Bob Seger & The Silver Bullet Band - Stranger in Town (1978)

Hallo !, inderdaad een van zijn allermooiste albums, ik ben een groot fan en heb bijna alle lp's cd's en nog wat singels, hier staan echte ballads op, volgens mij op deze lp de meeste ballads per lp. Wat mij betreft niks dan lof wat betreft zijn hele carriere. In december 1980 nog in Ahoy geweest , wat een geweldig concert was dat. . .
Maar nu komt die, waar ik op reageer is de vergelijking met Bruce Springsteen, nee sorry hoor ik weet dat we netjes moeten blijven maar ik vind dat helemaal niks, er zijn best nummers van Springsteen, The River schiet me als eerst te binnen die goed te doen zijn maar waar ik me heel erg aan stoor is het ik zeg het maar effe plat, het verkrachten van z'n stem bij bv born in the USA.., ik weet dat die met dat soort geschreeuw heel veel volle zalen heeft getrokken, veel meer dan Bob Seger met zijn , vind ik veel beter en "eerlijke" stem/muziek heeft gedaan.

weet nou niet of dat hier op de juiste plaats staat maar ik ben het kwijt !
Heel veel luisterplezier met alles wat je mooi vind want ik weet natuurlijk ook wel dat smaken verschillen.

Na Night Moves deze dan, in totaliteit zelfs beter ofschoon Night Moves wel voor mij het begin was. Alleen die titeltrack al ja. Maar deze was en is meer dan prima. Het album opent meteen sterk met Hollywood Hills. Nog altijd een der betere Seger nummers ja. Verder veel meer fraais waarbij ik graag Brave Strangers noem,dijk van een nummer dan ook
Fraai de piano en fraai het sax intermezzo. Jazzy welhaast. Destijds groot in de VS, hier altijd minder, geen idee, terwijl " collega" Springsteen meer dan bekend werd over de wereld. Het kan raar lopen soms ja...inmiddels mag en kan hij terug kijken op een meer dan fraai oeuvre. Met zeker in de jaren 70-80 enkele absolute toppers.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Review: Bob Seger And The Silver Bullet Band - Stranger In Town (1978) - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Review: Bob Seger And The Silver Bullet Band - Stranger In Town (1978)
De Amerikaanse muzikant Bob Seger kreeg in 2004 een plekje in de Rock and Roll Hall of Fame, wat hij onder andere te danken heeft aan het in 1978 verschenen Stranger In Town, een van zijn beste en meest succesvolle albums

Ik heb een heel lijstje bands en muzikanten die ik schaar onder de categorie “Bruce Springsteen volgelingen”. Het is een categorie die ik meestal af doe als minder interessant en dat is niet altijd terecht. Dat Bob Seger deel uit maakt van deze categorie is sowieso onterecht, want de Amerikaanse muzikant was in de jaren 70 in eerste instantie groter dan Bruce Springsteen en maakte een aantal uitstekende albums, die vooral in de Verenigde Staten op de juiste waarde werden geschat. Stranger in Town uit 1978 is zo’n album en het is een album dat me echt veel beter bevalt dan ik had verwacht. Bruce Springsteen werd terecht een wereldster, maar Bob Seger kan ook absoluut wat.

Van de week kwam de naam Bob Seger voorbij en dat was voor mij een mooie gelegenheid om eens in het werk van de Amerikaanse muzikant te duiken. Bob Seger is al vele decennia een grootheid in de Verenigde Staten, maar moet het in Europa doen met een behoorlijk bescheiden status. We kennen de muzikant uit Detroit, Michigan, hooguit van twee bescheiden hits uit de jaren 70, maar niet als een van de grootste rockmuzikanten uit dit decennium.

Toen ik de muziek van Bob Seger ergens in de jaren 80 leerde kennen had ik al een aantal albums van Bruce Springsteen in mijn bezit, waardoor ik Bob Seger en zijn Silver Bullet Band zag als volgelingen van Bruce Springsteen en zijn E-Street band. Zo zag ik trouwens ook Southside Johnny & The Ashbury Jukes, die feitelijk een belangrijke inspiratiebron waren voor Bruce Springsteen, maar ook Bob Seger is een paar jaar ouder dan Bruce Springsteen en zette ook een paar jaar eerder zijn eerste stappen in de muziek.

Bob Seger vierde vorige maand zijn tachtigste verjaardag, heeft de afgelopen jaren niet al te veel meer van zich laten horen en voor zijn laatste echt memorabele album moeten we nog wat verder terug in de tijd. Zijn beste muziek maakte de Amerikaanse muzikant in de jaren 70 en na beluistering van een aantal van zijn albums uit dit decennium ben ik uitgekomen bij Stranger In Town uit 1978. Het is het album van Still The Same, dat ook in Nederland een bescheiden hit was.

Als ik kijk naar de jaarlijstjes uit 1978 scoort Stranger In Town uitstekend in de Amerikaanse jaarlijstjes, terwijl het album in Europa genoegen moest nemen met een bescheiden plek. In alle jaarlijsten scoorde Bob Seger lager dan Bruce Springsteen’s Darkness On The Edge Of Town en ook Hearts Of Stone van Southside Johnny & The Asbury Jukes scoort in de meeste lijstjes beter dan het album van Bob Seger.

Ik denk niet dat ik ooit naar Stranger In Town had geluisterd, maar vind het een prima album. Zeker in de wat meer uptempo songs met een lekker vol bandgeluid zit de muziek van Bob Seger dicht tegen die van Bruce Springsteen uit dezelfde periode aan, maar de Amerikaanse muzikant schuift ook meer op richting Amerikaanse rootsmuziek, zoals in de al genoemde single Still The Same.

Bob Seger komt ook op de proppen met een wat kitscherige ballad als We’ve Got Tonight, die ik vooral ken in de uitvoering van Kenny Rogers en Sheena Easton, maar kan, zeker wanneer hij The Silver Bullet Band verruilt voor de Muscle Shoals Rhythm Section ook uit de voeten met een flinke portie soul. Bob Seger schuift hier en daar ook nog wat verder op in de richting van de rock ’n roll waarmee hij opgroeide, wat van Stranger In Town een lekker veelzijdig album maakt.

Het is een album waar er uiteindelijk toch nog zo’n 7 miljoen van werden verkocht, wat een schijntje is vergeleken met de 43 miljoen van het een jaar eerder verschenen Bat Out Of Hell van Meat Loaf, dat deels dezelfde inspiratiebronnen heeft, maar Stranger In Town was wel net wat succesvoller dan Darkness On The Edge Of Town van Bruce Springsteen, zeker in de Verenigde Staten.

Het album klonk en klinkt misschien net wat te Amerikaans voor de Europese oren, maar Stranger In Town is voor mij zeker reden om het werk van Bob Seger nog wat verder te verkennen de komende tijd. Erwin Zijleman