twin, BoC die nu eindelijk écht met een nieuw album lijkt te komen en nu dus de opvolger van Mirrored.

Ice Cream is hier alvast te beluisteren.

Ben benieuwd hoe ze het zonder Braxton doen.

Ice Cream is een erg gaaf nummer, dit album zit wel goed.

Bevalt tot nu toe prima. Lekker zomers albumpje.

Geweldig album! Ik dacht eerst dat het ging tegenslagen zonder Tyondai maar ze houden hun sterk! Gisteren live gezien en het was geweldig!

Het is inderdaad een erg lekker album. Mirrored vond ik wel goed klinken maar ergens boeide het mij echt, dat komt misschien ook door de irritante stemmetjes op dat album af en toe. De nummers met zang zijn erg goed, vooral My Machines met Gary Numan is geslaagd, erg goede combinatie! Voor de rest gewoon goede muziek met hele gave ritmes. Deze zet ik in op 4 sterren.

Na 5 luisterbeurten vind ik dit album toch wel beter dan lekker. Ik heb echt het idee dat dit mijn zomeralbum gaat worden. Ice Cream zit al de hele dag in mijn hoofd met dat vrolijke melodietje, heerlijk! Pakkende nummers, geweldig drumwerk, het blijft steeds meer vastplakken. 4,5 ster, een van de betere albums uit 2010 tot nu toe. Wat ben ik blij dat die smurfenzang weg is!

Ik geloof dat het 'nieuwe' Battles-trio mij nog beter bevalt dan de oude formatie. Rolls Bayce en Sundome zijn tot nu toe de favorieten.

Een plaat waarin je je moet vastbijten. Iets toegangkelijker dan de voorganger maar door het gebrek aan variatie in tempo (dat varieert tussen snel en razendsnel) zijn er vooralsnog weinig herkenningspunten. Door het vertrek van Tyondai Braxton lijken wat avantgardistische elementen en een stukje virtuositeit te zijn verdwenen. Dit rockt wat meer rechtvooruit dan Mirrored. Al met al weer een interessante plaat, die lekker zomers klinkt.

Eens. Weer onmiskenbaar Battles, één van de weinige bands met een volstrekt eigen geluid. Zeer genietbaar, maar gaat toch een stuk minder hard inslaan als Mirrored denk ik, zeker omdat de echte 'hits' als "Atlas" en "Tonto" ontbreken.

Grappig trouwens hoe Williams Marc Ribot nadoet in "Futura" (luister maar eens naar diens solo in Tom Waits' "Hoist that rag").

Met Mirrored maakte de experimentele New Yorkse rockband Battles een van de coolste albums die ik ooit gehoord had. Het nummer Atlas was zelfs een van mijn favorieten van het decade. In Augustus 2010 vertrok het Brein, Frontman, vocalist/multi-instrumtalist Tyondai Braxton uit de band. 'Oh Nee' dacht ik, maar de overige drie leden (Ian Williams, John Stanier & Dave Konopa) gingen vervolgens moedig door, het resultaat: Album nummer 2: Gloss Drop.

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: Gloss Drop is nog iets minder toegankelijk dan Mirrored. Te beginnen met de zang. Nu Braxton weg is, ontbreekt er een zanger. Geen nood: 4 gastzangers (o.a. Gary Numan & Blonde Redhead's Kazu Making) nemen dit voor hun rekening. Dit bekend wel dat er weer een groot deel van het album instrumentaal is. 2/3 om precies te zijn. Maar... dit is absoluut niet erg, het klinkt weer geweldig.

Gloss Drop moet je langzaam op je inlaten werken. Het is ontzettende zenuwen-muziek. Je moet het album de tijd geven, steeds een nummertje langer luisteren. Na een luisterbueurt of 6-7 kun je het album het beste op waarde schatten. De muziek is vermoeiend en ontzettend druk maar zit ook vol gave en opwindende ideeën. Het gemiddelde tempo van de nummers licht extreem hoog, en in een enkeling 'gewoon' hoog. Nog steeds is Battles een band die een volstrekt eigen geluid heeft. Als ik de muziek zou moeten omschrijven: snelle dansbare mathrock, een snelle Foals meets de (oude) Battles. Het is een kwesti van smaak, maar ik vind het geweldig! Dit is weer eens wat anders dan popliedjes van 3 minuten.

Het album bestaat eigelijk uit vele hoogtepunten maar wat ik helemaal het einde vind is het nummer Futura, onweerstaanbaar. Single Ice Scream is het toegankelijkste nummer op het album, er is zelfs spraken van het toegankelijkste 'liedje'. Enige nadeel van Gloss Drop: er staat helaas geen uitschieter op als Atlas, dit had ik ook niet verwacht want dat nummer is briljant. Maar toch jammer.

Battles is een band uit duizenden, eentje die unieke muziek maakt. Gloss Drop is een overweldigend goed album. Niet toegankelijk. Maar wel als Mirrored een dikke aanrader!

van: http://daanmuziek.blogspot....

Tot nu toe blij verrast. Futura is echt een heerlijk nummer.

De vorige was briljant. Deze is zeker niet veel minder.

De video bij My Machines

wtf, ja zeg, gaaf. De Ice Cream video was ook al zo cool.

Het debuut draai ik nog geregeld, maar met Gloss Drop was ik al vrij snel klaar. Leuk, maar ik mis toch de pit die een 'Tonto" tot een hit maakte.

Als je deze plaat doorluistert, merk ik dat hij juist vrolijker en spannender is.

Live kwam de nummer van Gloss Drop nog meer tot leven (Incubate). Briljante band!

Mijn God, wat is dit live ook verschrikkelijk lekker materiaal. Gewoon een topplaat, maar live nog eens tien keer beter!

Africastle blijft keer op keer lekker!!