menu

The Doors - The Doors (1967)

mijn stem
4,39 (1720)
1720 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Elektra

  1. Break on Through (To the Other Side) (2:25)
  2. Soul Kitchen (3:30)
  3. The Crystal Ship (2:30)
  4. Twentieth Century Fox (2:30)
  5. Alabama Song (Whisky Bar) (3:15)
  6. Light My Fire (6:30)
  7. Back Door Man (3:30)
  8. I Looked at You (2:18)
  9. End of the Night (2:49)
  10. Take It as It Comes (2:13)
  11. The End (11:35)
  12. Moonlight Drive [Version 1] * (2:43)
  13. Moonlight Drive [Version 2] * (2:30)
  14. Indian Summer [08/19/66 Vocal] * (2:36)
toon 3 bonustracks
totale tijdsduur: 43:05 (50:54)
zoeken in:
avatar van bikkel2
5,0
Strange Days is wat netter geregistreerd, maar je hoort wel dat de band in een zeer kort tijdsbestek vlieguren heeft gemaakt.
Het debuut heeft meer hoogtepunten, maar Strange Days vind ik uiteindelijk net wat coherenter en gerijpter.

avatar van lennert
4,5
Een zeer, zeer knap album. Ik heb enkele lp's van The Doors, maar doorgaans zoek ik toch meer losse nummertjes op om te luisteren dan echt de volledige platen. Ergens absurd, want nu ik deze voor het eerst sinds lange tijd weer aanzet, merk ik dat ik eigenlijk alle tracks wel ken en ook praktisch van alles wel geniet. De muziek is heerlijk experimenteel, swingend, vrolijk, duister, zweverig, rauw en heavy tegelijkertijd. De opener is heerlijke proto-hardrock, The Crystal Ship en End Of The Night heerlijke dromerige tracks, Light My Fire een fantastische klassieker met prachtige gitaarsolo en The End een naargeestige, met fantastisch drumwerk ondersteunde weergave van het Oedipus-complex. Backdoor Man doet me niet zoveel, maar buiten dat niets dan liefde voor dit overweldigende debuut.

avatar van milesdavisjr
4,5
Backdoor Man doet me niet zoveel, maar buiten dat niets dan liefde voor dit overweldigende debuut.


Echt niet? Het is een swingende cover en door Morrison haast onconventioneel ingezongen. Ik vind het een van de beste tracks op dit sublieme album.

avatar van spinout
5,0
RuudC en lennert zijn niet van de blues. En de blues zit altijd wel in een Doors album.

5,0
geplaatst:
Dit is een gevarieerde plaat met onder anderen blues, rock, jazz en psychedelische rock. Het wordt door veel mensen beschouwd als het beste album van The Doors. Light my Fire is hun doorbraaksingle, dat op dit album ruim zeven minuten duurt. The End (dat maar liefst elf minuten duurt) gaat over een zoon met een oedipuscomplex. Jim Morrisson schreeuwt in dit nummer onder meer Father I want to kill you, mother I want to…. Alabama Song werd geschreven door de Duitse dichter en toneelschrijver Bertolt Brecht en de Duits-Amerikaanse componist Kurt Weill. Het bluesrocknummer Back Door Man is geschrevenn door de bluesmuzikant Willie Dixon en oorspronkelijk opgenomen door Howlin' Wolf (ware naam Chester Burnett).

avatar van spoon
5,0
geplaatst:
Wat een geweldig leuk album van de Doors is dit toch. Jammer vind ik dan wel dat ze het nummer "The End" niet "Mother i Want To Fuck You" hebben genoemd.

avatar van cosmic kid
5,0
cosmic kid (moderator)
geplaatst:
Omwille van leesbaarheid enkele berichten weg gehaald en 1 aangepast

avatar van spoon
5,0
geplaatst:
cosmic kid schreef:
Omwille van leesbaarheid enkele berichten weg gehaald en 1 aangepast


Ik heb je door(s)

Ik blijf er bij dat ze dat laatste nummer "Mother i Wan't to Fuck You" hadden moeten noemen. Dat was pas echt vooruitstrevend en r&r geweest.

Ik bedoel te zeggen dat in 2020 zo'n opmerking voor sommigen nog steeds taboe is.

