menu

Metallica - St. Anger (2003)

mijn stem
2,42 (735)
735 stemmen

Verenigde Staten
Metal
Label: Elektra

  1. Frantic (5:50)
  2. St. Anger (7:21)
  3. Some Kind of Monster (8:25)
  4. Dirty Window (5:24)
  5. Invisible Kid (8:30)
  6. My World (5:45)
  7. Shoot Me Again (7:10)
  8. Sweet Amber (5:27)
  9. The Unnamed Feeling (7:09)
  10. Purify (5:14)
  11. All Within My Hands (8:48)
totale tijdsduur: 1:15:03
zoeken in:
avatar van ni slecht
3,5
fijn garagebandje, benieuwd wat ze nog meer in hun mars hebben.

avatar van Pietro
1,0
Reikhalzend keek ik destijds uit naar de release van St. Anger. Ik was nog altijd wel een liefhebber van de muziek van Metallica, ook na de radicale koerswijziging die op platen als Load en Reload te horen waren. Dat vond ik niet eens zo erg, want die platen waren nog alleszins acceptabel en vooral Load zet ik zo nu en dan nog wel eens op.

Zelden was ik zo teleurgesteld als na de eerste luisterbeurt van St. Anger. Er is niets mis met vernieuwing, maar de band klinkt op het titelnummer voor mij als een tweederangs nu-metalband zonder eigen identiteit. Tijdens het beluisteren van de andere songs van het album lukt het me niet van dat predikaat nu-metalband af te komen. De drums klinken abonimabel, het gitaarwerk is ondermaats en de meeste songs ben ik al vergeten voordat ik heb album volledig beluisterd heb.

Die ene ster die St. Anger voor mij krijgt is voor Frantic, wat bij vlagen nog een klein beetje de sfeer en bevlogenheid van de oude Metallica uitstraalt. Voor de rest is dit prutswerk dat ik niemand zal aanbevelen: 1*.

avatar van milesdavisjr
2,0
Na de 2 interessante (Re)Load platen, de plaatsvervangende schaamte bij de Dr. Phil documentaire , de onzinnige strijd tegen Napster en het opstappen van Newsted was het weer tijd voor muzikale zaken. En dat valt niet mee, over de blikkerige productie is al genoeg geschreven, de nummers zijn kil, ontdaan van enige opsmuk en James zingt slechter dan ooit. Toch hoor je hier en daar evengoed nog wel wat interessante stukken. Some Kind of Monster, het titelnummer, Purify en All Within My Hands hadden de potentie om uit te groeien tot uitstekende songs, nu blijft het bij goede bedoelingen. Het zijn wat losse flodders, een eerste aanzet tot volwaardige nummers waarin enkele prima ideeën onvoldoende worden uitgewerkt. Daarmee is ook alles wel gezegd met deze worp. Aangezien ik de durf en muzikale ontwikkeling van Metallica tot aan Reload wel kan appreciëren blijft mijn liefde ook beperkt tot en met die periode. Dat houdt in dat alles wat hierna uitkwam geen indruk meer op mij heeft gemaakt. Dat had ik nooit kunnen bevroeden als ik terug denk aan de tijden van Master of Puppets, de creativiteit en uitgesponnen composities van And Justice for All en de ontwikkeling tot wellicht de grootste rockband op aarde ten tijde van The Black Album.

avatar van RuudC
0,5
geplaatst:
Nee


Ik kan werkelijk niets positiefs bedenken over dit album. Lars overheerst met een werkelijk afschuwelijk drumgeluid. Ik geef toe dat ik tijdens onze luistersessie gelachen heb over hoe slecht het is, maar het lachen verging me snel en uiteindelijk ging het tegenstaan en deed het gewoon pijn aan de oren. St Anger is een totale ongeïnspireerde bende dat niet alleen gebukt gaat onder een afgrijselijke Lars, maar oom een abominabele productie, slechte teksten, loeizang van James en verder weinig Rob Trujillo en kirk Hammett heb ik helemaal gemist. Geen solo’s, wat is dat? Ik kan me de verontwaardiging van die tijd goed herinneren en vooral heel goed begrijpen. De belofte dat Metallica terug zou gaan naar zijn roots, maar vervolgens misschien wel het verst van de eerste drie albums af zit. En het is gewoon echt heel slecht. Lang geleden dat ik zo blij dat een album afgelopen was.


