Goed, dat je in een marathon van thrashbands-met-weinig-albums pareltjes gaat tegen komen hoopte ik al. Jammer voor Asphyxia dat zij compleet aan de andere kant van het spectrum staan. Acid Reign was origineel, expressief en afwisselend. Asphyxia is... tja, vooral een band die overduidelijk wist hoe thrash moest klinken, maare niet hoe het moest zijn. Een dikke pluim voor de leads die absoluut de aandacht trekken, maar verder is de veelal aan Slayer-herinnerende muziek vooral oersaai. De productie is aardig, maar de riffs klinken heel erg standaard en de zang is gewoon vervelend monotoom. Vooral in de refreinen is het armoede troef. Oppervlakkig klinkt het allemaal als echte thrash, maar de band is te gezichtsloos en bovenal op schrijfvlak niet getalenteerd genoeg om er iets mee te doen. Jammer.
Tussenstand:
1. Acid Reign - The Fear
2. Asphyxia - Exit Reality