Devin Townsend Project - Ghost (2011)

Dat zijn gewoon bonusnummers toch? Het project was nu toch afgesloten dacht ik?

Het DTP project is inderdaad afgelopen maar eind dit jaar komt Ghost II uit.

Ben totaal niet onder de indruk van dit project van Townsend. Saaie muziek vooral. Geen greintje spanning.

Je merkt wel heel goed dat dit echt een love it or hate it-album is. Ik vind hem prachtig, ik zet hem erg vaak op.

Ik denk dat het ook komt omdat het zo'n uur lang een beetje het zelfde tempo behoudt. Als deze nummers naast wat stevigere nummers hadden gestaan had ik er een stuk minder problemen gehad. Maar nu is het een heel lange zit. Want zowel het album als de nummers zelf duren veels te lang.

Dan zou je Deconstruction eens moeten proberen. Daar zit een stuk meer pit in.

Ik denk dat ik mijn remedie tegen mijn chronische slapeloosheid heb gevonden. Best wel mooi om nu en dan eens op te leggen maar iets te rustig voor mijn aard. Ik zal het 's avonds nog eens proberen...

De CD heeft heel goed gewerkt voor mijn proefwerkweek. Tijdens het leren had ik deze CD vaak opstaan en ik kon me heel goed concentreren op mijn werk. Sowieso een prachtig album.

Slowchat verwijderd.

De hoes verraadt al dat het helemaal mis is met deze CD: teveel kitsch. Devin Townsend gaat hier voor mij een stap te ver in zijn muzikale zwerftocht. Deze nummers klinken als goedkope achtergrond- of pauzemuziek, compleet met panfluit. Een experiment is leuk, maar houdt het dan bij één zo'n nummer op een reguliere plaat en vul er niet gelijk een hele CD mee.

Net zoals ik in mijn vorige relpy aangaf, kan ik me 100% vinden in alle kritieken die 'ghost' worden aangeschreven. Ook kan ik leven met een statement dat mijn beoordeling gebaseerd is op fanboy gedrag. En toch, ook met 'ghost' wordt mijn bewondering voor de muzikant Devin Townsend alleen maar versterkt. Dit is duidelijk hoorbaar (en lees er anders de interviews maar op na) een cd die zonder tijdsdruk en zonder duidelijke context is gemaakt. Dat wil zeggen, buiten het feit dat 'ghost' een geestelijke aderlating is voor zowel Devin als de luisteraar na de waanzin van 'deconstruction'. En toch, afgezien van mijn eerdere kritiek, wérkt de cd wel. Er zit weldegelijk een 'flow' in, een rode draad is duidelijk aanwezig en de nummers zijn spannend genoeg om de aandacht erbij te houden.

Ik vind dit eigenlijk een erg lekker album. Devin ging mij teveel verder met het Ziltoid geluid en dan is een album als dit een verademing. Totaal geen harde muziek, maar lekker rustig, sfeervolle momenten en prachtige zang. Vooral de eerst 5 nummers zijn prachtig, daarna zakt het heel even wat in, maar veert het ook weer op. Leuk ja, ik ben ook wel benieuwd naar deel 2.

Dit blijft echt een prachtige plaat. Gisteren had ik tijdens het warme weer toch nog flink wat huiswerk en moest ik flink aan het werk. Met Ghost op vond ik het niet zo erg, het is echt de perfecte muziek om huiswerk mee te maken. Kawaii vind ik het mooiste nummer van het album terwijl het toch heel simpel is. Ik kan hem nu op akoestisch gitaar spelen. Ghost draai ik veel vaker dan Deconstruction. Ik hoop dat Ghost 2 dit jaar nog uitkomt want wat ik ervan heb gehoord klonk heel erg goed!

De momenten waarop ik echt zin heb in Ghost zijn erg spaars moet ik zeggen, maar op de momenten dát ik de plaat echt wil horen stelt deze absoluut niet teleur. Er staan echt meerdere pareltjes op. Hoewel er op de andere albums van het vierluik betere nummers op zich staan denk ik dat ik Ghost toch overall wel het lekkerst vind luisteren, hij is het meest consistent als het ware. Ki wordt onderbroken door ongepast harde metal, Deconstruction freakt soms net iets te ver door en Addicted is eigenlijk net iets te poppy. Deconstruction is van begin tot eind heerlijk. Ontspannend maar zeker niet lichtvoetig.

Erg mooi, ingetogen, ambient album. Ook luisteraars, die niet van zijn hardere kant houden, kunnen hiervan genieten. Voor in de late uurtjes, of voor op de zondag vroeg.

Saai.... met af en toe een opleving. Kabbelt mij teveel voort.

Er zijn maar weinig artiesten/bands met een dergelijk uiteenlopend oeuvre als Townsend, de man houdt van zoveel verschillende muziekgenres dat er geen peil op te trekken is met wat voor plaat hij elke weer op de proppen komt. Nu is het weer ambient met wat akoestische begeleiding. Het album staat stilistisch gezien zover af van voorganger Deconstruction dat je niet snapt dat dit dezelfde artiest is. Om dan te vergelijken met zijn andere met name heavy worpen heeft dan ook weinig zin. Desalniettemin is het allemaal aardig gedaan, sfeervolle schetsen zonder echt urgent over te komen.
Waar een rustige plaat als Ki nog gericht was op het opbouwen van spanning en enkele erupties is dat niet van toepassing op Ghost. Wellicht iets voor een mindfulness cursus maar het is mij te gezapig.

Tussenstand:

1. Ocean Machine
2. Ki
3. Physicist
4. Accelerated Evolution
5. Terria
6. Ziltoid the Omniscient
7. Infinity
8. Addicted
9. Synchestra
10. Ghost
11. Deconstruction
12. Cooked on Phonics
13. Devlab
14. The Hummer

Het is een vermakelijk album en leuk om te horen dat Devin zo veelzijdig is. Het is vooral prima achtergrond muziek, maar nergens echt spannend.

Ik kwam vannacht niet in slaap. Daarom zette ik dit album op om daarbij te helpen. Dat mislukte en dus ik heb het hele album kunnen afluisteren. Daardoor realiseerde ik me dat dit een prima albumpje is. Anders dan alle andere platen van Devin, rustiger, maar ook weer goed gelaagd. Er is veel te horen en te ontdekken. En dat terwijl ik dit album alweer ruim 10 jaar ken.