Blue Sky Black Death - NOIR (2011)

Nee kan er niet aan tippen, het is vind ik ook net wat anders. Dit is gewoon een lekker album, bonobo en emancipator zijn idd beter, maar dat is dan meteen ook weer een heel hoog niveau...

Our Hearts Of Ruin

met dit album kun je heerlijk wegdromen en in slaap vallen, zeker 4 sterren waard voor mij!

Zo... dit klinkt erg goed. Laatst al een keer vluchtig geluisterd, maar nu de tweede keer is het met iets meer rust (ondanks een tentamen morgen...) toch een stuk mooier. Ga ik zeker nog vaker luisteren.

Heel mooi en rustgevend album, maar op de één of andere manier klinkt deze muziek mij iets te "synthetisch" in de oren voor een hogere score. De meeste downtempo muziek die ik kan waarderen is meer organisch. Dit is misschien een heel vage verwoording maar ik weet even niet hoe ik het anders uit moet leggen.

Zo'n hoes alleen is al een luisterbeurt waard, en die bevalt prima. Lekker dromerig, weinig variatie, wel evenwichtig.

Prachtige hoes inderdaad

Het is vooral de cover en de songtitels dat ik mooi vind aan dit album. De plaat zelf zit wel goed in elkaar en alles maar het is veel te saai om naar te luisteren.

Sleeping Children are Still Flying is echt ongelofelijk

By far de beste plaat van de heren tot nu toe, met de aantekening dat het nóg beter had gekund als ze op momenten bepaalde goedkoopklinkende geluiden hadden vervangen door iets beters. De soort synth-achtige geluiden die ik bedoel lijken ook deels mee te komen van hun vorige, mindere projecten. Maar goed, ondanks dat is het nog het beste album dat ik dit jaar gehoord heb tot nu toe en een mooie 4* waard. Ooit zei ik dat ik wachtte op het meesterwerk van BSBD; dit komt aardig in de buurt maar zoals ik eerder zei denk ik dat het nóg beter had kunnen worden. Ik sluit beter werk (lees: nog sterker werk) dan ook niet uit in de toekomst.

Helemaal mee eens. Het meest bestemde nummer van dit album kwam langs in het song van het jaar-topic op het forum en dat is echt zo'n loungedeun zoals je er in de jaren '90 wel honderden had (ben even vergeten hoe die populaire verzamelaarsreeks heet). Saaie, spanningsloze muziek. Zoiets als Christ of Loess is dan inderdaad een stuk beter.

Supperclub?

Ik heb nu de eerste 4 nummers geluisterd en fragmenten van de rest van het album. Dit klinkt idd niet spannend of origineel. Het klinkt erg klinisch alsof het zo uit een beat programma komt. Ze gebruiken ook bedroevend slechte drums.

Café del Mar bedoelde ik, maar Supperclub zit ook in dat straatje geloof ik. En het klinkt inderdaad erg goedkoop/vlak.

Dat het soms wat klinisch klinkt noemde ik dus ook als minpunt, maar mij stoorde het uiteindelijk dus niet; wel een verbeterpunt dus. De zogenaamd slechte drums zijn mij nooit opgevallen. Ik denk dat zowel jij als herman het album uiteindelijk minimaal niet eens zo slecht vinden.

Luister nu In the Quiet Absence of God en ik ben zwaar onder de indruk. Vanavond maar de hele plaat luisteren!

Dit album heb ik de laatste weken vaak gedraaid. Ondanks het ontbreken van raps/zang (een enkele sample daargelaten) houd het mijn aandacht wel vast. Ik ben benieuwd wat de heren nog gaan uitbrengen aan materiaal in de toekomst.

Zoals ik al eerder zei, klinkt het allemaal erg lekker. Toch mis ik iets voor mijn gevoel. Dan heb ik niet per se over vocals, maar het blijft gewoon typische achtergrondmuziek voor me. Dat bedoel ik niet meteen negatief, die moet er ook zijn, maar na een tijdje vergeet ik haast dat het opstaat. Toch nog wel 3,5.

