Tangerine Dream - The Gate of Saturn (2011)

Ah, een nieuwe cupdisc van Tangerine Dream. Alleen al de hoes maakte me best nieuwsgierig: het lijkt een soort portaal naar een mystieke dimensie die dankzij de schedel ook wel een poort naar het hiernamaals zou kunnen zijn. OK, laten we het maar op de portaal naar Saturnus houden, toch?

De muziek is ietwat wisselend van karakter, maar niet slecht.
Het titelnummer, geschreven door Edgar Froese, is een ietwat donkere en zweverige compositie waarin het muzikale handelsmerk van Edgar duidelijk in te herkennen valt: het vergt wat geduld om dit werkje op waarde te schatten. Echter ben ik van mening dat het beter uit de verf had kunnen komen. Het blijft een beetje in het luchtledige hangen, ondanks dat het sequence-werk wel sterk in de muziek verweven zit.
Daarna volgen nieuwe versies van "Logos" (het bekendste thema van Logos wordt weer eens van stal gehaald) en "Cool at Heart". De eerste klinkt duidelijk nieuwer en frisser, maar biedt tegelijkertijd weinig verrassingen en de laatste klinkt wat voller en warmer dan het origineel en is daardoor wel wat meer geslaagd te noemen.
Het album eindigt gelukkig zeer geslaagd met 2 sterke Thorsten Quaeschning-composities. Zowel "The End of Bondage" en vooral "Vernal Rapture" zijn spontane, meer recht-voor-z'n-raap stukken met sterke thema's en goed synth-solowerk in "Vernal Rapture".

Voor een veredeld tussendoortje is deze cupdisc wederom een geslaagd werkje. Het houdt de stroom aan releases die TD uitbrengt in ieder geval springlevend, aangezien de groep allesbehalve stil zit. Het had zelfs mijn definitieve score redelijk goed omhoog getild, als er meer composities in de stijl van nrs. 4 en 5 op hadden gestaan.
Echter vind ik een 3,5 in dit geval gewoon een zeer nuchtere score voor deze aardige cupdisc-release.

Redelijke uitgave met een paar aardige stukken. The Gate of Saturn is een lekker stuk muziek van Edgar dat opzichzelf boeiend te nomen is. Lekkere sequence werk met aardige melodielijnen.
Logos 2011, uiteindelijk eens eens een ader gedeelte van de oorspronkelijke live versie. Sterk gedaan ook al vervangt het nooit de originele versie. Beschouw het als een nieuw stuk,dan komt het wel degelijk sterk over. Cool at Heart 2011 vindt ik iets minder sterk gedaan maar kaner mee door. De 2 laatste tracks zijn prettig in het gehoor liggende stukken, allen vind ik de ophef over Vernal Rapture zoals ok die las in het TD forum op de TD site wat overtrokken. Al met al een aardige schijf uit de koker van TD.

Ik moet zeggen dat de opener The Gate of Saturn gelijk het hoogtepunt is van deze EP. De overige songs zijn ook wel goed van kwaliteit, maar gewoon minder interessant om naar te luisteren. Ik ben geen kenner, dus ik kan niet inschatten of dit de moeite waard is voor de liefhebbers van TD, maar het heeft in ieder geval mijn interesse gewekt voor het overige werk.

Dan kan je je lol op !! Waar zou je willen beginnen?

Overigens biedt deze EP een objectief beeld van de muziek zoals Tangerine Dream die de afgelopen jaren maakt. In al die tijd dat ze bestaan zijn ze nog wel eens van muzikaal karakter gewisseld, alhoewel de essentie en uitgangspunt van het maken van diepgravende en over het algemeen interessante, electronische muziek, wel altijd zo goed en zo kwaad mogelijk, behouden is gebleven. Of het nu je smaak is, of niet...

Op het eerste gehoor een prima EPeejte van Tangerine Dream. Staan mooie tracks op. Vooral de laatste twee zijn zeer goed. Ook het de kleine remake van Logos is goede gedaan. Al met al een prima snack van de heren uit Berlijn Enig nadeel van het schijfje is dat het voorbij is voordat je e ergr in hebt. Alleen over het artwork van de hoes ben ik minder spreken. Bij de planeet Saturnus zie ik een mooi ringenpatroon en geen hoofd van een skelet. Dat doet de een beetje afbreuk aan deze verder prima schijf.