MIKA - The Origin of Love (2012)

Het album waar Mika mee doorbrak "Life in a cartoon motion" was zo'n album met alleen maar goede nummers. Tracks als Any Other World en Relax Take It Easy zijn nummers die ik nog altijd hard zet.
Het 2e album (uit 2009) vond ik een stuk minder.

De verwachtingen voor dit album waren dan ook matig. Maar na een paar keer luisteren wordt ik er steeds vrolijker van. Het klinkt weer een beetje zoals dat 1e album, maar tegelijkertijd ook wat vernieuwender. Er staan veel echte Mika- nummers op, Popular song, maar zeker ook de titeltrack The Origin of love klinken prima.
Nu maar hopen dat Mika er ook nog wat (verdiende) hits mee kan scoren, want Celebrate was nou niet de beste keus..
Emily dance!!

Na een zeer uitgebreid stuk te hebben gelezen in de Sp!ts (dacht ik) afgelopen vrijdag, werd ik toch nieuwsgierig naar dit album! Ik heb het artikel even hier toegevoegd.
Dit album moet meer van Mika zelf laten zien. Zou dat zijn gelukt? Ik denk het wel.

Het album begint in een vrolijke stijl, zoals we van Mika gewend zijn. In Stardust geeft Mika aan dat hij meer van zichzelf wil laten zien. Echter heeft hij mij bij de luisterbeurt van de eerste 3 nummers nog niet overtuigd. Dan komt het balladachtige Make You Happy. Persoonlijk vind ik dit een erg mooi. sfeervol nummer! Goed werk. Mijn hoop op een goed album begint hiermee te groeien.
Underwater volgt. Weer een balladachtig nummer met aanstekelijke akkoorden. Dan ontpopt het nummer zich bij het refrein in een bijzonder fraai, sfeervol nummer! Wauw! is mijn eerste reactie! Ja, dit komt aardig dicht in de buurt bij Mika's beste nummer (Happy Ending)!
Overrated is dan weer een meer electronicachtig nummer waarbij Mika stevig in de schoenen staat. Zijn stem klinkt zeer krachtig en de kopstem in het refrein is zeer goed! Heel lekker nummer!
Kids. Mhm... Dit spreekt me minder aan. Jammer na die 3 zeer goede nummers.
Love You When I'm Drunk. De titel zegt genoeg! Dit KAN gewoon geen ballad worden. Door de begeleiding krijg ik een soort kerstgevoel (door die belletjes in de achtergrond). Het is een vrolijk, opgewekt nummer!
Step with me. Een gewoon popnummertje. Niet zeer bijzonder, maar wel leuk. Ook de vrouwenstem vindt ik wel goed gevonden.
Popular Song. Ik kan er niks aan doen maar ik krijg er een beetje een melige bui van! Wat een flutnummer! Zeer inspiratieloos! Die vrouwenstem is ook echt heel slecht!
Emily klinkt vanaf moment al 1! Echt een single!!! Ik dacht: waar komt me dit toch bekend van voor? Maar natuurlijk is het de Engelse versie van Elle me dit! Ik denk dat hij Emily beter als single uit kan brengen in Europa. Dat kan wel een hitje worden. Elle me dit was al een gigantische hit in Frankrijk (met 5x op 1 en 42 weken erin)! Persoonlijk vind ik de Franse versie wel net iets leuker!
Heroes. Is mooi. Zeker zijn hoge kopstem maakt het nummer erg sfeervol.
Celebrate vind ik dan weer een beetje jammer. Ik vind het geen geweldig nummer.
Make you happy (miami edit). Beter dan de standaard versie maar nog steeds geen klapper.

Al met al vind ik het een beter album dan de voorgaande Mika albums. Mika heeft een aantal goede keuzes gemaakt qua songkeuze, en een paar keer de plank misgeslagen. Echter vind ik de nummers minder catchy dan 'vroeger'. Ik vrees dat dit het commerciële succes van de eerste 2 albums ook niet kan evenaren...

Ik verbeter: minder dan de standaard versie, en daardoor geen klapper.

Step with Me, Underwater, Heroes en Stardust vind ik echt geweldig! Emily en Love You When I'm Drunk klinken ook zeer goed. De overige nummers luisteren lekker weg. Enkel Make You Happy weet mij totaal niet te boeien. Misschien dat dit nog komt na wat vaker luisteren. Desondanks toch weer een erg goed album.

Zeer wisselvallige cd, er staan leuke nummers op,maar ook een aantal die moeilijk te verteren zijn. Vooral de Franse nummers vind ik niet zo fijn. Al met al vind ik de plaat minder dan de eerste.

Ik vind dit album veel beter dan de zijn 2de plaat, Boy who knew too much! Deze plaat klinkt volwassener en heel anders dan zijn vorige 2 platen, maar dit is juist wel fijn. nummers zijn wat meer dance, dan pop dit keer. ook dat stoort mij totaal niet. Ondanks dat is die bepaalde Mika sound er nog steeds. alleen misschien iets minder dan normaal. helemaal niet erg, want een artiest moet ook eens wat anders proberen, de kunst is dan om het ook nog beetje in jouw stijl te laten, daar is Mika wel redelijk in geslaagd moet ik zeggen. favorieten zijn; Stardust, Origin of Love & Make You Happy.

3.5

Leukste nummer is toch wel Celebrate.

Het zwakste album tot nu toe. "Life in Cartoon Motion" en "The Boy Who Knew To Much" was een mengeling van uitersten. Positieve extremen. Alle typische kenmerken die Mika eigen waren dreigen hier te vervagen. Ditmaal blijft alles wat op dezelfde, opvallend vlakke, lijn. Ik durf zelfs aan de term plat denken, ietwat ongeinspireerd en zelfs ietwat vergeetbaar. Mika, de weinig overtuigende en makke dance-versie.

"The Origin of Love" krijgt voorlopig het voordeel van de twijfel en moet nog enkele malen door de headphone klinken ... al moet ik eerlijk bekennen dat de zin nu al ontbreekt.

Mika lijkt voor mij toch een soort van one-album-wonder te worden. Zijn debuut bevatte een aantal -ik-krijg-het-niet-uit-mijn-hoofd liedjes en Mika scoorde er goed mee. Zijn 2de is volgens mij al een stuk geruislozer voorbij getrokken. Zijn derde maakt niet veel kringetjes meer in het water.