Tristan Tzara - Da Ne Zaboravis (2005)

Tristan Tzara was een Roemeens/Frans schrijver die een van de centrale figuren was van de dadaïstische beweging in de 20ste eeuw. Het dadaïsme stond voor het schoppen tegen het gezag en heel het proces weer opnieuw te laten beginnen. Alleen klinkers gebruiken in plaats van woorden of zinnen. Een Duitse screamogroep besloot zich te vernoemen naar deze man.

De EP is kort maar zeer krachtig. Dit is de beste screamo sinds Circle Takes The Square die mijn oren heeft bereikt. Van de teksten is amper iets te verstaan omdat er wordt geschreeuwd. De schreeuwen zijn wel intens en voegen wat toe aan de muziek.

Instrumentaal zit deze EP erg goed in elkaar. Je hoort de rust in het spel van deze band en daardoor zijn de composities doordacht en intens. De nummers voelen compleet, ook al zijn ze 90 seconden lang. Er komt een muur van geluid op je af die erg gelaagd is. Op de voorgrond liggen brede akkoorden terwijl op de achtergrond melodieuze gitaarpartijen zitten. De drums zijn strak, iets wat ik vaak mis bij screamogroepen. Tot nu toe de beste nominatie van het Punk Album Van De Week-topic. Deze gaat nog vaak geluisterd worden.