The Cranberries - Bury the Hatchet (1999)
mijn stem
132 stemmen
Ierland
Rock
Label: Island
-
Animal Instinct (3:31)
-
Loud and Clear (2:45)
-
Promises (5:28)
-
You and Me (3:36)
-
Just My Imagination (3:41)
-
Shattered (3:42)
-
Desperate Andy (3:44)
-
Saving Grace (3:08)
-
Copycat (2:54)
-
What's on My Mind (3:13)
-
Delilah (3:32)
-
Fee Fi Fo (4:47)
-
Dying in the Sun (3:32)
-
Sorry Son * (3:27)
-
Baby Blues * (2:38)
-
Promises [Live in Oslo '99] * (5:08)
-
Dreams [Live in Oslo '99] * (4:12)
-
Linger [Live in Oslo '99] * (4:40)
-
Zombie [Live in Tipperary '94] * (5:21)
-
Sweetest Thing * (3:34)
-
Woman Without Pride * (2:27)
-
Such a Shame * (4:24)
-
Paparazzi on Mopeds * (4:35)
-
Promises [Live in Paris '99] * (4:19)
-
Animal Instinct [Live in Paris '99] * (3:55)
-
Loud and Clear [Live in Paris '99] * (2:45)
-
You and Me [Live in Paris '99] * (3:38)
-
Shattered [Live in Paris '99] * (3:55)
-
Desperate Andy [Live in Paris '99] * (3:56)
-
Delilah [Live in Paris '99] * (3:22)
toon 17 bonustracks
totale tijdsduur:
47:33
(1:53:49)
0
geplaatst: 16 juli 2013, 12:00 uur
Dit album was een van de eerste die ik kocht, dus mijn mening zal beinvloed zijn door een soort van jeugdsentiment. Dat laatste neemt echter niet weg dat het laatste deel van het album nogal wisselvallig is. Veel nummers zijn wat slap, bijvoorbeeld Dying in the Sun, en de iets steviger nummers zoals Copycat overtuigen niet echt.
Mijn versie van dit album heeft Sorry Son als afsluiter. Nooit gemerkt dat dat een bonustrack zou zijn, zoals hier vermeld staat. Zo staat het in ieder geval niet op de hoes aangegeven. Het is een goede afsluiter van het album in ieder geval.
De beste nummers op dit album staan wat mij betreft aan het begin: Animal Instinct, Loud and Clear, en met name Promises. Dat laatste nummer was een single en was ook de reden dat ik het album kocht. Ik had destijds gehoopt dat de rest van het album ook zo stevig zou zijn als Promises, maar dat bleek niet het geval.
Een aardig album, dat ik zo nu en dan nog eens draai. Echt overtuigen doet het toch niet, en misschien dat ik me daarom nooit verder heb verdiept in de muziek van The Cranberries.
3.0*
Mijn versie van dit album heeft Sorry Son als afsluiter. Nooit gemerkt dat dat een bonustrack zou zijn, zoals hier vermeld staat. Zo staat het in ieder geval niet op de hoes aangegeven. Het is een goede afsluiter van het album in ieder geval.
De beste nummers op dit album staan wat mij betreft aan het begin: Animal Instinct, Loud and Clear, en met name Promises. Dat laatste nummer was een single en was ook de reden dat ik het album kocht. Ik had destijds gehoopt dat de rest van het album ook zo stevig zou zijn als Promises, maar dat bleek niet het geval.
Een aardig album, dat ik zo nu en dan nog eens draai. Echt overtuigen doet het toch niet, en misschien dat ik me daarom nooit verder heb verdiept in de muziek van The Cranberries.
3.0*
* denotes required fields.