Jaap Reesema - Changing Man (2011)

Heb dit album zelf aangemaakt dus zal ook even toelichten waarom.

Ik kwam het album tegen op Spotify. Was in eerste instantie wat argwanend, maar vond het voor een nederlandse talentenjacht winnaar (hoeveel dingen kun je tegenhebben!) behoorlijk volwassen en onnederlands klinken.

De stem van Jaap staat als een huis en Changin Man en Bye Bye Baby zijn nummers waar hij zich allesbehalve voor hoeft te schamen. Voor de rest op het eerste gehoor wat luchtige popsoul nummers maar het album staat als geheel een stuk beter dan de slappe hap die die andere talentenjacht winnaar onlangs uitbracht.

Dikke 7 en laat ik eens gek doen: 4*.

@jp
als je met 'die andere talentenjachtwinaar' Ben Saunders bedoeld dan ben ik het er niet mee eens.
Die van 'Tattoo Ben' is geweldig met swingende soul nummers, al klinkt zijn stem in het echt veel beter.

maar even to the piont, dit is een geweldig album. Deze Talentvolle jongen heeft een mooie stem.
en gebruikt deze goed met zijn singles. Hij heeft de toekomst.

Fijn stemgeluid, fijne productie... al met al een erg prettig album! Zonde dat de singles zo floppen in de charts want met name de Nederlandstalige nr's zouden het goed doen op een zender als 100% NL.... Promotie namens zijn label is volgens mij ook niet je van het... Ik was aanwezig bij de albumlaunch van deze plaat en het moet gezegd: Jaap is ook live echt een ras goeie artiest! Zou zonde zijn als dit album zijn laatste is...

Het is jammer dat de carrière van Jaap Reesema maar niet van de grond komt. Tot op heden is hij de minst succesvolle X-Factor winnaar. Zijn debuut single Don’t stop believing (cover van Journey) was al geen enorm succes, maar de drie singles die volgden, allemaal afkomstig van dit album, flopten genadeloos. Het feit dat The Voice of Holland zo’n groot succes werd, zal er ook vast toe bijdragen dat Nederland hem al vergeten is. Indirect is dit een concurrent van Ben Saunders; ze hebben zo ongeveer dezelfde leeftijd, ze hebben beide een talentenjacht gewonnen, ze zitten alletwee bij verschillende platenmaatschappijen én nog belangrijker: ze hebben onlangs beide hun eerste pop/soul album gemaakt in nagenoeg dezelfde stijl! In tegenstelling tot Saunders heeft Reesema er bijna een jaar over gedaan om z’n album uit te brengen. Interne conflicten zullen ook vast hebben meegespeeld, want het album van Reesema zou oorspronkelijk in februari al worden uitgebracht. Uiteindelijk werd dat mei.

In ieder geval is dit een alleraardigst album geworden. De Nederlandstalige nummers hadden wat mij betreft achterwege gelaten mogen worden; de Engelstalige nummers maken dit album juist zo mooi. Vocaal behoort Jaap sowieso tot één van de beste zangers van Nederland. Maar ook het repertoire is geslaagd; er staan veel leuke nummers op in smaakvolle arrangementen. De titeltrack Changing man is alvast een prima opener en één van de hoogtepunten, lekker funky met zomerse sferen. De ballades Higher love en We never stop trying zijn vocaal, instrumentaal en productioneel zo sterk dat ze wat mij betreft nu al behoren tot de beste nummers ooit van Nederlandse bodem. Meer vrolijke uptempo vinden we terug in de vorm van I should have known en My goodbye; nummers die erg doen denken aan de seventies sfeer, zonder dat geprobeerd is om die stijl daadwerkelijk te kopiëren. Dat terwijl A mad world juist een uiterst modern soul nummer is, zelfs een beetje neo-soul achtig. Weer een compleet ander nummer is It’s you for love dat in een soort akoestische sfeer wordt gebracht. Het album kenmerkt zich in ieder geval door zijn speelse karakter. Tot slot is één van de geflopte singles, Walk to the other side, ook één van de highlightes op dit album. Het aanstekelijke deuntje, de combi van pop en soul; het had gewoon een grote knaller van een hit moeten worden, maar het liep anders.

Dat er vaak een negatief imago heerst rond deelnemers van talentenjachten is jammer. De debuut-albums van Jim, Jamai, Raffaela en Sharon Kips (om maar wat namen te noemen) zijn vreselijk slecht en bovendien erg inspiratieloos (veel covers). Daar is de laatste paar jaren toch wel verandering in gekomen; de talenten worden ook steeds beter. Nikki, Lisa Lois, Ben Saunders en ook Jaap Reesema mogen zich wat mij betreft berekenen tot de beste artiesten uit Nederland op dit moment. Spijtig is het dan ook dat Changing man een flop is. Sony zal niet al te blij zijn met dit gegeven, maar het zou zonde zijn als zijn contract wordt beëindigd. Samen met die van Saunders is dit het beste (pop/)soul album van 2011... dat zegt heel wat! Hoogtepunten zijn o.a.: My goodbye, We never stop trying en Higher love.

als je niet beter zou weten is dit het broertje van otis redding,
dat er toch nog een keer een jongen met zo'n stem, en persoonlijkheid nog 's een talentenjacht mocht winnen. het is dan ook te gek voor worden dat wanneer iemand met talent een x een talentenjacht wint, hij geen hits meer heeft. Maarja hij is niet een soort geflipte operazangeres die goed kon zingen, maar 40 jaar heeft doorlopen zakken in de kroeg, of een man met gouden tanden die zichzelf uitgebrek aan creativiteit maar heeft onder laten tatoeëren.
we houden van mafkezen, en dan heb je aan jaap een slechte!

Ik heb wat nummers gehoord, maar sorry, deze vergelijking houd dan toch echt geen stand.

Een vergelijking met Otis Redding gaat inderdaad wel heel ver, alhoewel?

ok een combinatie van jimmy hendrix en het jongere broertje van otis redding dan

't is gewoon een hele goede zanger, ik hoop op een nieuw album, met meer eigen werk.