MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Robert Palmer - Don't Explain (1990)

mijn stem
3,17 (26)
26 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop
Label: EMI

  1. Your Mother Should Have Told You (3:41)
  2. Light-Years (4:26)
  3. You Can't Get Enough of a Good Thing (4:06)
  4. Dreams to Remember (4:25)
  5. You're Amazing (3:50)
  6. Mess Around (4:51)
  7. Happiness (2:52)
  8. History (4:32)
  9. I'll Be Your Baby Tonight (3:26)

    met UB40

  10. Housework (3:13)
  11. Mercy Mercy Me / I Want You (5:59)
  12. Don't Explain (2:28)
  13. Aeroplane (3:05)
  14. People Will Say We're in Love (2:20)
  15. Not a Word (4:19)
  16. Top 40 (2:39)
  17. You're So Desirable (2:25)
  18. You're My Thrill (3:57)
  19. Deep End * (4:32)
  20. Oh Yeah * (4:04)
  21. All Shook Up * (2:46)
toon 3 bonustracks
totale tijdsduur: 1:06:34 (1:17:56)
zoeken in:
avatar
EVANSHEWSON
Het probleem met Robert Palmer in deze fase van zijn carriëre is, dat hij niet goed meer wist welke richting hij uit wou. Dus probeerde hij zowat alle mogelijke stijlen en kwakte alles op één album.
Niet altijd even geslaagd, dit allegaartje, en daarom een middelmatig plaatje. Wel één met leuke tracks die er wel uitspringen; Aeroplane, History, de Marvin Gaye cover Mercy Mercy Me, Housework en de Dylancover : I'll be your Baby Tonight, met... euh UB40.

***1/2

avatar van musician
3,5
Eén van de meest bizarre cd's van Robert Palmer. Hij switcht net zo gemakkelijk van snoeiharde rock naar reggae, caraibische klanken en crooners.

Crooners? Ja, Palmer is niets te dol. Nu was dit fenomeen ook al bekend van Riptide en daar kwam hij er nog prima mee weg. Nu laat hij zijn luisteraars in opperste verwarring achter.

Hij begin snoeihard, met Your mother should have told you, Lightyears en You can't get enough of a good thing, een nummer waar Deep purple zich niet voor zou hoeven schamen.

Dreams to remember is een goede remake van deze song van Otis Redding. Hij neemt hier iets gas terug. Maar tot nu toe is de kwaliteit van de songs prima.

Weer snoeihard met You're amazing maar een terugval, met wat caraibische klanken, in Mess around. Dat is dan een opmerkelijk nummer, het had goed gepast op Pride. Dat geldt dan ook voor het wat meer laidback en orkestraal achtige nummer Happiness. Dat heeft dan allemaal al niets meer te maken met de rock van het begin van de cd.

Maar in History verschijnt wereldmuziek die niet had misstaan op Graceland van Paul Simon. Het bekende I'll be your baby tonight (met UB 40) introduceert reggae, Housework is helemaal Caraïbisch. Dan is het moment bereikt dat je gaat denken dat het toch allemaal zo aardig begon.

Maar zonder gene zet Palmer dan in met het beste nummer van de cd, ja één van de beste songs in het hele werk van Palmer, Mercy mercy me/ I want you, oorspronkelijk van Marvin Gaye. Dit nummer had zo op Double fun gekund en je zit voor zo'n 6 minuten weer rechtop in je stoel, verwachtingsvol naar de rest.

Maar Robert Palmer begint dan met een crooner, het 12e nummer van de cd, de titelsong van Don't explain. Michael Bubble zou zich er niet voor schamen. Ik wel. En je skipt, en nog eens, en plotseling is nummer 18 nog steeds pure crooner kitch.

De cd is voorbij. "Leg het maar niet uit" had Palmer van tevoren al gewaarschuwd. Hij wist het zelf waarschijnlijk ook niet. Zijn veelzijdigheid, de belangstelling voor allerlei muziekstijlen, had hij natuurlijk al eerder getoond.

Meestal weet hij dat op één cd mooi samen te smelten tot één geheel. Dan kun je hem volgen. Nu kiest Robert Palmer voor de individuele song. En dat is een vreemde gewaarwording.

avatar
Jack in the Box
Toen Ali Campbell UB40 verliet had Robert Palmer de nieuwe zanger moeten worden en had hij misschien nog wat jaartjes langer geleefd.
Palmer was voor dit album al heel lang reggae-fan. Zijn versie van Pressure Drop is echt onwijs goed uitgevoerd.

avatar van musician
3,5
Jack in the Box schreef:
Toen Ali Campbell UB40 verliet had Robert Palmer de nieuwe zanger moeten worden en had hij misschien nog wat jaartjes langer geleefd.

Beste Jack,

Sommige opmerkingen worden haast echt om onpasselijk van te worden.
Zijn tragische dood heeft uiteraard niets te maken met het feit dat hij solo-artiest was.

Daarnaast, dat Robert Palmer wel eens een reggae nummer coverde wil nog niet zeggen dat hij thuishoorde in dit genre. Boven alles was hij rockartiest. In hart en nieren, zou ik daar haast aan willen toevoegen.

avatar van Supersid
4,0
Eerst alle gekheid op een stokje inderdaad, qua switch, en daarna je al meanderend croonend netjes terug op de grond zetten in alle rust. Zo ervaar ik persoonlijk de plaat, en het kan mij wel enthousiast maken.

Maar dat het ook storend kan zijn strijd ik niet af...

avatar van Orientierungsfeuer
3,5
@Supersid helemaal mee eens. Zitten echt goeie tracks op deze cd; het begin is lekkere rock, met een paar rustigere pop nummers en afsluitend een hand vol rustige crooners. Mijn favorieten:
- Your Mother Should Have Told You
- You Can't Get Enough of a Good Thing
- Dreams to Remember (lekker dramatisch stukje rock, goed gezongen)
- Mercy Mercy Me / I Want You (natuurlijk)
- Aeroplane (mooie rustige crooner)
- Not a Word (deze is echt top, heerlijk zomerse track)

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 07:56 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 07:56 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.