Hüsker Dü - The Living End (1994)

Lekker live album, maar soms klinkt het allemaal een beetje hetzelfde. Dat komt omdat bij zo'n live concert het geluid vaker 1 brei dreigt te worden en dat gevaar ligt vooral bij de Hüskers op de loer. Het gebeurt af en toe ook en dat zorgt er dan ook voor dat dit geen absolute topscore krijgt. Daarnaast had er wel ietsje meer van Zen Arcade op gemogen, maar dat is ook weer niet zo'n ramp.

4*

Dit live-album is o.k., maar ik mis hierop live-favorieten zoals: ' I apologize', 'Makes no sense at all', 'I don't want to know if you are lonely', 'Sorry somehow' en de Lennon/McCartney-cover 'Ticket to ride'.

Vergeleken bij de studio-albums vind ik het een tegenvaller. Met name omdat de opnamekwaliteit naar mijn mening erg slecht is. Oke, het is een live-album maar lijkt wel bootleg kwaliteit.
Mijn mindere waardering ligt dus niet aan Hüsker Dü zelf!

Blij dat Rhino deze in print heeft gehouden (inclusief een lyrisch essay van Rolling Stone-redacteur David Fricke uit 1993). Misschien geen perfecte registratie, maar ik ben er toch maar wát blij mee; als ik deze plaat hoor moet ik altijd denken aan hoe de All Music Guide Hüsker Dü op Everything falls apart and more beschrijft: "a breakneck force like no other. Not for the faint of heart." (Helaas slechts één nummer van Candy apple grey.)

Overigens is dit natuurlijk een Warner Brothers-album, en het logo van Rhino ontbreekt ook op schijfje, boekje en achterkant, maar op die achterkant staat in kleine lettertjes: "Manufactured & Marketed by Rhino Entertainment Company, a Warner Music Group Company." En omdat Rhino in Amerika één van de toonaangevende labels (zo niet hèt toonaangevende label) op het gebied van re-issues is (voornoemde Everything falls apart and more-compilatie verscheen in 1993 ook op hun label), ga ik er stiekem van uit dat deze re-release eerder aan de artistieke inspanningen van Rhino dan aan de winstverwachting van Warners te danken is.