Marc Almond with Michael Cashmore - Feasting with Panthers (2011)

Eindelijk komt het volwaardige album er dan aan.
De EP die drie jaar geleden al uitkwam met daarop Gabriel en The Lunatic Lover was al schitterend dus ik kijk reikhalzend uit naar dit album.
Ook The Man Condemned to Death ken ik al en is heel erg mooi.
Samen met de ook in juni te verschijnen nieuwe cd van Scott Matthew toch wel de albums die het hoogst op mijn verlanglijstje staan dit jaar.

Boy Ceasar is te beluisteren op de MySpace pagina van Michael Cashmore: oei dat belooft wel heel erg veel goeds als ik de nummers van hun EP die ook op dit album staan erbij tel.
Een beetje Suede-glam.... wie had dat gedacht!
Dat zijn al 3 enorm sterke songs $, want ik The Man Condemned to Death ook al).
Op amazon zijn nu ook samples te beluisteren.

In 2008 verscheen de EP Gabriel & the Lunatic Lover. Twee schitterende nummers gezzongen door Marc Almond in samenwerking met Current 93 gitarist Michael Cashmore.
Er zou een compleet album verschijnen en dat is er sinds afgelopen maandag dan eindelijk gekomen.

Maar hoe breng je (homo-) gedichten van Count Eric Stenbock en van gevierde dichters Jean Genet, Jean Cocteau, Rimbaud, Paul Verlaine vertaald door Jeremy Reed alsmede diens eigen teksten voor het muzikale voetlicht?!
Laat dat maar aan Marc Almond over: als iemand er in slaagt op dramatische, theatrale manier nummers ten gehore te brengen is hij het wel. Voeg daarbij de subtiele arrangementen van Michael Cashmore die ervoor zorgen dat Almond niet uit de bocht vliegt en je hebt Feasting with Panthers.
Een bijzondere combinatie die het uiterste vergt van de luisteraar. De sfeer is sereen en soms haast onderkoeld terwijl het toch met warmte gezongen wordt en een sfeer neergezet waar je soms u tegen zegt. Crime of Love is nu al een hoogtepunt in Marc's werk te noemen en de nummers die al op de EP stonden, The Lunatic Lover en Gabriel hadden me drie jaar terug al veroverd.

Het viel me in het begin dus niet mee om er in te komen. Dat heb ik wel vaker met het werk van Almond. Maar ga er maar aan staan als fan: werk van Russische muzikanten, samenwerkingen met dance-acts, pop-albums, franse chansons, cabaret.... het gaat maar door.
Dat Marc Almond een ernstig ongeluk heeft gehad een paar jaar terug is niet te merken aan zijn productiviteit.
Feasting with the Panthers is andere koek waar ik toch al van geproefd had in de vorm van de EP als ook het nummer The Man Condemned to Death. En toch zijn 13 nummers die samen voor een uur luisteren zorgen best zwaar. Het is geen gemakkelijk album.
Het is knap te noemen dat na verloop van tijd je toch in de ban kunt raken van deze juwelen. Je moet openstaan voor de zang van Almond, maar doe je dat dan is dit toch echt de moeite waard voor de mensen die door kunnen zetten.
Genoot je al van de EP drie jaar terug dan zit je goed. Misschien zijn 13 nummers dan even wat veel; was het voor mij ook, maar dat komt echt goed.

Wederom een bijzonder project van een bijzondere artiest waarvan ik blij ben dat er nu eindelijk MuMe-gebruikers zijn die hem door het vorige album Varieté zijn gaan ontdekken (titeltrack Feasting with Panthers had misschien op dat album kunnen staan).
Dit is weer compleet anders, maar ik zeg doen! Luisteren dit album en ook kopen want er is weer veel moeite gestoken in het artwork. Laat je ook niet weerhouden door de inhoud van de teksten mocht je niet tot 'de doelgroep' behoren (mij trouwens te poëtisch en ik ben toch al geen tekstenman).
Hij verdient het want dit soort albums zijn er niet om mee te scoren.

Dit heet liefde voor muziek.

Nee, Marc Almond is nog steeds niet uitgeteld. Want wat verrast hij mij hier zeg! Misschien zeg ik dit wel in mijn enthousiasme, maar na 1 luisterbeurt denk ik toch dat dit zijn hoogtepunt is zeg. Zijn stem is mooier dan anders, een ''ouder'' randje zit erom heen, teksten diebij hem passen, diezelfde teksten die ook zo geniaal en poëtisch (hoe kan het toch? ) en natuurlijk deze fantastische muzikale begeleiding van Cashmore die precies aanvoelt hoe Marc goed in zijn vel zit, heerlijk en gepassioneert. Deze ga ik nog vaker beluisteren en ik zal ook eens naar de rest van Cashmore's/Current 93 gaan luisteren, want de muziek is geniaal.

De verdiende 4,5* dan ook.