Thekillers87327
geplaatst:
Helaas een voorbeeld van de wat mindere ''ouwelullenmuziek''
De hele ''vibe'' die langs de nummers gaan weet me totaal niet te pakken. Als dan de melodie uitblijft en ik zn stem ook niet heel bijzonder vind is het snel gedaan.
Een voldoende zit er voorlopig net niet in.

avatar van ArthurDZ
5,0
geplaatst:
Thekillers87327 schreef:
Helaas een voorbeeld van de wat mindere ''ouwelullenmuziek''
De hele ''vibe'' die langs de nummers gaan weet me totaal niet te pakken. Als dan de melodie uitblijft en ik zn stem ook niet heel bijzonder vind is het snel gedaan.
Een voldoende zit er voorlopig net niet in.


Zo, hard oordeel. Hopelijk leest Johnny Marr dit niet, je had hem er net van overtuigd dat je dingen snapte.

avatar van bikkel2
5,0
geplaatst:
Ik zeg 70 x opdrukken en voor straf nog 2 x luisteren. Thekillers87327
Het moet niet gekker worden hier.


avatar van Johnny Marr
5,0
geplaatst:
ArthurDZ schreef:
(quote)


Zo, hard oordeel. Hopelijk leest Johnny Marr dit niet, je had hem er net van overtuigd dat je dingen snapte.

M'n hoge dunk van thekillers83727:

Aaaaand it's gone.

Thekillers87327
geplaatst:
Johnny Marr schreef:
(quote)

M'n hoge dunk van thekillers83727:

Aaaaand it's gone.

Ik weet niet of ik hier van kan slapen vannacht.

avatar van Dirruk
4,5
geplaatst:
Zonde dat het zo weinig indruk maakt Thekillers87327.

Toen ik dit voor het eerst hoorde was ik echt omvergeblazen. Een gevoel dat ik alleen bij Wish You Were Here en Lost in the Dream heb ervaren. Mijn favoriet uit het jaar 1967, gevolgd door Strange Days.

avatar van nlkink
4,0
geplaatst:
Consensus is saai. Leuk dat iemand de knuppel in het hoenderhok gooit, al zijn The Doors voor mij één van de interessantste groepen van de periode.

avatar van milesdavisjr
4,5
Wat een debuut, onovertroffen en een collectie songs die af zijn. Daar waar de licht psychedelische folk rock aan een opmars bezig is, komen de heren met een donkere plaat. Ontnuchterend en bij vlagen cynisch komen de mannen met een serieuze rockplaat op de proppen. Break on Through heeft een onweerstaanbare groove en opent het album meesterlijk. Soul Kitchen doet daar al niet voor onder. The Crystal Ship is een melodieus meesterwerkje met een verslavende zanglijn. Twentieth Century Fox is degelijk maar tikt niet het niveau aan van zijn voorgangers. Alabama song, een van oorsprong Duits gedicht en al meermaals gecoverd alleen in de versie van The Doors kreeg het flinke bekendheid. Een prima nummer met een zwierig ritme, en een dronkemansrefrein. Light My Fire, overbekend en gek genoeg behoort het wat mij betreft niet tot de beste songs op de schijf, ofschoon het ook niet slecht is. Back Door Man blijf ik geweldig vinden, de oorspronkelijke versie van Howlin' Wolf wordt eer aan gedaan, de wijze waarop Morrison het lied vertolkt getuigt van pure passie voor de blues. I Looked at You is fijn en wederom degelijk, maar niet opzienbarend. Het stemmige End of the Night is dat dan weer wel, wat een sfeervolle schetsen schotelen de heren ons voor. Het vlotte Take It as It Comes vormt een fraaie voorloper voor afsluiter The End, hoewel ik het epische karakter waardeer en ik snap waarom het nummer tot de favoriete nummers behoort van veel fans, vind ik the over the top benadering en de lengte wat teveel van het goede. Conclusie; een flink aantal klassiekers, geen enkele onvoldoende en de fantastische zang van Morrison.

Tussenstand:

1. The Doors

Gast
geplaatst: vandaag om 22:19 uur

geplaatst: vandaag om 22:19 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.