De Dijk - 100 X (2010)

leuke box voorral de b kantjes

Tot welk Jaar gaan de tracks eigenlijk?
ziet er interessant uit.

de nieuwste tracks die er op staan zijn van het album brussel uit 2008

Na een dagje De Dijk draaien met dit album wil ik allereerst concluderen dat 5***** in mijn ogen geheel terecht is. Zie het als een soort oeuvre-prijs; veel van wat de Dijk in de loop van een jaar of 30 heeft uitgebracht is met deze box met 6 cd's, 100 nummers, terug te vinden.

Zoals ik gisteravond schreef bij het concertbezoek bij De Dijk (Paradiso, Amsterdam) moet ik opbiechten niet veel in mijn bezit te hebben van De Dijk op cd. 100 x De Dijk heb ik na afloop van het concert dan ook maar gekocht in de hoop een mooi overzicht van hun carriére er mee te krijgen. Volgens mij is dat ook zo.

Ik ben natuurlijk een Blof fan, als één van de weinige Nederlandstalige bands die ik verzamel en vandaag voelde dan ook aan als een dagje vreemd gaan. Merkwaardig eigenlijk, je kunt volgens mij heel goed houden van beide bands, het bijt elkaar niet. Sterker, volgens mij hebben Blof en De Dijk veel meer overeenkomsten dan verschillen. De Dijk koos gisteravond een smaakvollere lokatie voor een concert dan Blof eerder dit jaar (Zoetermeer) en dat leidt tot een enthousiastere reactie van het publiek. Er is ook meer interactie door Paradiso.

Blof is professioneler dan De Dijk, gelikter ook waar De Dijk meer chaotischer is (lijkt) en meer blues in de muziek verwerkt. Die blazers komen bij Blof natuurlijk ook niet voor.

Maar beiden zijn in staat tot een zeer interessant hoofdstukje Nederlandstalige rockmuziek, soms tegen het stevige aan. Met verve gebracht, enthousiast vakmanschap, goede muzikanten en vooral ook sterke composities. Interessante clash om meerdere redenen, de Zeeuw Pascal Jacobsen en de Amsterdammer Huub van der Lubbe. Maar hun neuzen staan zonder discussie dezelfde kant op én ze hebben als bijkomend voordeel dat ze verstaanbaar Nederlands zingen.

Ik kan na gisteravond beiden dus goed hebben, vraag me niet waarom ik niet eerder aan De Dijk ben begonnen, m.u.v. Voor de Tover en het album met Salomon Burke. Met Blof van toch wel iets beter niveau dan pak 'm beet Guus Meeuwis met wie ik echt helemaal niets kan (of wil).

100 x De Dijk geeft haarfijn aan dat we hier te maken hebben met een band van uitzonderlijke Nederlandse Klasse, een bloemlezing van hoe Nederlandstalige rockmuziek ook goed kan zijn. Niet in de laatste plaats gedragen door een voorbeeldige voorman als Huub van der Lubbe.

100 x de Dijk is teveel voor me merk ik.

Nooit een groot liefhebber geweest, maar vind ze wel interessant om te proberen te ontdekken. Een best of kan ik goed horen, maar een reguliere plaat trekt me al wat minder merk ik.

Deze in de kringloop gevonden en dacht dat 't een mooie ingang kon zijn om me te verdiepen, maar helaas ben ik na 3cd's echt een beetje overladen met de Dijk. En dat is eigenlijk de reden waarom het me al die jaren ook al tegenhield te beginnen aan albums van deze band.

Respect heb ik zeker voor ze, goede muzikanten, en een begenadigd tekstschrijver, maar het wil maar niet landen bij me. Ik hou het bij de verzamelaar.

Hmm, ik denk ook niet dat zo'n box met 100 nummers bedoeld is om achter elkaar te draaien. Ik ben best een albumluisteraar, maar 100 nummers achter elkaar lijkt mij bij bijna elke artiest teveel van het goede.
Wat ik bij dit soort boxen - ik denk ook aan die voordelige 5-album boxjes - vaak doe is er eentje tegelijk uit pakken, die draaien en dan vervolgens het pakket weer een tijdje opbergen.

Maar met De Dijk is het wel zo: ze hebben een bepaalde stijl, vooral geworteld in de blues en de soul, en die moet je liggen. Net als de voordracht en de dictie van Huub van der Lubbe. Die kan ik zelf prima hebben, maar juist bij dit soort muziek kan ik me voorstellen dat er sprake is van 'overload' na een of twee volledige albums.

Volgens mij herbergt deze box in elk geval alle bekende singles en overwegend sterke albumtracks, voorzover ik kan overzien. Aan mij is deze box desondanks niet besteed. Ik heb lang niet alles van de Dijk, maar teveel reguliere albums om hier nog in te investeren. Hoewel...voor een paar euro bij de kringloop, dan zou ik alsnog toeslaan, vermoed ik...

Wat me wel aanspreekt, is dat Universal zich niet heeft beperkt tot de eigen catalogus, maar heeft geput uit de vroege albums die oorspronkelijk op Dureco en CNR waren uitgebracht. Ik meen zelfs dat Geldgebrek en rock 'n' roll uitsluitend als B-kant verkrijgbaar was van de debuutsingle Bloedend hart, die er gelukkig ook op staat. Net als de tweede single Slow motion, die ik altijd heb beschouwd als een van de sterkste nummers uit de beginperiode.

Ik draai ze inderdaad ook niet achterelkaar, want dan vraag je om een overvloed.. maar ik kocht hiervoor ook al wat regulier spul en ook daar kwam ik niet lekker door. Al vind ik Brussel wel een uitzondering daarop. Ik hou van de muziek stijl en kan Lubbe goed hebben qua stem. Maar toch pakt t me niet. Ik heb mijn best gedaan. De waardering blijft bestaan.

Fantastische compilatie van De Dijk. Net vandaag in huis gekregen. Dit is dan ook mijn favoriete NL band. Alle goede nummers staan er op. Dat mag ook wel natuurlijk. Het is t/m 2008. Prima. Want Allemansplein en Scherp de Zeis (de laatste 2 albums) zijn wat minder. Gelukkig veel Live opnamen, want de Dijk is Live echt waanzinnig goed. Heerlijk om bijv in de auto te draaien. En lekker door de tijd heen van alles wat. Bekend, onbekend (cd tracks) waar echt juweeltjes bij zitten. Onder meer: Niemand in de Stad, Deze Stad, Ik Krijg je Maar Niet Uit Mijn Kop, Onderuit (Live), Veel Nacht en Weinig Maan, Lovesong 100.001 (Live), Amsterdam, De Zevende Hemel, Wakker In Een Vreemde Wereld, Nooit Genoeg & Zeven Levens etc. Smullen geblazen.