Woodkid - Iron EP (2011)

Mooie singer-songwriter met een stem a la Antony Hegarty. Iron is een erg vet nummer en er zit een hele vette video bij (wel a-typisch) voor de rest van het album.

Iron

Iron is een goed nummer. Lekker bombastisch met die blazers en drums (drums doen me denken aan Lykke Li). De video is ook fantastisch en door Woodkid zelf geregisseerd. Hij regisseerde ook clips van Katy Perry en Moby. En hij is fotograaf. Zijn website: http://www.yoannlemoine.com
De singer songwriter nummers vind ik minder boeiend. Dat is ook niet echt mijn smaak. Dit komt ook een beetje door zijn hoge stem. Baltimore's Fireflies vind ik nog wel aardig.
De remix van Mystery Jets vind ik wel goed, maar dat is een electronisch nummer.

Alleen al die videoclip behorende bij Iron wist me te trekken: bombastisch, majestueus en ietwat over de top. Ja, dan moet je bij mij wezen.
Het is donker, hels en strijdhaftig; het is precies datgene waar ik al een tijd verzot op ben in de muziek. Heerlijk avontuurlijk. Alleen dit nummer al maakt erg nieuwsgierig naar een volwaardig album.
Dan is het toch wel even slikken als Brooklyn opeens een soulvol akoestisch nummer blijkt te zijn met een hoog folk-gehalte. Dit is helemaal niet spannend.... maar oh, wat klinkt dit mooi en wat behapt dit mooi mijn andere voorliefde van dit moment: rustig kabbelende nummers die puur worden gezongen en een subtiele begeleiding krijgen. Hier kan een mens toch spontaan blij van worden zo prachtig allemaal!
Baltimore's Fireflies start al heerlijk op de piano. Ik persoonlijk vind de stem niet op die van Antony lijken maar ik ervaar wel eenzelfde warme, betoverende gloed. Gooi er dan nog even een cello in, gevolgd door blazers en ik smelt weg. Wat is ook dit nummer bedwelmend. Dit zijn de nummers waar ik spontaan verliefd op kan worden en wat in dit geval ook daadwerkelijk gebeurd is.
Natuurlijk klinkt Wasteland helemaal niet zo bijzonder en hebben we dit al vaker gehoord. Toch is het een combinatie van stem en instrumentatie die deze compositie er voor mij bovenuit weet te tillen en me doet snakken naar een volwaardig album dat er hopelijk snel gaat komen.
Op deze EP krijgen we nog twee remixen van het magistrale nummer Iron als extraatje aan het einde. Aardig, maar ik heb er vaak niet zo veel mee en dat is hier al niet anders. Slecht is het zeker niet maar ik verkies veruit de originele versie en dan het liefst met de clip erbij (zegt de niet-liefhebber van videoclipjes).

Wat mij betreft is Woodkid de belofte van 2011 en ik hoop dat we later dit jaar een schitterend album mogen begroeten waar ik net zo enthousiast over kan worden als vorig jaar The Irrepressibles en Revere.

Iron is alvast een van mijn favoriete nummers van dit moment, heerlijk gewoon.
Maar als ik bovenstaande berichten zo lees, is Iron de uitozndering op deze EP..

de sfeer van Antony, Patrick Watson, Tindersticks en Lambchop. supermooi dus!

ben de ep net aan het ontdekken. openingsnummer Iron is indrukwekkend, maar erg afwijkend van de rest. overige nummers misschien minder verrassend (zie genoemde invloeden), maar wel wonderschoon.

leuke verrassing deze lp, was nadat mijn broertje mij de clip van iron liet zien toch wel erg benieuwd hoe de rest zou klinken. En het komt inderdaad totaal niet overeen met de rest van zijn nummers, maar dat is in dit geval helemaal geen gemis. Vind het voor 4 nummers allemaal vrij sterk, vraag me wel af hoe het blijft staan als het een volwaardige cd wordt. Remixes van Iron zijn zoals al eerder genoemd leuk maar voegen niet heel veel toe.

Iron is geweldig net als de cover.

Wasteland

Wasteland inderdaad! (:

prachtige stem heeft die man, iron is simpelweg briljant.
de rest is heel anders maar zeke rniet minder mooi, mischien alleen wat minder energierijk, maar het zijn zeker mooie nummers.
en dan 2 remixes, ik ben nooit echt erg fan geweest van remixes en ook deze vallen weer onder de nummers die ik liever niet hoor.
ik wacht met spanning af op het album.

een briljante opening, dan 3 prachtige nummers.
de remixes hadden er van mij niet op gehoeven, maar alsnog 4*

In tijden niet zo'n verslavende EP beluisterd. Iron is het bekendste nummer, maar ook de overige songs zijn pareltjes. Hij heeft een bijzondere stem en samen met de instrumentatie heeft dit cd'tje iets magisch. Voorlopig 4*

Het is mij tot op heden niet gelukt om de EP te draaien zonder na Wasteland op repeat te drukken.

Hier bij toeval op gestuit door samen met een maat naar een promo filmpje te kijken van Assassins Creed. De combinatie van graphics en op de achtergrond de bombast van Iron, maakte mij wel nieuwsgierig.....naar Woodkid wel te verstaan. Gamen ben ik sinds playstation 1 niet meer aan toegekomen. Maar een prachtig op zichzelf staand nummer is Iron zeg, de clip doet daar idd. niet voor onder. Na Iron ook gezocht of er nog wat meer bekend is van deze jonge Fransman en dan lijkt Brooklyn op het eerste gehoor een anticlimax, maar daar zou ik het toch wel wat mee tekort doen. De rest ken ik -nog- niet, maar als dit een voorbode is op wat nog komen gaat, dan heeft ie i.i.g. alvast wel mijn aandacht.

Die mixes hadden er van mij niet op gehoeven. Doen af aan de algehele sfeer en het nummer heeft het ook zowiezo niet nodig om opgepimpt te worden. Verders een pracht van een EP.

Wie kan me vertellen waar ik deze ep kan kopen (geen mp3 download, maar fysieke ep)..
(betaling bij voorkeur met paypal)
Alvast dank voor reactie!

Heb je het al bij het Label geprobeerd?

Zie nu dat ik hier niet eens op gestemd heb.

Deze artiest vandaag ontdekt dankzij het nieuwe nummer 'Run Boy Run'. Dat beviel me zo dat ik meteen 'Iron' heb beluisterd (het nummer). Erg sterk! De hele EP maar 'ns een kans geven..

Hoorde het nummer "Iron" in de trailer van "Assassin's creed: Revelations" (game).

En ik vond dat zo'n goed nummer dat ik het hele album maar eens ben gaan beluisteren, maar ik vind Iron toch hooguit het beste nummer!

de nieuwe singel, Run Boy Run, is ook weer heerlijk.

Het nummer "Iron" - niet de remixen - is van grote schoonheid, mede ook door het prachtige intro.
Ik ben toch wel reuze benieuwd naar het komende debuutalbum van deze Fransman. Kan haast niet tegenvallen.