Ron Sexsmith - Cobblestone Runway (2002)
mijn stem
31 stemmen
Canada
Pop / Rock
Label: Nettwerk
-
Former Glory (2:53)
-
These Days (3:21)
-
Least That I Can Do (4:23)
-
God Loves Everyone (3:07)
-
Disappearing Act (3:39)
-
For a Moment (3:01)
-
Gold in Them Hills (3:32)
-
Heart's Desire (4:18)
-
Dragonfly on Bay Street (3:21)
-
The Less I Know (4:10)
-
Up the Road (2:51)
-
Best Friends (1:55)
-
Gold in Them Hills * (3:37)
met Chris Martin
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur:
40:31
(44:08)
4
geplaatst: 15 februari, 01:51 uur
lees hier op MuMe regelmatig berichten dat ze bij bepaalde artiesten geen ontwikkeling horen in de muziek.
Ron Sexsmith doet dat op dit album wel met het toevoegen van electronic grooves, noises, synthesizers en een strijk kwartet. helaas pakt dat niet zo goed uit op "Cobblestone Runway" dat 12 eigen songs van hem bevat.
de beste nummers zijn die waar de productie klein wordt gehouden, zoals op het folky "Up the Road" en de meer ingetogen liedjes als "Former Glory", "For a Moment" en "Best Friends". ook de piano ballad "Gold in Them Hills" wil beklijven. 5 sterkhouders op dit wisselvallige album.
"These Days" en "Least That I Can Do" met soulvolle koortjes klinken een beetje als blue-eyed soul pogingen a la Boz Scaggs een genre dat hem niet past.
het zijn met name de up-tempo nummers "Disappearing Act" en het trio (8 t/m 10) die door "grooves" en synthesizers worden ontsierd.
hoewel ik Ron Sexsmith geen songwriter van de buitencategorie vind, schrijft hij in de regel bovengemiddeld goede liedjes maar de meeste daarvan komen op "Cobblestone Runway" slecht uit de verf. in die zin luister ik liever naar goede muziek zonder ontwikkeling dan naar slechte muziek met ontwikkeling.
haakte op een zeker moment af bij de albums van deze eigenzinnige Canadees. zijn laatste album "Hangover Terrace" (2025) kreeg hier op MuMe slechts 27 stemmen. een album dat in vrijwel geen enkel jaarlijstje voorkwam, maar dat zegt niks. wellicht tijd om mij alsnog te verdiepen in zijn latere albums in de hoop dat daarop "Former Glory" valt te beluisteren.
Album werd geproduceerd door Martin Terefe
Recorded at Electric Earth East, London, UK
Ron Sexsmith doet dat op dit album wel met het toevoegen van electronic grooves, noises, synthesizers en een strijk kwartet. helaas pakt dat niet zo goed uit op "Cobblestone Runway" dat 12 eigen songs van hem bevat.
de beste nummers zijn die waar de productie klein wordt gehouden, zoals op het folky "Up the Road" en de meer ingetogen liedjes als "Former Glory", "For a Moment" en "Best Friends". ook de piano ballad "Gold in Them Hills" wil beklijven. 5 sterkhouders op dit wisselvallige album.
"These Days" en "Least That I Can Do" met soulvolle koortjes klinken een beetje als blue-eyed soul pogingen a la Boz Scaggs een genre dat hem niet past.
het zijn met name de up-tempo nummers "Disappearing Act" en het trio (8 t/m 10) die door "grooves" en synthesizers worden ontsierd.
hoewel ik Ron Sexsmith geen songwriter van de buitencategorie vind, schrijft hij in de regel bovengemiddeld goede liedjes maar de meeste daarvan komen op "Cobblestone Runway" slecht uit de verf. in die zin luister ik liever naar goede muziek zonder ontwikkeling dan naar slechte muziek met ontwikkeling.
haakte op een zeker moment af bij de albums van deze eigenzinnige Canadees. zijn laatste album "Hangover Terrace" (2025) kreeg hier op MuMe slechts 27 stemmen. een album dat in vrijwel geen enkel jaarlijstje voorkwam, maar dat zegt niks. wellicht tijd om mij alsnog te verdiepen in zijn latere albums in de hoop dat daarop "Former Glory" valt te beluisteren.
Album werd geproduceerd door Martin Terefe
Recorded at Electric Earth East, London, UK
* denotes required fields.
* denotes required fields.