Kangding Ray - OR (2011)

Deze review hoeft niet langer te zijn dan: dit is geniaal..

sluit me bij Reevid aan....GENIAAL!!

Pruitt Igoe is gaaf, toch maar eens achter deze cd aan dan.

Vette strak uitgewerkte techno, hard maar ook met veel opengelaten ruimte. De titel staat voor 'Operation Room' lijkt me.

Ik dacht dat het gewoon het Franse woord voor 'goud' was. Vandaar ook de goude kleur op de cover.

uit de press release:

"In an abstract manner, OR depicts the desillusions of modern civilizations, while initiating a positive reflection on crisis as a creative state.

OR (gold, in french), as the only chemical element that seems to keep its value for eternity, refers to the cult of endless consumption and the absurdity of fluctuating currency valuations, while in english, as a logical operator or grammatical conjunction, OR represents the possibility of another choice, an (inclusive disjunction) which suggests that there might be another answer, a different path to follow."

Dit lijkt me ook...

Op basis van wat in de press release hierboven staat mag je dit met zekerheid stellen hoor, en staat het bovendien voor meer.

Check ook deze remix van het Battles nummer; YouTube - Battles - Toddler (Kangding Ray Remix) taken from Dross Glop

Heerlijke plaat!
Ik hoorde van de week nog een debiel genaamd Tijl Beckand iets over techno (en soortgelijke muziekstromingen) iets zeggen als "...dit is heel primitief, beetje rammen op boomstammen..." Mijn god wat doe je jezelf tekort. Enfin, deze plaat is echt geniaal zoals eerder vernoemd!

Ik snap sowieso niet waarom de publieke omroep Tijl Beckand als kenner op het gebied van muziek ziet. Eerder dit jaar zat hij ook al bij PenW te praten over allerhande pianisten.

Verre van primitieve muziek inderdaad, maar ik denk dat meneer Beckand zijn mening baseert op de hitjes van Avicii, de SWHM etc.

Had Solens Arc opgepikt als tip en toen ik uiteindelijk het album in bezit kreeg - niet eenvoudig omdat Raster/Noton lastig te vinden is en vaak snel uitverkocht - was ik meteen onder de indruk van de diepte van het geluid en het relatief abstracte karakter.

Toen ik dan ook deze OR tegenkwam, was er geen twijfel mogelijk. Na tweemaal draaien kan ik zeggen dat dit mogelijkerwijs nog dieper gaat en een heel fijn niveau haalt.

Tijl Beckand daarentegen ken ik als de droplul die never nooit grappig is, waar ie ook aan meedoet. BNN heeft in een enkel opzicht de NPO verrijkt; de Lama's vallen daar niet onder en Beckand doet me verlangen naar een interactieve afstandbediening waarmee ik irritante figuren zoals hij linea recta naar hyperspace kan teleporteren.

Leuk plaatje, maar geen topplaat. Niveau is erg wisselend, het begint erg goed met Anthem, maar daarna komen er diverse tracks die de aandacht erg doen verslappen. Vooral die track met die gefluisterde vocals maakt dat je denkt dat je naar een zwakke edm plaat zit te luisteren, snap niet zo goed waarom dit vernieuwend of flits zou zijn. Kennelijk hoog gewaardeerd door mensen die nog niet zoveel kerfjes op hun muzikale ladder hebben staan. Maar er staan gelukkig ook genoeg tracks op die het tot aan de laatste track goed houden. Maar blijft middenmoot.

Die bas van Pruitt Igoe!

Ongeëvenaard sound design dat pas echt tot zijn recht komt over een goede stereo set.