Deep Purple - Abandon (1998)

Nog nooit niemand op gereageerd. Nou dan heb ik de eer om hier maar wat over te zeggen.

Dit album is namelijk een van de betere nieuwe deep purple albums. Het rockt als van ouds en Ian gillan zingt de sterren van de hemel. De nummers zitten vrij knap in elkaar en het verveelt geen moment.

Kopen dat album!

Hier kan ik me bij aansluiten.. van de jaren '90 onthou ik van Deep Purple vooral "The Battle Rages On" en deze "Abandon"...

Inderdaad, een knappe plaat.. En ja, Gillan zingt zéér goed!

Ik vind het album ontzettend goed, maar het is net mijn minst favoriete van de Steve Morse bezetting. Voor mij is het vorige album Purpendicular zowaar één van de beste Purple albums ooit, en deze kon er net niet aan tippen.

Met Fingers To The Bone (wel één van mijn favo Purple nummers), Jack Ruby, 69 en Any Fule Kno That wel enkele pracht nummers die ze ook eens wat vaker live ten gehore mochten brengen.

Helemaal met Sinner eens. Ik vind dit ook het minste album met Steve Morse, al heeft het wel enkele schitterende nummers. Het komt echter mijns inziens niet in de buurt van Purpendicular. De tour die eropvolge was vervolgens wel weer een genot, maar dat is Deep Purple live eigenlijk altijd.

Het beste deep purple album sinds hun reunie in de jaren 80. Dit album heeft enorm veel emotionele waarde voor mij, en ik denk dat er geen album bestaat dat ik meer heb gedraaid dan deze.
Vooral de eerste helft van het album is echt zo goed. Soms denk ik dat don't make me happy wel het mooiste nummer is dat ik ooit heb gehoord, wat een emotie.
Maar de tweede helft van het album leer je dan ook kennen en je beseft dat het gewoon in zen geheel een erg goed album is.
Dit is echt mijn ding en ben ik tot nu toe nog niet beu geluisterd , zal hopelijk nooit gebeuren maar daar vrees ik niet voor.
In de periode van dit album is deep purple op tour geweest met dream theater en ik heb het gevoel dat ze op de albums die ze beide in dat jaar hebben uitgebracht elkaar wel beinvloed hebben.
5*

ik heb deze cd een paar jaar in bezit en eigenlijk nog nooit goed beluisterd , maar als ie echt zo goed is dan zal ik het stof maar is eraf halen en hem gaan beluisteren , hier kom ik nog op terug

Ik vond Abandon niet echt geweldig op de hier al genoemde tracks na maar de verwachtingen na Purpendicular waren natuurlijk hoog gespannen, Anders, maar voor mij niet beter dan zijn briljante voorganger.

Ruud, veel plezier ermee, mij kan deze groep niet meer boeien, tenminste niet wat ze tegenwoordig nog voorstellen.
Ik blijf genieten van hun albums in hun Mark II bezetting, maar Purpendidinges en deze : bweurk, neen merci!

Ooit bij 'toeval' in bezit gekregen.......idd snel weer van de hand gedaan...

hoezo?

Heb er een MailMyDisk-collega mee kunnen verblijden!

Begint Deep Purple nu ook al met opzet dingen fout te spellen,waar gaat het naartoe met de wereld?

1 van de betere deep purple albums van de laatste jaren..
Heel anders dan hetwerk van de jaren 70.. maar juist daarom vind ik dit album erg speciaal
Ian Gillan zingt erg sterk.. en zelfs het rappen klinkt lang niet verkeerd!
4,5 sterren..

Mooi Deep Purple album, Any Fule Kno That is wel effe wat anders dan we gewent zijn, een rappende Ian Gillan. Zoals hierboven gezegd wordt, niet verkeerd. Verder zingt hij geweldig luister maar eens naar Don't make me Happy.
Ook gaat het er soms heftig aantoe, Seventh Heaven en 69 zijn puike rockers. De remake van Bloodsucker is hier omgedoopt tot Bludsucker, is erg mooi. Natuurlijk dan ook nog een extra punt voor Steve Morse. Wat een goede gitarist is dat. Blackmore? Wie is dat?

Zal je eens moeten vragen aan Hans Brouwer , misschien dat hij dat nog weet.

