Joseph Arthur - The Graduation Ceremony (2011)

Nieuwe plaat van Joseph Arthur? Altijd interessant!

Nu te luisteren op NPR First Listen: http://www.npr.org/2011/05/...


Ik heb het hele album nu zo'n beetje een keer beluisterd en ik ben tot nu toe zeer positief over dit album!
Gypsy Faded blijft me op dit moment het meest bij.

Alweer een heerlijke melancholieke plaat van deze gewaardeerde singer-songwriter.

Weer een goed album van Joseph Arthur, maar net als bij alle vorige albums (ik heb ze allemaal trouw gekocht) maakt het mij slechts af en toe weerloos. Ik blijf altijd met het gevoel zitten dat er meer in moet zitten.

Eerst en vooral. Ik verbaas me er toch over dat hier zo weinig reacties staan, terwijl bij pakweg de nieuwe van Coldplay of Radiohead na een uur al 5 pagina’s aan reacties staan. Nou ja, misschien een beetje een overdrijving van mij, maar toch. Joseph Arthur maakt immers muziek zoals muziek in z’n meest pure vorm klinkt (man met gitaar), opgesmukt met strijkers, af en toe wat pianospel en een ritmesectie. ‘The Graduation Ceremony’ is alweer een erg goeie plaat van de Amerikaanse singer-songwriter, die erg gewaardeerd wordt hier.

Joseph Arthur is begiftigd met een stem die veel aankan, zowel gewone zang als falsetto. Die laat hij in verschillende nummers horen, waaronder het fraaie ‘Horses’. Zijn stem, teksten en gitaar staan centraal, en spreiden hun kwaliteiten tentoon. De teksten zijn vrij introspectief, en behandelen centrale thema’s als liefde, vriendschap, eenzaamheid en verlorenheid. Toch is er ook wat blijdschap te vinden in de liedjes. ‘The Graduation Ceremony’ is hierdoor een lekker ijsje met een wat wrange nasmaak. Of net andersom.

Sterkste nummers zijn voor mij de opener, ‘Watch Our Shadows Run’ en ‘Gypsy Faded’. Zij delen, samen met de andere nummers trouwens, een gezamenlijke eigenschap; ze klinken erg vertrouwd. Joseph Arthur heeft ervoor gezorgd dat de melodieën en refreintjes in de songs op ‘The Graduation Ceremony’ herkenbaar klinken, en makkelijk blijven hangen in je hoofd. Ik betrap mezelf er in ieder geval regelmatig op dat ik een deuntje van Arthur aan het neuriën ben, en dat is absoluut een gave, als je je songs die extra magie kan meegeven.

De hoes lijkt van kleuren en opvulling wel een beetje op de andere hoezen van Arthur, en past ook goed bij de muziek. Licht, met een donker randje. Het lijkt een schilderij gemaakt door een kind, maar na wat opzoekingwerk op internet las ik met verbazing dat het een werkje van Arthur’s hand is.

Een kleine smet op de plaat is misschien dat vooral het eerste deel van de plaat volstaat met sterke nummers, terwijl naar het einde toe toch enkele zwakkere nummers staan. Ik doel dan vooral op ‘Midwest’, maar ook ‘Call’ is niet meer van het niveau van de eerste nummers. ‘Gypsy Faded’ is dan weer erg sterk, en ook de afsluiter mag er wezen.

Joseph Arthur is een artiest waarvan ik altijd wel een nieuwe plaat zal kunnen waarderen; daarvoor heeft hij al genoeg moois afgeleverd. Deze plaat vind ik net wat minder sterk dan enkele voorgaande platen, maar toch nog goed genoeg om een mooi cijfer te krijgen. Daarstraks heb ik een liveversie van ‘Gypsy Faded’ bekeken, alleen Arthur en z’n gitaar, en dat vond ik warempel nog beter dan de studioversie. Volgende keer dan maar “een man en z’n gitaar”, Joseph?

3,5 sterren

Dat jij je daarover verbaast, daar verbaas ik me dan weer over. Joseph Arthur tekent/schildert al sinds zijn debuut al het artwork voor zijn albums.

Nooit iets over gelezen, ofwel altijd overheen gelezen. Inderdaad, vreemd. Ik moet in het vervolg maar eens wat beter opletten, denk ik..

Of de cd's kopen. In het boekje van Big City Secrets stond al, drawings & paintings by Joseph Arthur.

'Our Shadows Will Remain' heb ik wel op CD, de rest niet. Erg moeilijk te vinden, of ik doe gewoon niet genoeg mijn best. Ach, al die CD's, ik koop traag maar gestaag, en er is nog zoveel dat ik zou willen aanschaffen..

Inderdaad niet zo makkelijk te vinden. En inderdaad, je kan niet alles kopen.

Voor wie Joseph Arthur niet kent. Deze man is een alleskunner uit Ohio. Is singer/songwriter, schilder en designer. Alle covers van zijn cd’s, totaal ongeveer 20, zijn zelf door Joseph Arthur ontworpen. Zo heeft hij ook een eigen gallerie en platenlabel.

Op muziekvlak werd hij de nieuwe Peter Gabriel genoemd. Een naam die hij niet helemaal heeft waargemaakt bij het grote publiek. Dit komt toch waarschijnlijk dat Arthur zijn eigen plan trekt en niet naar de platenmaatschappijen luistert.

Met “The Graduation Ceremony” levert Arthur een mooie folk rock plaat af die absoluut het luisteren waard is, zeker als je van dit genre houdt.
“Gypsy Faded” gaat over een gebroken hart die moeilijk te verwerken valt, maar toch nodig is. De melodie en tekst voert je mee en zorgt ervoor dat je dit nummer meer wil horen. Absoluut een van de hoogtepunten van dit album.

Voor vele zal Joseph Arthur een eerste kennismaking zijn. “The Graduation Ceremony” is een uitstekend album om mee te beginnen. In ieder geval het meeste toegankelijke.