Sepultura - Kairos (2011)

Sinds beginj aren 90 vind ik alle Sepultura albums tegen vallen maar heb me wel steeds de moeite genomen om een nieuw album minimaal een luisterbeurt te geven.
Zal ik met Kairos ook weer gaan doen ook al heb ik er niet al te hoge verwachtingen van.

Het nummer Kairos is erg gaaf, beter dan die troep die Max Cavalera nu maakt. Vooral Derrick Green klinkt super!

Zo'n hoes zou ik eigenlijk eerder bij Kamelot verwachten...

Hoe die mannen het doen, ik weet het niet, maar ik blijf enthousiast over hun laatste twee werkjes. Deze klinkt alweer als een klok, waarmee Sepultura niets meer te bewijzen hoeft. Hun tweede jeugd klinkt geweldig!

die hoes is inderdaad niet echt Sepultura, jammer.

Degelijke plaat. Minder experimenteel dan A-Lex. De heren houden bestaansrecht.

Ben ik totaal niet met je eens. Ik vind de laatste Cavalera Conspiracy een prima plaat. Ik moet echter de eerste Sepultura mét Derrick Green die "goed" is nog vinden.....

Dante en Roorback waren nochtans erg goed. Ik vind Sepultura met Green beter dan alles van Sepultura met Max van voor Chaos A.D. Heiligschennis?

Dante en Roorback waren stappen in de goede richting maar A-Lex veegt de vloer aan met alles wat sinds Chaos A.D. door de Cavalera mannen is uitgepoept. De echte creativiteitsbron van de band heeft altijd al bij Andreas Kisser gezeten.

Het is nog te vroeg om te stemmen, maar een oppervlakkige luisterbeurt voorspelt heel veel goeds: Sepultura thrasht erop los alsof het 1987 is! Hier moet ik eens even goed voor gaan zitten!

Voorlopige hoogtepunt: No One Will Stand

Het klinkt inderdaad meer old school dan A-Lex. Enerzijds jammer, anderzijds heeft Kairos wel weer alles wat een thrashplaat moet hebben.

Tuurlijk niet!

Het blijft behelpen met Sepultura. Op de één of andere manier weet men geen gedenkwaardige songs meer te schrijven. Vaak heb ik ook het idee dat er helemaal geen complete songs meer op hun albums staan, slechts onafgemaakte flarden van songs. Dit gevoel heb ik al sinds de doorstart met zanger Green, het erg matige Against. Maar goed, dit is al met al dan wel één van de betere platen sinds de doorstart, met veel agressie en energie. Hier en daar ook best wat lekkere tracks. Twee covers op hetzelfde album (Ministry's Just One Fix en het 'verborgen' Firestarter van The Prodigy) is wel wat teveel van het goede. Inspiratie op, mannen?

Nou, wat ik ervan gehoord heb krijg ik nog steeds geen hard plassertje van. Deze hele band interesseert mij al jaaaaaaaaaaaaaren geen bal meer, maar ik las dat men weer de goede kant uit ging. Raak er totaal niet opgewonden van. Het is helemaal niet zo interessant.Schizophrenia en Beneath is diep verleden tijd, en ik vrees voor altijd ernstig verleden tijd. Dát waren ALBUMS! Ik zet ze snel maar weer eens even op.

Sepultura is één van de weinige thrashbands die achterom blijft kijken. Oude tijden zijn geweest. En van hen die de machtige jaren 80 krampachtig trachten te laten herleven, slagen er slechts enkelen.

Sepultura combineert oude glorie met nieuwe agressieve, explosieve elementen. Het lijkt soms fragmentarisch, maar net als de voorganger lijkt het concept te gebieden het album in zijn geheel te beluisteren, denk. Zo ging het bij voorganger A-Lex en ook Kairos lijkt in mijn beleving die kant op te gaan. Ofschoon het geluid wel heel erg old school is. Ook het aantal flitsende solo's is behoorlijk toegenomen.

Kortom ik ben er nog niet uit. Maar de energie die het uitstraalt pik ik wel op, evenals het vakmanschap.

Maar mooi is die, lekker plaatje tot nu toe.

Het klinkt allemaal wel lekker, maar zo na de eerste luisterbeurt vind ik hem nog niet echt bijzonder, maar misschien is het een groeiplaatje...

Sepultura kenmerkt zich sinds het vertrek van Max wel door wisselvalligheid zeg. De eerste platen met Green waren matig maar sinds Roorback zitten ze lekker in de lift, A-lex heb ik maar een enkele keer gehoord, maar ook die viel me niet tegen. Krijgen ze het met deze plaat toch weer voor elkaar om een matige plaat af te leveren. Ik wordt nergens echt gegrepen. Het lijkt allemaal wat automatisch gespeeld te worden. Met als dieptepunt de tenen krommende cover van ministry, dat is een aanslag op het orgineel. (om nog maar te zwijgen over de tragisch slecht ver-metalde versie van the prodigy's firestarter, twee covers op één plaat geeft altijd te denken vind ik...)

Misschien moet ik de plaat laten groeien, en ga ik hem alsnog waarderen, maar tot dusver heeft de plaat me niet uitgenodigd om vaker te luisteren.

Ik luister niet heel veel meer naar thrash. Sepultura had ik altijd hoog zitten, maar het is nu natuurlijk een band ver na hun hoogtepunt. Soms leidt dit soort nakomelingen tot teleurstellingen, maar hier kan ik met een glimlach naar luisteren. Deze mannen staan weer met twee benen in de jaren tachtig en spieken nog steeds wel eens bij Slayer. De tracks zijn kort en energiek, met iets minder hardcore invloeden dan ze wel eens deden. De covers moeten ze op CD achterwege laten en gewoon live doen.

Deze nieuwe plaat van Sepultura kan me wel bekoren. Heb ze onlangs live gezien en daar klinken de nieuwe nummers nog even net wat beter. De oude thrash invloeden (zoals al vaker gemeld hier) zijn goed hoorbaar op deze plaat en er wordt lekker gebeukt. Cijfer volgt na wat meer luisterbeurten!

Ik vind het album wat tegenvallen. Zeker als ze zeggen weer terug te gaan naar de roots. Begrijp me niet verkeerd, het is een redelijk energiek album, maar het blijft nergens echt hangen er zitten geen pakkende riffs zin en er zitten nogal veel stukken in waarbij het gas wat terug genomen wordt.

Die cover van Firestarter van een metalliefhebbende vriend gehoord. Brrrr wat een verkrachting.