Oneida - Absolute II (2011)

God, wat hou ik van deze band. Wars van alles doen ze precies wat ze zelf willen. Ze schieten alle kanten op. Na de overstuurde geluidsstormen van Each One Teach one en Secret Wars volgden de relatief lichtverteerbare indierockplaten The Wedding en Happy New Year. Om vervolgens doodleuk weer verder te gaan met waar men de draad had laten liggen. Preteen Weaponry en Rated O, de eerste twee platen van de Thank Your Parents serie (een concept wat mij overigens nog steeds een mysterie voor mij is), waren al studies in geluid. Maar hier gaat de band nog stukken verder. Vergeet liedjes, die staan er niet op. Deze plaat gaat over texturen, licht en donker, spanning, claustrofobie. Nogmaals: het intrigeert mateloos.