The Baseballs - Strings 'n' Stripes (2011)

Op Strike! slaagden the Baseballs erin enkele oudere en nieuwe nummers een vernieuwde invulling te geven. Umbrella, the Look, I Don´t Feel Like Dancin´... het luisterde allemaal heerlijk weg en is leuk voor op een feestje.
Op Strings ´N Stripes is de muziekkeuze minder. De covers zijn saaier, en dit album brengt geen vernieuwing. Zodoende slagen the Baseballs erin op hun 2e album al uitgekauwd te klinken.
Op de toegevoegde live-tracks is te horen dat ze live in ieder geval niet slecht zijn ( of slechter dan op cd ), maar hierdoor wordt de plaat wel te lang. This is a Night met Guus Meeuwis vind ik nog wel leuk en ook van Hello hebben ze een aardige versie weten te maken.
Verder is dit het allemaal net niet en kan ik dan ook niet anders dan een onvoldoende uitdelen. 2,5*

Het idee is wel leuk. The Baseballs gieten veel van deze hits in een swingend kleedje. Maar een coverband moet wel goed zijn om meer dan een gimmick te worden die gaat lopen met het hitgehalte van bekende nummers. Het is alsof je een gerecht aanpast door er een sausje over te gieten. Smaakt ineens helemaal anders. Maar als je diezelfde saus overal overkapt, smaakt het ook maar naar diezelfde saus. Bovendien maken ze nooit die nummers persoonlijk. Bij een cover moet je het nummer echt uitkleden en je eigen stijl er op los laten. Dat gebeurt te weinig. Alles draait bovendien rond de zang, wat voor meezingers leuk zal zijn. De begeleiding is zeer standaard en klinkt als puur betaalde muzikanten die er (gelukkig) hun brood mee verdienen. Dat is net iets anders bij de bonus live nummers. Daar merk je wel dat het vooral een ambiance covergroep is.