The Gates of Slumber - The Wretch (2011)

Dit Metal Album van vorige week is traditionele doom.
Niet echt een genre waar ik veel mee heb, na een album van Pentagram had ik het wel gezien. Ook dit album doet me zo nu en dan aan Pentagram denken. De losse nummers kunnen me wel enigszins boeien, maar alles achter elkaar vind ik het toch te lang en te langzaam.
Daarnaast vind ik het een beetje braaf klinken. Nergens gebeurt iets waar ik me over verbaas of wat ik een mooie vondst vind.
Nadeel vind ik de zang, dat zo nu en dan op het randje van vals balanceert (tenminste, in mijn oren). En doordat het traag is, viel me ook op hoe stompzinnig de teksten eigenlijk zijn.

Bovenstaande mag nogal negatief overkomen, dit The Wretch is ongetwijfeld een goed album in het genre. Mij doet het echter weinig.

3.0*

Gisteren eens beluisterd en ik ben positief! Zeer sfeervol, sterk spel en ook de vocalen (ik wil nog weleens moeite hebben met cleane zang) zijn prima. Het gaat allemaal niet hard inderdaad maar is zeker fijn. Her en der meen ik zelfs een beetje Pink Floyd te horen. Eén van de beste inzendingen van het Metal Album van de Week tot nu toe deze ronde.

Oerdegelijke doom, die men moeilijk kan bestempelen als "matig", maar aan de andere kant ook weer niet als "geweldig". Het hangt er een beetje tussen, en dan komen termen als "oerdegelijk" al snel om de hoek kijken. Het tempo ligt laag, zoals het een doomplaat betaamt, en de gitaarriffs zijn log. De drummer stuwt alles een beetje voort, maar speelt meestal vrij ingehouden en in functie van de nummers. De zang is wel een zwak puntje misschien, het past niet echt bij dit soort muziek, vind ik.

3 sterren

Ik had the Gates of Slumber totaal anders voorgesteld. Het doet mij denken aan Black Sabbath en dat is totaal niet verkeerd. Ik vind het zelfs een heerlijke band. Lekkere uitgesponnen nummers een karakteristieke zanger. Prachtig en voor mij een uitstekende kennismaking met deze band.

Uit de Verenigde Staten komt een plaat met doom metal langs, niet echt mijn favoriete genre zoals al een paar keren door mij gezegd, het gaat me altijd te traag. Gelijkenissen met een Black Sabbath en meer dan eens dwalen mijn gedachten af naar Alice In Chains (de gitaarsolo’s) maar dan zonder de samenzang van Staley (RIP) en Cantrell. Twee heel toffe songs heb ik hierop ontdekt: The Scovrge Ov Drvnkenness (hun spelling!) en Coven of Cain, waar iets meer schwung in zit. Gitarist speelt fraaie solo’s, de zanger zingt soms een bijna-valse noot en het klinkt lekker lomp, eigen aan dit genre. Die zanger zou makkelijk die oude Black Sabbath songs kunnen zingen in de plaats van Opa Ozzy.

De oude Black Sabbath komt regelmatig om de hoek kijken. Dat kan komen door mijn onbekendheid met het genre, waardoor ik andere toonaangevende bands binnen het genre eenvoudigweg niet ken.
Een paar toffe nummers zitten er zeker tussen; The Scovrge Ov Drvnkenness, Day of Farewell, Coven of Cain.
The Gates of Slumber laat een lekker smerig gitaargeluid horen, de bassist moet welhaast een Rickenbacker hanteren (zo heerlijk vuig klinkt het dan toch) en de zanger heeft de kunst bij sommige fragmenten goed afgekeken van Ozzy, maar is niet het bandlid dat er boven uitsteekt.
De echt heel erg langzame nummers vind ik wat minder, maar ik kan me voorstellen dat iemand juist dat helemaal te gek vindt.
Na dit album krijg ik sterk de neiging War Pigs te gaan draaien.

Leuke kennismaking dit.

De Gitarist is tevens de zanger.