In Flames - Sounds of a Playground Fading (2011)

Een nieuwe In Flames! In Flames blijft jeugdsentiment voor mij, het was één van de eerste metalbands waar ik naar luisterde. Ze hebben wat wisselvallige platen gemaakt, maar tot nu toe nog geen echt slechte plaat, dus ik denk dat deze ook wel zal gaan. Ik ben benieuwd!

In Flames tot en met Colony is fenomenaal goed.
Clayman toonde al wat mainstream elementen maar was op zich een dijk van een plaat met supersolo's, samen met The Jester Race mijn favo Flames-schijf.
Reroute To Remain was redelijk sterk maar de albums die volgden werden zwakker en zwakker. Zouden ze teruggrijpen naar hun meer melodieuze sound met dit album?
Een songtitel als Jester's Door klinkt alvast hoopvol.

Machtig staaltje cover art! Love it! Kijk uit naar deze nieuwe In Flames!

Na het horen van de single laat ik deze plaat aan mij voorbijgaan. Heb het gevoel dat In Flames niet echt mijn ding meer is, zeker niet als ze de richting van de vorige plaat aanhouden..

De single is erg goed, vrij toegankelijk maar wel erg lekker!

In Flames, De melo-death supergroup uit Gothenburg staan op het punt hun 10e album uit te brengen.

Ik ben sinds een jaar of 6 fan van deze band, heb ze 2x live gezien en bezit alle albums en EP's.
Er is veel discussie over de ''oude'' vs. de ''nieuw'' In Flames. Ik vind beide heerlijk, alhoewel ik het laatste album wel bij uitstek de minste vind van de discografie.

Nieuw album, nieuwe kansen. En oh boy, wat gaat dit genieten worden! De eerste 3 volledige singles zijn op de albekende tube-site te beluisteren, en ze zijn goed, erg goed. De overige nummers zijn previews van te vinden op de franse amazon.com en ik heb geen twijfels dat dit een van de beste albums (van de laatste jaren) van IF gaat worden.

Na de eerste drie volledige luisterbeurten ben ik niet teleurgesteld! Ik heb me allang neergelegd bij het feit dat In Flames is gegroeid en veranderd, en dit album is na ASOP een stap terug in de goede richting. Divers, melodisch, ruig en rustig en dat allemaal retestrak geproduceerd.

4.5*

Jeetje. Ik weet het heel erg niet met dit album. Het is duidelijk In Flames 2.0 (In Flames 1.0 was tot en met Clayman) en ik ben niet verzot op die sound (stem bijvoorbeeld die gitaren eens niet zo fokking laag!). Maar tegelijkertijd is dit heel duidelijk een veel meer geïnspireerd album dan de voorganger. Ik vrees alleen dat het geen favoriet van me gaat worden, maar wie weet... Misschien moet ik wennen.

@ Knoltor,

Ik weet wat je bedoelt, maar dit album is zo ontzettend gegroeid bij elke luisterbeurt. Tenminste voor mij. En er staan zeker nummers op die op de Greatest Hits lijst van IF niet zouden misstaan; Fear is the Weakness & A New Dawn

Ik snap niet dat ASOP door heel veel fans als hun slechtste album wordt bestempeld. Dat vind ik nog een echt In Flames album en een goed album ook. Dit album echter doet me echt niets.
Het is grijze middelmaat en dat is veel te min voor zo`n grote band als In Flames. Voor mij op dit moment DE tegenvaller van 2011.

A Sense of Purpose was voor mij een duidelijk teken dat In Flames hun hoogtepunt al lang achter zich heeft liggen.

A Sense of Purpose is best nog goed te doen vind ik, waardoor er toch nog steeds interesse is naar dit album. Ik vind Come Clarity zelf hun ultieme album, en op Soundtrack to Your Escape doen ze ook hun job. Ikzelf kan dus bijna stellen dat ze hun hoogtepunt nog maar net bereikt hebben.

Ik heb al begrepen dat dit album alweer een andere sound heeft, maar ik denk dat In Flames gewoon zo'n band is waarbij je je moet neerleggen dat geen enkel album hetzelfde als hun voorganger zal klinken.. Maakt het keer op keer spannend, toch?

Ik kan dit album toch wel weer waarderen, net als A Sense Of Purpose. Wellicht zijn er iets teveel midtempo songs- meer uptempo beukers als het lekkere The Puzzle zou fijn zijn- maar het songmateriaal is wat mij betreft constant sterk. De produktie is ook mooi vol en krachtig. De afwijkende (en rustige) songs, The Attic, Jester's Door en het afsluitende Liberation, behoren helaas tot de minste van de plaat.

Dat begin van 'A New Dawn' is wel fijn zeg. Doet me denken aan oude tijden!

Ook in Deliver Us zit een gitaarsolo die de oude tijden (een beetje) doet herleven.

Ik vind het materiaal dat In Flames tot nu toe heeft uitgebracht eigenlijk allemaal wel gewoon goed. A Sense of Purpose vond ik wat minder dan de rest, maar nog steeds wel degelijk en Sounds of a Playground Fading vind ik weer een beetje beter dan de voorganger. In Flames is en blijft gewoon een sterke band, ondanks de line-up wisselingen die ze door de jaren heen hebben gehad weten ze gewoon kwalitatief goed te blijven. Zeker weer een mooie plaat voor de liefhebbers.

