Five or Six - A Thriving and Happy Land (1982)

Als je dit album gaat luisteren met het idee een verzameling songs te horen kom je bedrogen uit. Vrijwel elk nummer is een bijna meditatieve zich herhalende laag van geluiden. Uiteindelijk gaat de zanger hier vaak verderop in het nummer overheen 'zingen'. Tussen aanhalingstekens, omdat het vaak nauwelijks zingen is te noemen, hier en daar is het zelfs vals (denk richting Section 25 maar dan erger). Je moet er dus van houden, geen verwachtingen hebben, het gewoon laten gebeuren, je mee laten voeren, onbevooroordeeld zijn.
Als je er op die manier naar gaat luisteren valt er best wel wat te genieten. Ga je luisteren in de hoop een lekkere post-punk plaat te ontdekken zal dit je tegenvallen. Wat ik me persoonlijk afvraag is of ik ooit de behoefte krijg dit weer te gaan luisteren. Met uitzondering van het eerste nummer dan. Dat heeft net dat pakkende (een sterke drive), dat me er toe kan zetten het vaker draaien.