Journey - Eclipse (2011)

ben heel benieuwd ...........................

De hoes en titel knipoogt naar Escape van precies 30 jaar geleden.

En die was heel goed ......................

Te gek, maar welke zanger zit hierbij, Penedanog steeds...let's wait till Mai 24th

Arnel Pineda staat nog immer achter de mic.

De samples van Human Feel en City Of Hope klinken overigens veelbelovend.

Schon c.s. leveren altijd smaakvol werk af.

Kan me niet voorstellen dat dat deze keer niet zal zijn.

Nee eigenlijk niet. Het wordt saai om te zeggen dat de fragmenten veelbelovend klinken.

Zonder geluisterd te hebben (kan namelijk nog niet) gok ik op:

- een up-tempo opener;
- minimaal 5 ballads waarvan 3 stevig gedragen door pianospel van Cain;
- 2 bluesy rockertjes;
- en de rest wordt een verrassing;

en dan gaan we weer zeggen dat die Pinelda (of hij die ook heet) toch wel erg goed werk heeft geleverd, maar dat het toch geen Perry is.

Dan zul je (aangenaam?) worden verrast. Drie ballades; een semiakoestische, een bluesy en een door piano gedragen. Voor de rest veel midtemponummers met subliem gitaarwerk prominent op de voorgrond. Mijn favoriet van het moment, het bombastische, bijna epische Resonate. Wat mij betreft is Eclipse nog iets beter dan het vorige Revelation.

Oh ja, Arnel Pineda doet het erg, erg goed, maar het is geen Steve Perry. Daar is ook niets mis mee, want daar is er geen tweede van. Pineda herrinert aan Perry zonder hem te imiteren, en dat is heel knap. Dus mogen Journeyfans hun handen dichtknijpen met Pineda, aangezien Perry al heel lang een gesloten hoofdstuk is.

je maakt ons wel erg nieuwsgierig.... nog ff geduld...

Forse verbetering tov het vorige album, die had voor mij maar een korte houdbaarheid.
Amerikaanse hard-rock zoals het hoort: niet al te harde rock afgewisseld met gevoelige ballades. Goeie!

Eerste indruk is veelbelovend.

Hoofdrol voor Neal Schon!

jullie maken me echt nieuwsgierig .... maar ik vrees het ergste.... ik hoorde van de week een nummer bij aardschok (Kink FM)
vond het niet veel aan .. bleef niet hangen

Weer een goede plaat. Steviger dan de vorige met schitterend gitaarwerk van Neal Schon. Ook de subtiele toetsen invulling is genieten. Arnel zit helemaal in de muziek en de ritme sectie geven het geheel een stevige basis. Na 2 keer luisteren, een klasse plaat!

tjee hebben jullie het album al .. hij is nog steeds niet uit ik zit op smart te wachten kijk elke dag naar mijn brievenbus !!!

Volgens mij geven ze het weg bij een pot pindakaas.

Tja als ik het album zo de eerste keer hoor wordt er niet koud of warm van. Geen nummer blijft hangen, vandaar dat ik ook nog niet heb gestemd. Meer dan 2.5 zal het album niet krijgen. Ik heb Escape en Evolution maar weer eens uit de kast gehaald.

Bleef er destijds na één keer Escape of Evolution wel veel hangen dan?

Heb 'm door tijdgebrek pas een keer of 4-5 gedraaid maar kan wat mij betreft mee met de betere Journey platen (imo Frontiers en Escape).

Beste zit aan het begin en aan het eind. Vooral Edge of The Moment, Chain of Love zijn sterk. Tantra en Anything is Possible zijn dramatisch.

die eerste paar minuten Tantra moet idd een teiltje bij.. gatverdamme..

Middelste nummer is anders ook niks mis mee.

Lang geleden dat ik 3x achter elkaar naar dezelfde plaat heb geluisterd. Laten we desondanks maar eens voorzichtig beginnen, de ervaring leert dat de ware aard van muziekwerkjes over het algemeen wat meer tijd nodig heeft om zich te openbaren. 4* voor nu.

[quote]da dude schreef:
Middelste nummer is anders ook niks mis mee. quote]

Klopt. Resonate is ook prima.

Zo, eindelijk binnen, en na een tweetal keer beluisteren kan ik grotendeels meegaan in de positieve geluiden. Schon en consorten klinken regelmatig als jonge honden, en de echte jonge hond zingt als een echte "Steve Perry".

Tantra is voor mij nog even de vreemde eend in de bijt, ik weet niet of ik die wel kan hebben.

Net als de meeste hier vind ook ik Tantra het minste nummer op dit album.
Vooral de eerste 2 nummers en Anything Is Possible vind ik heel erg goed.
Als het goed is heb ik over 2 weken een gesigneerd exemplaar van ECL1P53 aangezien ik een meet and greet op Bospop heb met de heren.

Hun concert op graspop klonk echt heel goed, en Pineda viel beter mee dan ik had verwacht. City of Hope hebben ze gespeeld van dit nieuwste album (en ik dacht ook Edge of the Moment, maar dat ben ik niet zeker). Misschien toch nog eens de draad opnemen en me verdiepen in het latere werk van Journey.

Was net overdonderd door Foreigner (wat minder hoge verwachtingen van dan Journey maar deze verre overtroffen) en daarna viel Journey (waar ik dus wel erg hoge verwachtingen van had) wat tegen.

M.n. gitaargeluid van Schon stond veel te zacht en laat dat nu net het onderscheidende element van Journey zijn.

Pineda is een prima zanger/frontman.

Ik heb de CD nu een keer of vijf gedraaid. Anders zou ik zeggen. Leuk nieuw werk, waarbij sommige nummers potentie hebben om "langer te blijven hangen" (Chain of love, Resonate). Ook draken van nummers zoals Tantra. Bij Human Feel weet ik het nog niet; kreeg het gevoel dat ik naar Toto zat te luisteren. In vergelijk met eerder werk duidelijk minder, daarom voorlopig 3 sterren. Ik ben benieuwd wat we gaan horen op Bospop.

Geweldige plaat.....

Dit is best een stevig plaatje voor Journey begrippen. Het stampende hardrock karakter van songs als Chain of Love kan ik best waarderen. Ik kende die Filippijnse zanger nog niet, maar het is erg frappant hoeveel hij als Steve Perry klinkt. Journey is nog zeer actueel met deze CD, ondanks dat de hoogtepunten van de band vele jaren achter ons liggen.

Erg fijne plaat begint steeds beter te worden maar vond hem gelijk al erg opvallend, ik vind de iets stevigere/ hardere journey toch beter uit de verf komen .. dan het meer zoetsappige oudere werk