0
geplaatst: 2 oktober 2011, 13:19 uur
Het lijkt wel alsof pop van Nederlandse bodem steeds beter wordt. Ik vind dit echt een prima debuut van Krystl. Toen ik voor het eerst Golden days hoorde, vermoedde ik niet dat het liedje afkomstig is van een Nederlandse zangeres. Productioneel vind ik het oprecht briljant in elkaar gezet, heerlijk zomers en best bombastisch, met de potentie om het zelfs buiten de Nederlandse grenzen goed te doen in de hitlijsten (vanwege de zeer frisse klanken). De rest van het album is ook lekker zomers, en dat is mede te danken aan de bigband stijl. Hoewel er hier en daar wat vergelijkingen worden gemaakt met Caro Emerald, snap ik de link niet. Krystl maakt geen jazz, Caro wel. Misschien komt het dan toch door het gebruik van bigband? Maakt ook niet uit verder, want het gaat hier om Krystl en niet om Caro Emerald.
Enkele uitzonderingen op de bigband-pop combinatie zijn Fool for you, bekend van de RTL 4 reclame, dat eigenlijk klinkt als een nummer uit de Motown-catalogus (het had naar mijn idee zo een nummer kunnen zijn van de Jackson 5), en het bombastische pop/funk nummer Slowly dat erg doet denken aan het werk van Anouk’s nieuwe (To get her together). Rolling kent een hippe, leuke toevoeging van een beatboxer die door het nummer z’n ding doet, en Memories en Bottles (love it or hate it) vind ik ook erg fijn; beide hebben een zeer aanstekelijk refrein. Eén beluistering is voldoende, en zin “broken bottles, bottles” gaat niet meer uit je hoofd. Een rustig nummer als Leaving home is ook goed te doen, al vind ik haar stem bij de uptempo’s, en dus de rest van het album, beter tot z’n recht komen. Verder is het geen punt om over te vallen, aangezien dit de enige (semi-)ballad is. Dus zo erg is het allemaal niet.
Ja, ik vind dit een leuke CD van Nederlandse bodem, en bij een zonnetje is dit toch wel een heel fijn plaatje. Het lijkt alsof er veel aandacht gestoken is in de productie en instrumentatie, en dat valt wel te horen. Eén van de grootste pluspunten aan het album, als je het mij vraagt. Het is een tamelijk kort album, duurt net iets meer dan dertig minuten, maar dat geeft niet: ze verkozen duidelijk kwaliteit boven kwantiteit. De Let it be cover van de Beatles is niet barslecht, maar hij had van mij (ook) niet gehoeven. Ik bedoel, iedereen weet toch dat de mooiste versie werd gemaakt door soulsister Aretha Franklin?
Enkele uitzonderingen op de bigband-pop combinatie zijn Fool for you, bekend van de RTL 4 reclame, dat eigenlijk klinkt als een nummer uit de Motown-catalogus (het had naar mijn idee zo een nummer kunnen zijn van de Jackson 5), en het bombastische pop/funk nummer Slowly dat erg doet denken aan het werk van Anouk’s nieuwe (To get her together). Rolling kent een hippe, leuke toevoeging van een beatboxer die door het nummer z’n ding doet, en Memories en Bottles (love it or hate it) vind ik ook erg fijn; beide hebben een zeer aanstekelijk refrein. Eén beluistering is voldoende, en zin “broken bottles, bottles” gaat niet meer uit je hoofd. Een rustig nummer als Leaving home is ook goed te doen, al vind ik haar stem bij de uptempo’s, en dus de rest van het album, beter tot z’n recht komen. Verder is het geen punt om over te vallen, aangezien dit de enige (semi-)ballad is. Dus zo erg is het allemaal niet.
Ja, ik vind dit een leuke CD van Nederlandse bodem, en bij een zonnetje is dit toch wel een heel fijn plaatje. Het lijkt alsof er veel aandacht gestoken is in de productie en instrumentatie, en dat valt wel te horen. Eén van de grootste pluspunten aan het album, als je het mij vraagt. Het is een tamelijk kort album, duurt net iets meer dan dertig minuten, maar dat geeft niet: ze verkozen duidelijk kwaliteit boven kwantiteit. De Let it be cover van de Beatles is niet barslecht, maar hij had van mij (ook) niet gehoeven. Ik bedoel, iedereen weet toch dat de mooiste versie werd gemaakt door soulsister Aretha Franklin?
* denotes required fields.
* denotes required fields.