Fish - Suits (1994)

Na de Fish KO besloten toch nog maar de solocollectie van deze man aan te vullen. Dit album hoort zeker niet tot de toppers van het oeuvre, maar het is ook niet zo matig als ik op basis van de score verwacht had.

Nu lees ik dat vigil jaren geleden nogal klaagt over de productie. Dat zou goed kunnen natuurlijk, maar dan is de plaat zeer goed opgepoetst voor de remaster-series, want daar is in deze mooie (maar dat geldt voor alle albums die heruitgebracht zijn) uitgave niets meer van te horen. Voor mij dus de moeite waard van het aanschaffen.

De kritiek dat sommige nummers net niet helemaal goed uit de verf komen, omdat ze net wat te lang doorgaan of qua opbouw net niet optimaal verlopen, herken ik wel. No Dummy is daar het beste voorbeeld van. Wellicht één van zijn slechtste solonummers ooit, schat ik zo in. Maar dat neemt niet weg dat er genoeg te genieten valt op dit album. Beste voorbeelden daarvan zijn voor mij Fortunes of War, MR1740, Pipeline en vooral ook Raw Meat.

Behoorlijk tegenvallend album. Veel liedjes glijden een beetje het ene oor in, het andere uit. Fish lijkt wel niet helemaal scherp hier. Die relaxte jazzy mood op tracks als No Dummy en Jumpsuit City past hem helemaal niet. Als hij lekker van zich af bijt als in Raw Meat is het gelijk weer erg goed, maar dat gebeurt helaas veel te weinig. De openingstrack en Emperor's Song zijn best nog oké, maar een refreintje als dat van Lady Let It Lie is echt ondermaats. Verder, het is vaker gezegd, kabbelen de meeste nummers zeker twee minuten te lang door.