Current 93 heeft inderdaad ook mooie albums. Misschien kun je het best van start gaan met Black Ships Ate the Sky met veel gastartiesten waaronder Bonnie 'Prince' Billy, Baby Dee, Antony en...... Marc Almond

Daarna snel door met All the Pretty Little Horses.

Bijzonder dat dit bij je aanslaat. Het is geen Varieté en best pittig. Misschien vergis ik me hier wel in en bevalt dit beter omdat de nummers wat meer in 1 lijn liggen.

Zal ik eens gaan beluisteren.

En het is niet zo bijzonder hoor dat het aanslaat, m'n smaak is juist nog wel pittiger eveneens mijn top 10

Dat is waar. Benieuwd hoe Current 93 bevalt

5 stemmen en een gemiddelde van 4,5* Jammer dat hij nog niet echt opgepikt word door door de rest van MuMe, alhoewel de ervaring leert dat het soms maar beter is om een onbekende parel hier te hebben. Maar voor de mensen die de stem van Almond altijd een struikelblok vonden om zijn albums te beluisteren kan ik misschien ietsje geruststellen. Zijn stem klinkt hier op het best, er komt een klein beetje ''stof'' op en dat past voortreffelijk.

Gewoon eens proberen zou ik zeggen, het is in ieder geval een heerlijk album en in mijn oren klinkt Almond nu na een aantal jaren na zijn zware ongeluk sterker, maar ook breekbaarder dan ooit.

Vijf stemmen? Hier is de zevende.

Ah, leuk dat je 'm goed vind

Het is toch alweer een tijdje geleden, maar aERo heeft me dit album eens per PM getipt. Waarschijnlijk omdat ik Almond's vorige plaat 'Varieté' erg goed vind, en deze dan misschien ook wel. Een eerste luisterbeurt (al effe geleden) leerde me dat ik deze wel eens een pak minder zou kunnen vinden. Een reden daarvoor ligt niet meteen voorhanden, misschien is het de samenwerking met Cashmore wel, al zou zijn muziek mij toch moeten liggen. Enfin, ik heb het album dan maar eventjes in de koelkast gelegd, om zogezegd te laten ontdooien..

Tot vandaag. Vandaag heb ik het album weer beluisterd, en het eerste dat me opviel: het bevalt me veel beter! Ik heb mezelf een keer of drie voor het hoofd geslagen, vloekend van "hoe kan je de muziek van Almond nou niet goed vinden?" en ik vind 'm persoonlijk net niet dat niveau van 'Variété' halen, het is desalniettemin een goeie plaat geworden. 'Gabriel' kende ik al van het maak-kennis-met-2011-topic, en dat vond ik toen niet zo geweldig, nu al wat beter. Maar bijlange na niet het beste op dit album.

aERo zegt in zijn eigen review van dit album het volgende: "titeltrack Feasting with Panthers had misschien op dat album kunnen staan". Met "dat album" bedoelt hij 'Varieté', en toeval of niet, ik vind dat ook één van de sterkste nummers. Mooie muzikale begeleiding van Cashmore bij de zang van Almond; het plaatje klopt. 'Feasting with Panthers' ligt wel in de lijn van het vorige album, maar de sound is toch nog net wat anders. Het klinkt allemaal wat dramatischer, 'Varieté' vind ik, al heeft ook dat album z'n zwaardere momenten, wat luchtiger.

Zo begint Almond in mijn ogen stilaan te bewijzen dat hij een artiest is die mij wel ligt, en dat stimuleert me alleen maar om ander werk van hem uit te proberen. 'Mother Fist...' heb ik inmiddels al een keer of twee beluisterd, en dat is weer andere koek, al zijn er natuurlijk van die typische elementen, eigen aan Marc Almond, niet in de laatste plaats zijn stem. Almond is een blijver, zoveel is zeker.

3,5 sterren

Tijdsduur : 60 minuten en 42 seconden. Sneaky altijd. Past net niet op zo'n TDK D60 bandje.

Dit album is even naar de achtergrond geschoven maar door het optreden van Marc Almond komende vrijdag in Leeuwarden opnieuw gedraaid en dan merk ik toch weer dat de betovering toeslaat.

Crime of Love, Feasting with Panthers

Het album vandaag weer eens gedraaid en ik heb een nieuw favoriet nummer dat me eerder minder opviel: Hotel de France and Poetry.
Bloedstollend mooi en het past perfect bij de desolate donkere decembersfeer.

Wat een geweldige plaat.
Je moet er inderdaad even voor gaan zitten, maar dan krijg je ook wat terug.
Het klopt, net zoals bij Variete, allemaal weer : de teksten, de begeleiding en de prachtige stem van Marc.
Kippevel-muziek.
Ik ga verder zoeken naar muziek van Marc en nu ook Michael Cashmore

In april wordt dit album opnieuw uitgebracht op cd en voor het eerst op vinyl. Ander artwork en de cd met vier bonustracks (vinyl drie bonustracks).

En nu binnen op vinyl: ander artwork (één van de foto's die in het cd boekje staan). Mooi verzorgd en wat een prachtige muziek blijft het toch. Muziek waar je stil van wordt.