Jo Lemaire - Concorde (1983)

Qua vergelijking is het eerste dat me te binnen schiet vroege Eurythmics. Hier en daar vind ik het wel een wat slappe hap. Nummers als Deathlike Dreams en La Nuit le Silence liggen mij nog het best doordat ze een wat dreigender (ook wel donkerdere) sfeer uitstralen. De laatste doet me zelfs denken aan New Order in de Movement periode en is qua productie dan ook vast geïnspireerd door Martin Hannett. Kant A van de LP is in het Engels en kant B in het Frans. Ook dat moet je liggen, want juist mede daardoor krijg je dat het langzamerhand meer (zoals hiervoor genoemd) richting Frans chanson gaat.

gebruik het woord gedateerd niet graag (muziek wordt nu eenmaal in een bepaalde tijd en tijdgeest gemaakt), maar dit woord schiet mij wel te binnen bij het beluisteren van "Concorde".

de uit Gembloers (provincie Namen) afkomstige Jo Lemaire was voorheen lid van de Belgische new wave band Jo Lemaire & Flouze voordat zij aan een solo carrière begon. op "Concorde" werd alle muziek geschreven door de uit Bilzen afkomstige muzikant/producer en haar toenmalige vriend Fa vanHam met teksten van haarzelf. gitarist (wijlen) Jean-Marie Aerts bekend van het vermaarde TC Matic droeg aan een 3-tal nummers (2,3 en bij.

elektronische synthesizer pop die zoals reptile71 hierboven eerder opmerkte inderdaad aan de vroege Eurythmics doet denken mede door de wat lijzige stem van Jo Lemaire. van de Engelstalige liedjes steken "Kingdom of Sins" en "Deathlike Dreams" er bovenuit. bij de Franstalige liedjes zijn dat het bescheiden hitje "Parfum de Reve" en "La Memoire en Exil".

vond het bij uitkomen in 1983 een fijn album destijds goed voor 4 sterren, maar in mijn huidige "muziekbeleving" blijft het bij 3 sterren.

Album werd opgenomen in ICP Recording Studios, Elsene, Brussel