Tussenstand:
1. Master Of Puppets
2. S/T
3. Ride The Lightning
4. Kill 'Em All
5. ...And Justice For All
6. Load
7. Reload
8. St Anger

avatar van jurado
geplaatst:
RuudC schreef:
Nee


Ik kan werkelijk niets positiefs bedenken over dit album. Lars overheerst met een werkelijk afschuwelijk drumgeluid. Ik geef toe dat ik tijdens onze luistersessie gelachen heb over hoe slecht het is, maar het lachen verging me snel en uiteindelijk ging het tegenstaan en deed het gewoon pijn aan de oren. St Anger is een totale ongeïnspireerde bende dat niet alleen gebukt gaat onder een afgrijselijke Lars, maar oom een abominabele productie, slechte teksten, loeizang van James en verder weinig Rob Trujillo en kirk Hammett heb ik helemaal gemist. Geen solo’s, wat is dat? Ik kan me de verontwaardiging van die tijd goed herinneren en vooral heel goed begrijpen. De belofte dat Metallica terug zou gaan naar zijn roots, maar vervolgens misschien wel het verst van de eerste drie albums af zit. En het is gewoon echt heel slecht. Lang geleden dat ik zo blij dat een album afgelopen was.


Tussenstand:
1. Master Of Puppets
2. S/T
3. Ride The Lightning
4. Kill 'Em All
5. ...And Justice For All
6. Load
7. Reload
8. St Anger


Een in ernstig verval geraakte band dat is wat ik hoor op St.Anger.
De tenenkrommende maar ook best verdrietig slechte zanglijnen van Jaymz doen mij het meeste pijn aan de oren.
Hoe lang heeft het opname-proces van St.anger geduurd, 3 jaar toch?
Ach, alles wat de band in deze jaren doormaakte is natuurlijk prachtig maar zeker ook schrijnend gedocumenteerd in Some Kind Of Monster.
Met een klein rolletje voor held Jason "He fokking left ta bend" Newsted

avatar van JohnnyVergerFan
3,0
geplaatst:
Ernstig in verval geraakte band... ik weet niet hoor. Duidelijk was wel dat de onderlinge verhoudingen er ronduit beroerd aan toe waren. Dat hoor je. Dit album is woede en frustratie, een uiting van gebakkelei met elkaar maar ook van worstelingen met het eigen individu. Af een toe een meppende bende, soms tegen het chaotische af. Maar ik denk wel een reflectie van hoe de heren er destijds voor stonden. Zeker, het melodieuze van vooral RtL en MoP is ver te zoeken en ik kan me heel goed voorstellen dat hele hordes fans spontaan pijn in hun buik kregen bij het uitkomen van dit album.
Het is zeker niet mijn favoriete plaat en het predikaat heel goed zal ik er ook niet aan hangen. Maar zo beroerd als door menigeen gesteld kan ik het niet vinden. In de ontwikkeling van de band en het monster wat de band was geworden qua omvang, populariteit en bijhorende immense verwachtingen, kan ik dit St. Anger nog best goed begrijpen eigenlijk.

Het gitaargeweld van Hammet vind ik wel een echt gemis. Af een toe een vuurspuwende solo had er zeker op gemogen.
Overigens, dat Robert Trujillo niet te horen is kan kloppen. De baspartijen waren ingespeeld door producer Bob Rock.

avatar van Poles Apart
2,0
geplaatst:
11 songs in 75 minuten, hadden ze de boel er doorheen geknald in 35 minuten dan had dit misschien nog wel aardig geweest, nu vooral een loodzware en ellenlange zit. "Frantic" vind ik overigens niet eens zo belabberd.

avatar van jurado
geplaatst:
JohnnyVergerFan schreef:
Ernstig in verval geraakte band... ik weet niet hoor. Duidelijk was wel dat de onderlinge verhoudingen er ronduit beroerd aan toe waren. Dat hoor je. Dit album is woede en frustratie, een uiting van gebakkelei met elkaar maar ook van worstelingen met het eigen individu. Af een toe een meppende bende, soms tegen het chaotische af. Maar ik denk wel een reflectie van hoe de heren er destijds voor stonden. Zeker, het melodieuze van vooral RtL en MoP is ver te zoeken en ik kan me heel goed voorstellen dat hele hordes fans spontaan pijn in hun buik kregen bij het uitkomen van dit album.
Het is zeker niet mijn favoriete plaat en het predikaat heel goed zal ik er ook niet aan hangen. Maar zo beroerd als door menigeen gesteld kan ik het niet vinden. In de ontwikkeling van de band en het monster wat de band was geworden qua omvang, populariteit en bijhorende immense verwachtingen, kan ik dit St. Anger nog best goed begrijpen eigenlijk.