Echt volledig mee eens....
Album luistert heerlijk weg. Vooral 'Darker Times' is een heerlijke knaller.

Ik heb het gevoel dat In Flames wel meer fases heeft doorgemaakt dan 2. Ik zie altijd hun vroegere (hardere) werk als geheel verschillend van het typische melodeath-werk (van Whoracle tot Clayman, met The Jester Race als een soort grensgeval), en eigenlijk vind ik dat Reroute to Remain en Soundtrack to your Escape ook een geheel eigen sound hebben, die men met Come Clarity weer inwisselde voor een hele andere, die op de twee albums daarna eveneens weer wat wijzigingen meekreeg.

Jongens, die intro van All For Me.

Heb het album nu meerder keren gehoord en heb m`n puntenwaardering drastisch bij moeten stellen. Dit is toch wel weer een erg lekker album. Ik snap nog steeds niet dat het kwartje bij de eerste luisterbeurt niet is gevallen. Ik heb bijna alle In Flames albums en zo wezenlijk anders dan de laatste wapenfeiten is dit toch niet. Ach ja, mindere dag gehad zeker.
Neemt U mij vooral niet kwalijk.

Hoor hem nu pas voor het eerst, en op het eerste gehoor klinkt hij plezieriger in het gehoor als de voorganger, die heeft mij op een of ander manier nooit kunnen aangrijpen. Ben ik één van de weinige die de 'nieuwe' in flames beter komt dan de oude, ik denk dat het komt omdat ik niet zo van Death Metal houd.

Als fan van het oudere (hardere) werk van een band is het vaak 'not done' om ook graag het nieuwere werk te horen.. Maar ik ga echt niet ontkennen dat dit gewoon een heel goed album is.
Ja, het is minder hard dan hun oudere albums, maar ik vind dat niet per definitie een slechte ontwikkeling. De nummers op Sounds of a Playground Fading zijn wat rustiger, melodieuzer en toegankelijker. Maar er zitten ook wat meer agressieve nummers tussen (bijvoorbeeld 'The Puzzle'). Wat mij betreft had er wel een iets groter aandeel van dit soort nummers op mogen staan... Maar alsnog vind ik het een erg fijn en afwisselend album. En hoe vaker ik het luister, hoe meer ik het ga waarderen.

Ik vind trouwens het artwork ook wel een eervolle vermelding waard, de cover is sowieso al heel mooi en wanneer je het hoesje opent, vouwt er een soort pop-up vogel-achtig iets uit. (Bij de speciale editie is dat tenminste zo.. Ik weet niet of dat bij de gewone versie ook zo is.)

Mooi artwork inderdaad

Nope.

Ben er na twee dagen wel uit hoor, dit is een beuker van jewelste, wat een mongool van een plaat zeg. Waar ik 'a sence of purpose' wat minder vond vind ik dit weer een geweldige plaat. Ik heb hem de afgelopen twee dagen een keer 10 gehoord en ik blijf genieten. Met name het drumwerk is geweldig goed.

Als ik één puntje van kritiek mag noemen dan vind ik dat de zang. Niet dat het niet goed is, maar ik mis een beetje de afwissling tussen screams en heldere zang. verder niets dan lof.

In Flames, een band waar ik al veel over gehoord had, maar nog nooit iets van gehoord. Daar kwam verandering in met deze nieuwe plaat, maar ik moet zeggen, het is niet meteen mijn ding. De zang vind ik niet echt te pruimen, en de nummers klinken vrij cliché (op een paar uitzonderingen na misschien, maar uitzonderingen zijn er bijna altijd). De gitaarsolo's geven me ook nooit een geweldige indruk, maar het drumwerk zit wel goed (zoals Eddie zegt). Valt wel mee, deze plaat, maar ik krijg niet meteen zin om meer van In Flames op te gaan zoeken.

2,5 sterren

Ik ga In Flames live zien samen met Trivium in november. Deze cd is mijn eerste kennismaking met de band en het stelt zeker niet teleur. Goede hedendaagse metalplaat. De iets rustigere nummers zijn de mindere zoals james_cameron het verwoord.

Ik volg In Flames al een tijdje, hun oude albums bevatten gewoon een paar prachtige classics die hoog mogen worden aangeschreven in de metalwereld. Ik ben echter wel van mening dat de albums op zich nu gewoon een stuk sterker zijn dan vroeger. De albums voelen in zijn geheel voor mij veel evenwichtiger dan vroeger, bij SOAPF vind ik het een verbetering dat Anders z'n zang meer naar voor is gekomen, hij heeft een stem met veel diepgang en dat is nu beter te merken dan vroeger. "Walking Where The Dead Ships Dwell" is voor mij het absolute hoogtepunt van de cd! Topnummer!

Tot het 6de nummer vind ik dit eerlijk gezegd misschien wel het beste album van 2011. Die riffs en drums zijn zo fantastisch. Maar helaas zakt het vanaf the attic ontzettend in en lijken de nummers veel op elkaar.

Poeh heerlijk album dit, mijn 1e IF-plaat. Heb Clayman en Lunar Strain ook, maar dit is duidelijk de beste. Ik zal snel eens wat meer albums aanschaffen.

Dit is inderdaad een pareltje. Wil je meer In Flames dan zou ik 'Come Clarity' aanschaffen, die is minstens net zo goed als deze.