Roy Buchanan - Roy Buchanan (1972)

"De beste onbekende gitarist ter wereld" heette een documentaire uit 1971 over deze legendarische gitarist. Hij was zo goed, dat zelfs de Rolling Stones hem vroegen om Brian Jones te vervangen. Hij weigerde. UIteindelijk hing hij zich op 49 jarige leeftijd op in een politiecel. Hij zou daar een nachtje hebben moeten zitten wegens openbare dronkenschap.
Deze man had zo groot kunnen worden, In plaats daarvan heeft hij eigenlijk alleen maar mislukte albums geproduceerd. Ik heb er 4 van hem, geen enkele is geweldig. Hij wisselt geniale nummers af met troep. Jammer, maar toch ben ik blij dat ik ze heb.

Roy Buchanan is samen met Albert Collins de vaandeldrager van de Fender Telecaster. Collins is daarentegen veel bekender geworden en heeft zelfs de titel "Master of the Telecaster" meegekregen. Buchanan heeft een dergelijke waardering nooit gekregen, althans niet bij het grote publiek. Inmiddels staat Buchanan bij de echte muziekliefhebber wel bekend als een meestergitarist. Eigenlijk is me dat wel direct duidelijk bij het beluisteren van zijn titelloze debuut. Buchanan brengt een tweedeling aan op dit album. De liedjes met vocalen zijn overwegend country en rootsachtig van aard. "Haunted House" is daarvan mijn favoriet. De instrumentale nummers daarentegen zijn echte blues (met uitzondering van "Cajun"). Zo zijn "John's Blues" en "Pete's Blues" prachtige instrumentale hoogstandjes op zijn Telecaster. Het hoogtepunt is echter het bloedstollend mooie "The Messiah Will Come Again". Naast zijn intense kippenvel opwekkende gitaarspel is de gesproken tekst ook nog eens indringend en draagt dat bij aan de intensiteit van het nummer. "Roy Buchanan" is wat mij betreft een sterk debuut van een ondergewaardeerde grootmeester. Prachtplaat!