Asphyxia - Exit : Reality (1991)

Origineel is het niet, maar lekker dan weer wel!

Goed, dat je in een marathon van thrashbands-met-weinig-albums pareltjes gaat tegen komen hoopte ik al. Jammer voor Asphyxia dat zij compleet aan de andere kant van het spectrum staan. Acid Reign was origineel, expressief en afwisselend. Asphyxia is... tja, vooral een band die overduidelijk wist hoe thrash moest klinken, maare niet hoe het moest zijn. Een dikke pluim voor de leads die absoluut de aandacht trekken, maar verder is de veelal aan Slayer-herinnerende muziek vooral oersaai. De productie is aardig, maar de riffs klinken heel erg standaard en de zang is gewoon vervelend monotoom. Vooral in de refreinen is het armoede troef. Oppervlakkig klinkt het allemaal als echte thrash, maar de band is te gezichtsloos en bovenal op schrijfvlak niet getalenteerd genoeg om er iets mee te doen. Jammer.

Tussenstand:
1. Acid Reign - The Fear
2. Asphyxia - Exit Reality

Dit album verveelde me na een nummer al: standaard riffs, saaie blaffer achter de microfoon en weinig fantasievolle songwriting. Er vliegen soms wel goede solo's voorbij, maar verder haal ik bijzonder weinig plezier uit dit album. Het geluid is vrij modderig en dat helpt ook bepaald niet. Het klinkt als een wat zwaardere, loggere Testament van die tijd. Neiging naar death metal en ik kreeg voortdurend het gevoel dat ik de teksten van Seek And Destroy moest meezingen. Ondanks de veertig minuten een lange zit.


Tussenstand:
1. Acid Reign - The Fear 4,5*
2. Asphyxia - Exit Reality 2,5*

Bassist Christian Olde Wolbers komen wij later weer tegen bij Soulfly, Fear Factory en Devin Townsend. Tegenwoordig zit hij in Vio-lence.

Die heeft inderdaad een best vruchtbare carrière achter de rug.

Tweede helft van de plaat bevalt het best, maar die 8 van eerder was wel teveel van 't goeie.
Een onvoldoende vind ik dan ook weer tamelijk onterecht.