Illuminatus - Glasnost (2011)

Illuminatus is een band uit Nottingham, Engeland, maar bestaat uit een Italiaan, Spanjaard, Duitser en een Engelsman. Twee jaar geleden bracht de band haar debuutalbum uit. Dit is de opvolger, die ik eigenlijk bij toeval tegenkwam op Zware Metalen. In de recensie aldaar werd Paradise Lost genoemd als een van de invloeden van deze band, dus mijn interesse was gewekt.

De muziek van Illuminatus is een mix van metal en postrock (met naar verluidt veel Anathema-invloeden, maar ik ben niet bekend met het werk van deze band). Het resultaat van deze mix is muziek met stevig gitaarwerk, maar niet knetterhard, zonder gitaargepriegel en -geneuzel. Hoewel nummers liggen zonder uitzondering prima in het gehoor maar zijn wel complex genoeg om bij herhaalde beluistering niet te gaan vervelen. Enkel het instrumentale Gosling kan me iets minder boeien.
Pluspunt is de stem van Julio Taylor, die erg krachtig is, perfect bij de muziek past en een rauw randje heeft. Daarbij zijn de teksten veelal maatschappijkritisch en tegelijkertijd goed doordacht, dus het is op 2 manieren plezierig luisteren naar de zanger (vorm en inhoud).

Volgens last.fm, hoewel niet helemaal compleet, is dit het album dat ik dit jaar het vaakst geluisterd heb van alle albums die in 2011 gereleased zijn. Geen verrassing dus dat het hoog in mijn top-10 van dit jaar komt. De prima nummers en de bijzonder aangename zang maken dit Glasnost zelfs tot mijn beste album van 2011!

4.5*