Marc Almond with Michael Cashmore - Feasting with Panthers (2011)

In 2008 verscheen de EP Gabriel & the Lunatic Lover. Twee schitterende nummers gezzongen door Marc Almond in samenwerking met Current 93 gitarist Michael Cashmore.
Er zou een compleet album verschijnen en dat is er sinds afgelopen maandag dan eindelijk gekomen.

Maar hoe breng je (homo-) gedichten van Count Eric Stenbock en van gevierde dichters Jean Genet, Jean Cocteau, Rimbaud, Paul Verlaine vertaald door Jeremy Reed alsmede diens eigen teksten voor het muzikale voetlicht?!
Laat dat maar aan Marc Almond over: als iemand er in slaagt op dramatische, theatrale manier nummers ten gehore te brengen is hij het wel. Voeg daarbij de subtiele arrangementen van Michael Cashmore die ervoor zorgen dat Almond niet uit de bocht vliegt en je hebt Feasting with Panthers.
Een bijzondere combinatie die het uiterste vergt van de luisteraar. De sfeer is sereen en soms haast onderkoeld terwijl het toch met warmte gezongen wordt en een sfeer neergezet waar je soms u tegen zegt. Crime of Love is nu al een hoogtepunt in Marc's werk te noemen en de nummers die al op de EP stonden, The Lunatic Lover en Gabriel hadden me drie jaar terug al veroverd.

Het viel me in het begin dus niet mee om er in te komen. Dat heb ik wel vaker met het werk van Almond. Maar ga er maar aan staan als fan: werk van Russische muzikanten, samenwerkingen met dance-acts, pop-albums, franse chansons, cabaret.... het gaat maar door.
Dat Marc Almond een ernstig ongeluk heeft gehad een paar jaar terug is niet te merken aan zijn productiviteit.
Feasting with the Panthers is andere koek waar ik toch al van geproefd had in de vorm van de EP als ook het nummer The Man Condemned to Death. En toch zijn 13 nummers die samen voor een uur luisteren zorgen best zwaar. Het is geen gemakkelijk album.
Het is knap te noemen dat na verloop van tijd je toch in de ban kunt raken van deze juwelen. Je moet openstaan voor de zang van Almond, maar doe je dat dan is dit toch echt de moeite waard voor de mensen die door kunnen zetten.
Genoot je al van de EP drie jaar terug dan zit je goed. Misschien zijn 13 nummers dan even wat veel; was het voor mij ook, maar dat komt echt goed.

Wederom een bijzonder project van een bijzondere artiest waarvan ik blij ben dat er nu eindelijk MuMe-gebruikers zijn die hem door het vorige album Varieté zijn gaan ontdekken (titeltrack Feasting with Panthers had misschien op dat album kunnen staan).
Dit is weer compleet anders, maar ik zeg doen! Luisteren dit album en ook kopen want er is weer veel moeite gestoken in het artwork. Laat je ook niet weerhouden door de inhoud van de teksten mocht je niet tot 'de doelgroep' behoren (mij trouwens te poëtisch en ik ben toch al geen tekstenman).
Hij verdient het want dit soort albums zijn er niet om mee te scoren.

Dit heet liefde voor muziek.

Het is toch alweer een tijdje geleden, maar aERo heeft me dit album eens per PM getipt. Waarschijnlijk omdat ik Almond's vorige plaat 'Varieté' erg goed vind, en deze dan misschien ook wel. Een eerste luisterbeurt (al effe geleden) leerde me dat ik deze wel eens een pak minder zou kunnen vinden. Een reden daarvoor ligt niet meteen voorhanden, misschien is het de samenwerking met Cashmore wel, al zou zijn muziek mij toch moeten liggen. Enfin, ik heb het album dan maar eventjes in de koelkast gelegd, om zogezegd te laten ontdooien..

Tot vandaag. Vandaag heb ik het album weer beluisterd, en het eerste dat me opviel: het bevalt me veel beter! Ik heb mezelf een keer of drie voor het hoofd geslagen, vloekend van "hoe kan je de muziek van Almond nou niet goed vinden?" en ik vind 'm persoonlijk net niet dat niveau van 'Variété' halen, het is desalniettemin een goeie plaat geworden. 'Gabriel' kende ik al van het maak-kennis-met-2011-topic, en dat vond ik toen niet zo geweldig, nu al wat beter. Maar bijlange na niet het beste op dit album.

aERo zegt in zijn eigen review van dit album het volgende: "titeltrack Feasting with Panthers had misschien op dat album kunnen staan". Met "dat album" bedoelt hij 'Varieté', en toeval of niet, ik vind dat ook één van de sterkste nummers. Mooie muzikale begeleiding van Cashmore bij de zang van Almond; het plaatje klopt. 'Feasting with Panthers' ligt wel in de lijn van het vorige album, maar de sound is toch nog net wat anders. Het klinkt allemaal wat dramatischer, 'Varieté' vind ik, al heeft ook dat album z'n zwaardere momenten, wat luchtiger.

Zo begint Almond in mijn ogen stilaan te bewijzen dat hij een artiest is die mij wel ligt, en dat stimuleert me alleen maar om ander werk van hem uit te proberen. 'Mother Fist...' heb ik inmiddels al een keer of twee beluisterd, en dat is weer andere koek, al zijn er natuurlijk van die typische elementen, eigen aan Marc Almond, niet in de laatste plaats zijn stem. Almond is een blijver, zoveel is zeker.

3,5 sterren