Het klinkt allemaal zeer goed maar ik had gehoopt op een meer Emancipator-achtige plaat. Ik word er wel vrij rustig van maar het ontroerd me niet of iets dergelijks. Dat is ook niet de bedoeling van dit album, dat begrijp ik wel, maar het is mij ook net iets te electronisch en te weinig hiphop. Eigelijk is het dus gewoon een smaakkwestie maar ondanks dat alles toch een voldoende.

Ik ben de afgelopen tijd bezig om de platen uit 2011 die ik momenteel op 4,5* heb staan nog eens goed te beluisteren en te bekijken of ik een dergelijk hoog cijfer kan rechtvaardigen. Tot nu toe ben ik het steeds eens met mijn zorgvuldige 4,5*, maar bij deze plaat heb ik er wat moeite mee. Natuurlijk, nog altijd geniet ik ten zeerste van al het fraais dat op NOIR staat, maar zoals MJ al zegt: het kan nog beter, soms klinkt het allemaal te simpel. Daarom verlaag ik deze plaat van BSBD naar vier sterren.

Waarom vind je deze beter dan Late night cinema?

Dat is naar mijn mening hun meesterwerk (tot nu toe).

Omdat dit album veel constanter is imo (moet wel zeggen dat ik Late Night Cinema al heel lang niet meer heb gehoord in zijn geheel).

Hun beste werk is hun werk met Nacho Picasso!

Vergeleken met het mooie Late Night Cinema, klonk dit album, zo op het eerste gehoor een stuk elektronischer, meer keyboard en synthesizer geluiden. In het begin was ik hierdoor wat teleurgesteld. Maar door wat vaker en beter naar het album te luisteren hoorde ik toch veel mooie tracks, en toch ook nog redelijk wat akoustische instrumenten. Blue Sky Black Death blinkt uit in het maken van organische composities met een soundtrack-achtige sfeer. De hiphop invloeden zijn bij een aantal tracks iets meer naar de achtergrond verdwenen heb ik het idee. Na een aantal luisterbeurten ben ik dit toch een erg mooi album gaan vinden.

Heerlijk album van Blue Sky Black Death, samen met Late Night cinema hun beste. Er worden prachtige samples gebruikt ( Funkadelic en Solomon Burke ) en her en der klinkt een filmcitaat.
Beste track vind ik Sky with hand, wat een geweldig sferisch nummer is dat!



Waarom vind je dit niet van hetzelfde niveau? de sound van bsbd klinkt toch wel anders dan Emancipator of Bonobo, dus ik begrijp je vergelijking niet helemaal.

Goh nu moet ik echt een quote uit 2011 toelichten. Van wat ik me herinner: het is inderdaad qua stijl wel wat anders maar zelfs dan kun je het niveau nog wel vergelijken en dat lag imo wat lager.

Aha, je hoeft natuurlijk niks toe te lichten hoor thgryda als je daar geen zin in hebt maar ik was wel benieuwd wat je precies bedoelde. Ik heb BSBD net ontdekt, en persoonlijk vind ik het dan weer spannender dan Emancipator, die wat mij betreft bij elk album hetzelfde trucje uitvoert.

In 2011 waren de laatste twee albums van Emancipator ook nog niet uit. Die is helaas bij hetzelfde trucje, dat zeker op zijn debuut maar imo ook op zijn tweede prima werkte, blijven hangen. Qua stijl vallen die drie artiesten toch ook wel met elkaar te vergelijken? Downtempo melodische elektronische muziek met (opnames en samples van) live-instrumenten en hiphop-invloeden. Dat is best specifiek.

Klopt wel dat ze qua stijl met elkaar te vergelijken zijn. Toch vind ik dat BSBD met redelijk dezelfde ingrediënten steeds weer 'anders' klinkende platen kan maken. De ene keer welliswaar wat meer geslaagd dan de andere keer, maar ik vind ze daardoor wel groeien. De laatste van Emancipator klinkt weer zo als...tja Emancipator.