Big Sean - Finally Famous (2011)

Zojuist album gelekt, ben hier wel benieuwd naar.

Zo, nu al? Een beetje langs mij heen gegaan.
Volgens mij geen Kanye producties, wel veel van No I.D.

Wait For Me is wel tof.

Producties:

01 Intro (prod. Kevin Randolph, Key Wane)
02 I Do It (prod. No I.D., The Legendary Traxster)
03 My Last f. Chris Brown (prod. No I.D.)
04 Don’t Tell Me You Love Me (prod. No I.D.)
05 Wait For Me f. Lupe Fiasco (prod. No I.D., Exile)
06 Marvin & Chardonnay f. Kanye West & Roscoe Dash (prod. Pop Wansel, Mike Dean)
07 Dance (A$$) (prod. Da Internz)
08 Get It (DT) f Pharrell (prod. The Neptunes)
09 Memories pt.2 f. John Legend (prod. No I.D.)
10 High f. Wiz Khalifa & Chiddy Bang (prod. Xaphoon Jones)
11 Live This Life f. The-Dream (prod. No I.D.)
12 So Much More (prod. No I.D.)
13 What Goes Around (prod. No I.D.) [Bonus]
14 Celebrity f. Dwele (prod. Filthy Rockwell, No I.D.) [Bonus]
15 My House (prod. Boi-1da) [Bonus]
16 100 Keys f. Rick Ross & Pusha T (prod. WrighTrax Productions) [Bonus]

Wat is Dance (A$$) een grafnummer zeg, hoofdpijn muziek.

Echt he.

Matig album. Had hier, vooral door de vele producties van No I.D., veel meer van verwacht. Wait For Me is overigens wel een heerlijke productie (samen met Exille) en ook meteen het beste nummer van het album. Memories pt 2 vind ik ook nog een goed nummer, maar dat komt vooral door John Legend. Nee, Big Sean kan in mijn ogen nog geen album in zijn eentje dragen. Nou is het natuulijk ook niet de beste rapper en de gastartiesten, op Lupe Fiasco en John Legend na, maken het ook niet veel beter.

2.5*

Ik las een goeie review over deze maar de gastartiesten en de hoes doen me vermoeden dat het niks voor mij zal zijn...

Persoonlijk vind ik Dance een van de beste nummers van het album. De eerste keer dat je het nummer hoort is het even wennen maar na een tijdje is het een goed nummer. Althans dat vind ik dan.

Een slap album als je het mij vraagt. Vooral de producties stellen teleur. Ik had van het G.O.O.D. label wel wat meer verwacht.

Te weinig liefde voor dit sterke album dat wat mij betreft niet veel onderdoet van het werk van o.a. Kanye West, Kid Cudi en J. Cole. Het is ook een combinatie van dit soort artiesten, vaak de levendige producties die we van Kanye kennen (alleen is hier voornamelijk No I.D. de producer), qua flow doet het denken aan Kid Cudi doordat ook Sean het soms met wat zang brengt (qua stemgeluid is het duidelijk anders). Tekstueel gaat het weer meer naar J. Cole toe, hoogstaand is het niet echt maar het is wel heel erg vermakelijk. Ja, dit is een zeer dope plaat. Geef het je lobi.

Mwuaah... Big Sean heeft wel een uniek stijl, maar hij doet zeker wel onder voor de door jou genoemde artiesten. De producties zijn grotendeels okee, maar lyricaal haalt hij het niveau van J. Cole niet. Die gaat, net als Cudi, toch wat dieper. Ik vind Big Sean meer vergelijkbaar met Wiz Khalifa. Ik ben het wel met je eens dat dit album te weinig liefde krijgt. Het verdient minimaal een 3!

Sommige nummers zijn best aardig, maar de meeste tracks zijn suf. Ik had veel meer van No I.D verwacht

Agree

Luistert lekker weg. Niet speciaal en helemaal niet om vaak op te zetten. Eerste twee nummers zijn echt baggert. Paar lekker nummers tussen zoals Don't Tell Me You Love Me, High en Wait for Me. Maar ook niet echt nummers die lang in mijn geheugen zullen blijven

Hij was 17 jaar oud toen hij Kanye West wist te overtuigen en Pharrell Williams werd overdonderd bij hun eerste kennismaking. Twee jaar later mocht Big Sean zijn handtekening zetten onder een contract bij G.O.O.D. Music. Zijn droom was uitgekomen: hij mocht concurreren met zijn helden Kanye West en Common. Hij wordt niet alleen gezien als hét talent van G.O.O.D. Music, maar ook als één van de meest belovende artiesten op dit moment. 2010 was dan wel het jaar van Kanye West en Kid Cudi, dit jaar mag Big Sean eindelijk zijn talent bewijzen op zijn debuutalbum Finally Famous: The Album.