Het gitaargeweld van Hammet vind ik wel een echt gemis. Af een toe een vuurspuwende solo had er zeker op gemogen.
Overigens, dat Robert Trujillo niet te horen is kan kloppen. De baspartijen waren ingespeeld door producer Bob Rock.

Je bassist stapt na 16 jaar op, je kampt met hardnekkige verslavingen, je kan elkaar niet meer luchten of zien. Je betaald grof geld aan een psycholoog. Er komt geen fatsoenlijke noot uit je vingers, ik denk dat je rustig kan zeggen dat voor de release van St.Anger de band op punt van opheffen stond.

avatar van lennert
1,0
geplaatst:
Op 19 juni, nota bene ter ere van mijn verjaardag van enkele dagen eerder, hebben Ruud en ik het album samen geluisterd bij mij thuis. Normaal gesproken gaat dit via social media tegelijkertijd, maar dit keer was het gezellig als vrienden onder elkaar met iets teveel drankjes en een derde vriend die meteen ook zijn ongezouten mening mocht geven.

De kater was enorm.

Of het de alcohol was, of de cd kan ik niet meteen zeggen, maar St. Anger deed echt verschrikkelijk veel pijn om te beluisteren. Ik had al een 1,5 sterren staan en geloof dat dit gebaseerd was op het materiaal dat ik wel al kende, maar nu we het echt volledig gehoord hebben is de kwelling compleet. Ik snap ergens wel dat mensen genieten van een vorm van authenticiteit, bruutheid, ongebreidelde emotie. Want dat zit er zeker wel in. Ik vind het gewoon verschrikkelijk lelijk. Niet alleen de productie, het algemene spel en de zang zijn niets dan tergend. Soms klinkt het alsof de drums een compleet ander lied spelen dan de gitaarpartijen doen verraden. En alles duurt weer eens veel te lang. Bijna onbeluisterbaar.

Tussenstand:
1. Master Of Puppets
2. Ride The Lightning
3. Kill 'Em All
4. Metallica
5. ...And Justice For All
6. Load
7. Reload
8. St. Anger

avatar van milesdavisjr
2,0
geplaatst:
St. Anger, ik heb geprobeerd aanknopingspunten te vinden waaruit zou blijken dat er wel degelijk composities op de schijf stonden die konden uitgroeien tot volwaardige songs, het is mij amper gelukt. Een spartaanse productie kan soms best goed werken maar in dit geval niet. De nummers ademen een en al afstandelijkheid uit en de kille productie helpt dan ook al niet mee. Tussen je ergernissen door hoor ik evengoed nog wel een aantal leuke ideeën, het is dan alleen kortstondig, vlagen van creatieve ingevingen worden na al snel weer om zeep geholpen door het slechtere sloop- en zaagwerk.
Some Kind of Monster, Purify en All Within My Hands zijn nog wel aardig maar meer ook niet. Het is mij een raadsel dat een plaat van zo'n gerenommeerde band zo'n slechte productie meekrijgt, James slechter zingt dan ooit en het album geen enkel nummer bevat wat je maar enigszins het predikaat goed kan meegeven.
Een bittere teleurstelling na een lange bij vlagen interessante muzikale ontwikkeling sinds de start van de band.

Tussenstand:

1. Master of Puppets
2. Ride the Lightning
3. Load
4. Metallica
5. And Justice for All
6. Kill Em' All
7. Reload
8. St. Anger

avatar van BloodBrothers
1,0
Wat een ellende is dit dan...

Het album slaat op werkelijk alle vlakken de plank helemaal mis. De drums zijn afgrijselijk, de nummers duren veel en veel te lang, geen enkele solo en het geluid klinkt alsof het hele slechte demo is. De productie is lachwekkend, en niet op de goede manier. De vorige 3 albums vond ik al niet zo spectaculair, maar dit is heel snel vergeten en doorgaan.

Gast
geplaatst: vandaag om 16:25 uur

geplaatst: vandaag om 16:25 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.