Robert Palmer - Heavy Nova (1988)

Na een wat muzikaal kwakkelende periode betekende dit stijlvol album herstel voor Palmer.
Simply Irresistible rockt als de beesten, Change His Ways (met dat gejodel) en She Makes My Day (wondermooi) zijn toch wel de outstanding tracks hier.
Mooi album.

****

'Simply irresistible' is een gaaf rocknummer, echt een knaller om een album mee te openen. Het doet mij ook wel aan 'Addicted to love' denken.
'She makes my day' is echt zo'n kippenvel nummer.

Degelijk en gevarieerd album van Robert Palmer.
Het stevig rockende "Simply Irresistible" is een sterke opener, "Change His Ways" is een erg vrolijk nummer en doet mij denken aan "The Lion Sleeps Tonight" (hit van The Tokens in 1961), "She Makes My Day" vind ik hemels mooi, het beste nummer op dit album.
De overige nummers zijn geen toppers, maar mogen er wel zijn.

The Lion Sleeps Tonight doet mij weer aan een R.E.M.-nummer denken nl. The Sidewinder Sleeps Tonight.

Er is door Edsel juist een prachtige heruitgave gemaakt van Heavy Nova. Samen met Don't explain mooi opgeknapt, remixes toegevoegd, als een dubbele cd.

Heavy Nova was al niet meer zo heel erg goed te krijgen dus dat is een kleine verrassing. Het geluid is prima en natuurlijk niets anders dan hulde voor dit blijk van waardering van de in 2003 (helaas) overleden Palmer.

In 1988 stapte Palmer over naar platenmaatschappij EMI (was Island Records) en volgens mij kan Edsel daarom dit album heruitgeven.

Heavy Nova stond op mijn lijstje niet als het beste album van Palmer te boek, maar ik vind het na vanavond op zich nog wel meevallen. Don't explain (1990), het andere album van dit mini boxje vind ik overigens nog steeds beter, totdat dan uiteraard het crooner gedeelte begint.

Maar Heavy Nova draait een beetje teveel om Simply irresistible, aardig, maar vooral teveel een lookalike van Addicted to love. Dat was natuurlijk een prima idee, maar de beat en de productiemethoden van de jaren '80 raakten voorbij. Op Heavy Nova nog (gedeeltelijk) aanwezig, Don't explain tapt al weer uit een ander vaatje.

Toch zijn de nummers niet slecht, Robert Palmer valt ook niet snel op slechte smaak te betrappen.
Maar het is zo'n typische tussenfase album, ééntje die nog teveel hinkt op de gedachten van het voorgaande album en nog te weinig iets van een nieuwe richting (in z'n soort) laat horen.

Ik heb deze cd ooit gehad, en weg gegeven. Omdat ik er buikpijn van kreeg en ligt misselijk van werd. . Hoe dat komt is mij een raadsel, maar sommige muziek werkt negatief op mijn gestel.
En dat heeft niets met RP te maken, secrets en clues was en is voor mij heel goed te verteren.

Ik mag bijzonder graag een plaatje van Robert Palmer draaien. Heb alles wel in de collectie zitten.
Vandaag Heavy Nova eens gedraaid. Was een tijdje geleden en dat is erg jammer.
Wat een ontzettend lekkere nummers staan hier toch op. Wellicht die typische jaren 80 sound, maar dat hoort er gewoon bij.
Deze zal vaker op de draaitafel te vinden zijn. We beginnen met een 4

Prima plaatje van Palmer . Niet alles is even hoogstaand maar over het algemeen ruim voldoende. Opening is gelijk lekker raak . En voor de rest van de plaat weet hij dat gemiddelde vast te houden . Niks wereldschokkends , gewoon fijn voor erbij . 3 en halve ster

Wat een fijne, verrassende mix van pop, rock, jazz, funk is dit Heavy Nova. Dit is het eerste album dat ik van de man heb aangeschaft, kende natuurlijk enkele hits. Het doet me erg denken (door de mix van stijlen) aan Your filthy little mouth van David Lee Roth. De productie (originele cd-uitgave) is prima, tenzij je nog steeds allergisch bent voor de jaren 80 sound. Voor mensen die zowel van rock als bossa nova houden, en alles daartussen, een aanrader.