Een titel die niet zo representatief is. Het uitbrengen van Finally Famous heeft dan wel op zich laten wachten, maar onder de vleugels van Kanye heeft Big Sean al de nodige roem vergaard met een drietal mixtapes en gastoptredens op de G.O.O.D. Fridays-reeks van Kanye West. De overeenkomsten tussen Big Sean en zijn mentor zijn treffend. Beiden stralen ze vooral zelfverzekerdheid, maar ook veel passie voor muziek uit. Daarnaast zijn ze erg goed op de hoogte van de verwachtingen van hun publiek. Toch zal de 23-jarige rapper zijn concurrentie voorlopig in een andere hoek moeten zoeken, meer richting artiesten als Drake, Kid Cudi en Wiz Khalifa. Net als hen combineert hij hiphop met pop, wat in deze tijd de sleutel naar succes lijkt. De mix van deze genres levert een album op met luchtige nummers waarin het luxe leven aan de top centraal staat. Onder begeleiding van een aanstekelijke beats en catchy refreintjes van onder meer Chris Brown, The-Dream en Roscoe Dash rapt en zingt Big Sean vol enthousiasme over de weg naar het punt waarop hij zich nu bevindt.

Dat de weg naar de top niet altijd even soepel is verlopen laat Big Sean weten wanneer hij samen met John Legend terugblikt op de moeilijke tijden uit zijn jeugd. De serieuze toon slaat echter snel om in een luchtige als hij vertelt over het achterlaten van die periode, en dit alles wordt ondersteund door een optimistisch pianodeuntje. Opgewekte deuntjes als deze zijn kenmerkend voor de producties van Finally Famous, die hoofdzakelijk afkomstig zijn van No I.D. De afwezigheid van Kanye West achter de knoppen is opvallend, maar hij wordt niet gemist. Zijn collega levert hier zeer verdienstelijk werk af. Big Seans punchlines en grappige woordspelingen worden kracht bijgezet door krachtige strijkers en knetterende drums. Door de toevoeging van opgepoetste samples uit het soulgenre bewaart No I.D. de sound waar G.O.O.D. Music voor staat: soulvolle mainstreammuziek.

Het samensmelten van de opzwepende beats en de nonchalante raps van Sean vormt een energiek en zomers geheel waarmee wordt aangetoond dat radiovriendelijke muziek niet per definitie eentonig en slecht hoeft te zijn. Kanye West heeft, na Kid Cudi, een tweede hitmachine in huis. Een vergelijking met The College Dropout is misschien te hoog gegrepen, maar Finally Famous: The Album is een frisse, energieke plaat geworden die niet alleen de bekendheid van Big Sean, maar ook de populaire hiphop naar een hoger niveau tilt.

Hiphopleeft

De beats vind ik heel goed, maar ik vind Big Sean's stem vervelend. Door zijn luie, verveelde flow en zijn monotone stem ben ik snel geneigd halverwege het nummer te skippen.

Dat vind ik juist chill, heerlijke zo'n rlxte zingachtige rap. Jammer van Dance (A$$) verschrikkelijk ruk nummer voorderest all good!!

Niet echt onder de indruk, denk zelfs dat het punt bij mij nog gaat dalen.

Had er vanwege het label misschien iets meer van verwacht maar vind hem zeker niet slecht. De flow en manier van Big Sean ligt me op het overgrote deel wel, al wordt dit album vooral nog even een boost gegeven door de bonustracks 100 Keys en What Goes Around.

Van het 'reguliere' deel vind ik verder Dance, Wait for Me en Don't Tell Me You Love Me de uitschieters. Kan begrijpen dat veel mensen Dance niks vinden, maar ik vond hem bij de eerste keer horen al iets unieks hebben, en nu is het één van mijn favorieten op dit album. Big Sean kan het wel, maar kan ook nog beter heb ik het idee.

Kleine 3*

Heerlijk debuut album van Big Sean. Vind het qua stijl wel wat weg hebben van Wiz Khalifa of een Kanye West. Mede daarom vind ik ook Marvin and Chardonnay en High beide topnummers.

Grappig dat iedere keer dat ik dit album opzet verwacht dat het inmiddels wel tegenvalt, maar ik merk dat ik nog steeds fan ben zodra ik de intro hoor. Nostalgie zal een grote rol spelen, aangezien ik prima de minpunten die anderen zien kan aanwijzen. Dit album vloeit toch voort uit de hoogtijdagen van o.a. G.O.O.D Music, Kanye West en Pharrell Williams. Een scene waarin ik mij destijds enorm veel in verdiepte, waardoor ik de opkomst en doorbraak van Big Sean op de voet heb gevolgd. En laat dit nou net een belangrijk thema zijn op dit album. Heerlijke plaat!