Tim Knol - Days (2011)

Ik hoorde vandaag een nummer van Tim Knol op 3FM. Nadat het nummer was afgelopen begreep ik dat het Tim Knol was. Ik dacht dat Blur Country House in een nieuw jasje had gestoken. Welk nummer bedoel ik. Daar schrok ik wel een beetje van. Het was wel heel erg Britpop pak hem beet 1994.

Tim Knol blijft een goede songwriter. De man schrijft mooie liedjes en heeft een goede band om hem heen staan. De juiste opvolger van de al even mooie debuutplaat. '1966' heeft zo'n lekkere Beatles-asscociatie. Revolver (uit 1966) posthuum geeerd?

Leuk plaatje dus, en Tim Knol heeft zeker wel wat potentieel, maar ik vind het af en toe toch wat te standaard klinken, en saai worden. Net als het debuut dus.

3 sterren

@ Caravelle: Je bedoelt "Shallow water " zeker weten. Ik vond het namelijk ook.

Je ziet hier dat het plaatje bij weinig mensen echt is blijven hangen, want totaal geen reacties meer. Wel begrijpelijk want best standaard plaatje maar ik zet hem nog wel eens af en toe op. Hoewel ik hem niet snel zou aanschaffen zou leuk vind ik hem ook weer niet. Zou wel een concertje bezoeken als hij weer in de buurt is.

Tim Knol heeft zeker talent, en heeft weer een leuke CD gemaakt.
Maar dat talent moet wel nog wat verder ontwikkelen.
Er zijn hele leuke aanzetten, maar het is allemaal nog net niet.
Ik blijf hem wel volgen, want potentie heeft hij zeker

Kan mij in onderstaande mening wel vinden...het is het allemaal nog net niet. Glory Days, Golden Years vind ik daar een goed voorbeeld van. Het heeft de klanken van de bands die hij leuk vind en er ook eens een gooi naar doet, maar doet mij juist verlangen naar die muziek bijv. de oude Stones of vroegere Bowie. Knol heeft dat charisma in zijn muziek niet en ook zijn stem vind ik te licht.

Hoewel ik hem wat later waardeer dan zijn debuut, is de tweede CD van Tim Knol is een hele interessante. Luisterend naar de CD laat hij de verschillende muzikale richtingen die Tim Knol kan inslaan. Hij kan door gaan met prachtige liedjes zoals op zijn debuut: Don't Expect me too Soon en Do You Leave the Light on. Hij kan wat meer uptempo liedjes maken: Gonna Get There of Glory Days, Golden Years (Ik vind dat daar zijn kracht niet ligt) of hij kan echte popliedjes maken: Days, 1966, Years en vooral A First. Daarin ligt denk ik zijn grootste stap die hij met deze CD heeft gemaakt. Door al deze variaties, waardeer ik deze CD wat minder dan zijn vorige, maar mogelijk blijkt over een aantal jaren dat dit een hele belangrijke stap in zijn muzikale cariérre was. Wat hij met A First laat horen vind ik geweldig, een fantastisch nummer. Ik heb een zwak voor Tim Knol, maar als hij op deze manier doorgaat, dan kon hij nog wel eens veel groter worden dan hij nu al is.

Ooit aangeschaft naar aanleiding van een prima concert van Knol. De up-tempo songs redden de boel . Als hij wat gas terugneemt hoor je eigenlijk zijn beperkingen goed. Dan onderscheidt hij zich nauwelijks .Het is tevens het enige album wat ik van hem heb, dus ik zal eens op zoek gaan naar opvolgers om te kijken of hij enige ontwikkeling heeft doorgemaakt. We zijn tenslotte alweer 9 jaar verder. 3 en halve ster voor deze.