Vader - Welcome to the Morbid Reich (2011)

Vader meets Celtic Frost? Kan wel eens interessant worden.
Vader brengt de laatste jaren sowieso alleen maar klasseplaten uit.

Het laatste album van Vader was goed maar niet heel erg verrassend. De EP The Art Of War hebben ze nog niet overtreffen maar dat is bijna onmogelijk.

Hier is Litany nog altijd de favoriet. met nummers als Xeper, Cold Demons en The Final Massacre hebben ze een instant klassieker afgeleverd.

Come and See My Sacrifice is echt een ijzersterk nummer, Vader blijft toch kwaliteit afleveren.

Het nieuwe album is sinds vandaag al te beluisteren. En wat is het toch weer erg goed, zeg! Het tempo ligt weer vrij hoog maar lang niet zo hoog als op de EP The Art Of War. Er zitten ook flink wat heerlijke midtempo stukken bij en daar hou ik wel van. En Peter klinkt ook weer geweldig op dit album. Deze ga ik nog vaak beluisteren. 4 sterren.

Huh, waarom zou het Vader meets Celtic Frost zijn?

Welcome To The Morbid Reich is misschien wel het metalalbum van 2011 tot nu toe. Sinds vandaag hebben we deze origineel in huis want mijn ouders hebben hem gekocht. Ik doe er een halfje bovenop.

In een opwelling lag ik denk ik (te) snel de link tussen de album- en songtitels en die van Celtic Frost. Decapitated Saints is volgens mij een re-recording en dat nummer vond ik ook altijd erg gestoeld op Celtic Frost.

Decapitated Saints is inderdaad een re-recording, Dexter. Het tempo is wel een flink stuk opgeschroefd en Peter zingt echt supersnel op dat nummer. Hij zou bijna struikelen over zijn eigen woorden.

Vader is met Welcome to the Morbid Reich weer terug! En hoe. Lekkere uptempo death metal, maar ook zeker met hier en daar wat vertragingen. Peter is weer erg goed bij stem en ook de rest van de band speelt erg goed. Een stuk beter ook dan de vorige (hoewel die ook niet slecht was). En live staan ze nog steeds hun mannetje. Heerlijk!

Vader is een band die ik dit jaar ontdekt heb, via-via via het Metal Album van de Week forumtopic.
Met dit album leveren ze een snoeihard en snel death metal album af dat zich kwalitatief gezien kan meten met hun prima The Art of War-EP, wat ook het enige Vaderalbum is dat ik verder ken. De muziek zit prima in elkaar, de grunt van Peter ligt me goed in de oren en is uitstekend verstaanbaar. Na het intro Ultima Thule kan het feest echt beginnen. De energie spat van de schijf en de muziek is catchy genoeg om me zo nu en dan te verleiden tot meebrullen. Hoogtepunten van dit album zijn Return to the Morbid Reich, Only Hell Knows en Don’t Rip the Beast’s Heart Out.

Minpunten? Ja, die zijn er ook. Decapitated Saints, een heropname als ik goed geinformeerd ben, is zo belachelijk snel uitgevoerd dat Peter bijna over z’n tong struikelt, en dat maakt het nummer zelf ook een beetje belachelijk. Daarnaast vind ik de plaats van They are Coming op het album een beetje onhandig. Voor mij werkt het als outro, waarna Black Velvet... nogal misplaatst klinkt. Tot slot doet het artwork me nog het meest denken aan de NSDAP-partijdagen in Neurenberg, maar dat even terzijde.

Alle plussen en minnen bij elkaar nemend verschijnt er een 4.0* onder de streep.

4.0*

Ja, mij ook. Maar ach, 't is vooral de muziek die telt, natuurlijk. En op basis van het nummer 'I Am Who Feasts Upon Your Soul' (grote Musicmeter heavy metal ladder) kan ik niet veel zeggen over het album in zijn totaliteit, maar wel over het nummer: erg, erg sterk!

Ik was hier ook al eens komen piepen vanwege de ladder Erg sterk nummer inderdaad, de eerste keer dat ik met iets van Vader in contact kom dat me doet zoeken naar meer. Het album staat ondertussen dan ook op het verlanglijstje...


Met als albumtitel Welcome to the Morbid Reich geen toeval lijkt me, niet?

Behalve het woord Morbid in de titel doet het doet het album me ook denken aan Morbid Angels Formulas Fatal to the Flesh. Desondanks gewoon hetzelfde cijfer, want who cares?

De kracht en de afwisseling zijn de grote troeven van deze plaat. Heerlijk beukwerk!!
De nummers zijn echter wel onderling inwisselbaar. Geen uitschieters, dus daarom niet meer dan een 3.5

Dit blijft een prima album. Niet heel bijzonder, maar gewoon goed.