Veel mensen kennen de Purple van de jaren 70.. en zodra zo horen dat Deep Purple een nieuwe sound heeft gekregen en een nieuwe gitarist is het gelijk van: dit is niet mooi.. en zonder blackmore is er geen Deep Purple meer.. en meer van dat geblabla..
Beeld je eens goed in in Deep Purple.. Steve Morse wil geen kopie worden van Blackmore.. en vind eigenlijk dat je die 2 gitaristen geen eens mag vergelijken.. Blackmore is goed in wat hij doet.. en Morse in het gene dat hij doet.. en ze hebben allebij een andere style.. tuurlijk was de Mark2 bezetting erg goed en bijzonder.. maar mensen moeten eens niet zo blijven haken in het verleden.. als Deep Purple nu nog precies hetzelfde was als 30 jaar geleden gaan mensen weer zeiken van: jaa dit hebben we nu wel gehoord.. dit is niet orgineel meer.. altijd de zelfde style..
Nee.. ik zeg op mijn beurt: Deep Purple = goed bezig!! met een nieuwe verfrissende style.. de Purple van 70 en de Purple van het heden zijn 2 verschillende bands

Ik vind het wel meevallen met DP 'new style''. Als Blackmore hier nog steeds het gitaarwerk had ingevuld had het qua geluid weliswaar herkenbaarder geklonken maar wat de composities betreft borduren ze gewoon voort waar ze al die tijd waren gebleven. Voor mij nog steeds de DP die ze altijd zijn geweest alhoewel Jon Lord met zijn onmisbare Hammond de laatste jaren toch wel meer wordt gemist dan Blackmore mijns inziens.

Ik vind inderdaad aan DEZE Purple geen zak, maar dat heeft bij mij niets met de samenstelling van de band op zich te maken, maar alles met de droevige kwaliteit van de songs, in vergelijking met hun glorietijd.
Eén keer onder de kiezen gehad, van de bieb, vlug teruggedragen. Héél slecht plaatje, helaas.

Dit album is wel leuk, maar veel zal ik het niet opzetten vrees ik.

Deep Purple en rap, wie had dat ooit gedacht .

Een aardig album maar toch niet zo goed als de klassiekers uit de jaren zeventig. Ook vind ik hem minder dan de twee meest recente Purple-albums. Any Fule Kno That, Don't Make Me Happy en Fingers to the Bone zijn wel sterke nummers en ook de remake van Bloodsucker is geslaagd.

Deep purple maakt nog altijd prima muziek en ook dit album klinkt heel fris maar bij mij springt er niet meer echt een vonk over.

En als U wilt genieten van deze DP nieuwe stijl: dinsdag 17 november treedt Deep Purple op in de HMH Amsterdam, zonder Ritchie Blackmore en Jon Lord maar wel met Steve Morse en Don Airey. Ruim 40 jaar in het vak en inderdaad nog steeds goed bezig, vooral live!

Don't Make Me Happy is bij nader inzien echt geweldig. Ook Fingers to the Bone vind ik nog beter dan eerst. Een half puntje omhoog.

Ik heb er nooit veel aangevonden en heb hem onlangs nog beluisterd. Bijna niets weet mijn aandacht vast te houden. Veel nummers zijn saai en vervelend. Soms klinkt het als Purpendicular afkeur. Wat er nog wat uitspringt is Don't make me happy,maar dat doet me teveel aan When a blindman cries denken. Fingers to the bone gaat wel maar de gitaarsound doet me meer aan Dixie dregs denken,dan aan een authentiek DP geluid. '69 is dan een leuk nummer maar kan de plaat niet meer redden.Er staan veel te veel niet pakkende songs op als het niets zeggende Watching the sky,Jack Ruby,She was en nog wat andere zwakke songs. Bludsucker is lang geen Bloodsucker. De hoes van de plaat is tamelijk belachelijk. De plaat krijgt een ster. Van Deep Purple mag je beter verwachten.

Deze Bludsucker mag er best wezen. Beter dan die versie uit de oertijd. De rest van de plaat is matig. Ik kon er voor 5 euro aankomen, gelukkig heb ik er niet meer voor betaald. 2 sterren voor deze tegenvaller.

Tegenvaller? Mwaohh.. ik vin dit toch een aangenaam plaatje.

ik ga hier geen punten aangeven , deep purple was vroeger in de jaren 70 mijn top groep , maar met burn hebben ze hun laatste meesterwerk gemaakt , toen ging het van slechter naar slecht , nee , de tijden met blackmore en lord zijn weg , zij waren de ruggengraat van de groep of is het ruggegraat ?

De hoes is geweldig! Daarnaast staan er best prima nummers op. In DP met Morse kan je niet vergelijken met DP met Blackmore (uit de jaren 70).

De hoes is een van de allerslechtste ooit gemaakt. Maar past tevens prima bij het songmateriaal.

Zowel hoes als songmateriaal van Abandon zijn aanzienlijk beter dan de nummer 10 uit je top 10.

Snap de negatieve berichten bij deze plaat niet zo. Deze doet niet veel onder voor Purpendicular die behoorlijk wordt gewaardeerd ondanks dat Blackmore daarop ook niet meedoet. En buiten een briljante hoes (In Rock) heeft Deep Purple nou niet echt heel spectaculair mooie hoezen uitgebracht....zelfs niet met Blackmore