Beirut - The Rip Tide (2011)
mijn stem
299 stemmen
Verenigde Staten
Folk
Label: Pompeii (I)
-
A Candle's Fire (3:19)
-
Santa Fe (4:14)
-
East Harlem (3:59)
-
Goshen (3:20)
-
Payne's Bay (3:48)
-
The Rip Tide (4:26)
-
Vagabond (3:19)
-
The Peacock (2:26)
-
Port of Call (4:21)
0
geplaatst: 2 juli 2011, 12:53 uur
Ruim een half uur nieuwe Beirut. Het is niet veel maar het lijkt wel of steeds meer artiesten afstappen van lange albums die maar blijven gaan en kiezen voor kort maar krachtig.
En dat is The Rip Tide toch wel (overigens waren de eerste twee albums ook niet zo lang). Ook de hoes is er eentje van 'laten we het simpel houden', iets wat we vaker tegenkomen de laatste tijd lijkt het wel.
Over het gebodene kan ik kort zijn: het sluit prima aan op de voorgangers maar om nu te zeggen dat het nog verrast. Nee.
Het is meer van hetzelfde en het lijkt of de stekeligheden er een beetje uit zijn. Dat is niet erg, want het zijn stuk voor stuk mooie liedjes en ik ben blij dat het album kort is omdat het daardoor zijn charme wat beter weet te behouden. Die lengte maakt zelfs de kracht deze keer.
Met The Rip Tide laat Beirut zien een gevestigde naam te zijn en blijven en zal hij er niet veel nieuwe zieltjes mee winnen maar er ook niet veel verliezen denk ik.
De versies die nu op het net rondgaan laten vaak het nieuwe nummer 'Port of Call' horen i.p.v. 'Cuixmala'. Op dit moment is mij nog niet helemaal duidelijk hoe dat nu zit maar daar zullen we snel achter komen denk ik zo.
Ook de hoes zie je terugkomen in verschillende kleurstellingen (groenig en bruinig). Voorlopig gaan we maar uit van de versie die de site van Beirut zelf aangeeft (maar waar ik het lettertype minder scherp vind uitkomen, dat terzijde). Dat geldt ook voor de verwarring rondon Cuixmala / Port of Call (of zou het gewoon hetzelfde nummer zijn?).
Fijn plaatje, leuk om weer wat nieuwe nummers aan de collectie toe te voegen en meer niet. Ik ben nog niet uitgekeken op Beirut leert deze nieuwe worp me in elk geval.
En dat is The Rip Tide toch wel (overigens waren de eerste twee albums ook niet zo lang). Ook de hoes is er eentje van 'laten we het simpel houden', iets wat we vaker tegenkomen de laatste tijd lijkt het wel.
Over het gebodene kan ik kort zijn: het sluit prima aan op de voorgangers maar om nu te zeggen dat het nog verrast. Nee.
Het is meer van hetzelfde en het lijkt of de stekeligheden er een beetje uit zijn. Dat is niet erg, want het zijn stuk voor stuk mooie liedjes en ik ben blij dat het album kort is omdat het daardoor zijn charme wat beter weet te behouden. Die lengte maakt zelfs de kracht deze keer.
Met The Rip Tide laat Beirut zien een gevestigde naam te zijn en blijven en zal hij er niet veel nieuwe zieltjes mee winnen maar er ook niet veel verliezen denk ik.
De versies die nu op het net rondgaan laten vaak het nieuwe nummer 'Port of Call' horen i.p.v. 'Cuixmala'. Op dit moment is mij nog niet helemaal duidelijk hoe dat nu zit maar daar zullen we snel achter komen denk ik zo.
Ook de hoes zie je terugkomen in verschillende kleurstellingen (groenig en bruinig). Voorlopig gaan we maar uit van de versie die de site van Beirut zelf aangeeft (maar waar ik het lettertype minder scherp vind uitkomen, dat terzijde). Dat geldt ook voor de verwarring rondon Cuixmala / Port of Call (of zou het gewoon hetzelfde nummer zijn?).
Fijn plaatje, leuk om weer wat nieuwe nummers aan de collectie toe te voegen en meer niet. Ik ben nog niet uitgekeken op Beirut leert deze nieuwe worp me in elk geval.
0
geplaatst: 2 juli 2011, 14:40 uur
Mee eens. Leuk was ook wel dat hij zo'n beetje uit het niets uitkwam. Hij stond gepland voor 30 augustus, en opeens is het album daar.
Het is een mooi album geworden, en het voelt als een tussenproject aan. Waar zijn vorige platen wat langer waren is dit wat korter en doet het simpeler aan, echter is het nog steeds een hele fijne plaat die ik nog wel vaker zal gaan luisteren. En wellicht komt Beirut snel weer met een nieuwe plaat.
Het is een mooi album geworden, en het voelt als een tussenproject aan. Waar zijn vorige platen wat langer waren is dit wat korter en doet het simpeler aan, echter is het nog steeds een hele fijne plaat die ik nog wel vaker zal gaan luisteren. En wellicht komt Beirut snel weer met een nieuwe plaat.
0
geplaatst: 2 juli 2011, 14:47 uur
Overigens heb ik een andere tracklist zonder Cuixmala, maar met Port of Call. Ook staan de tracks in een andere volgorde, maar we zien wel wat klopt.
0
geplaatst: 2 juli 2011, 15:18 uur
De volgorde die ik heb is hetzelfde alleen dat laatste nummer verschilt dus (zie mijn eerdere bericht).
Het rare is dat veel officiële site ook Port of Call als laatste track opgeven maar juist Pompeii weer niet en dat lijkt me toch het meest logisch.
Even afwachten dus hoe dat nu zit (en wie zegt dat een officiële platenmaatschappij het wel goed vermeldt
).
Het rare is dat veel officiële site ook Port of Call als laatste track opgeven maar juist Pompeii weer niet en dat lijkt me toch het meest logisch.
Even afwachten dus hoe dat nu zit (en wie zegt dat een officiële platenmaatschappij het wel goed vermeldt
).
0
geplaatst: 3 juli 2011, 15:05 uur
Fijn plaatje hoor. Ligt direct goed in het gehoor. Ik hoor nog geen echte uitschieters, al klinkt Sante Fe wel redelijk "verslavend".
0
geplaatst: 6 juli 2011, 20:24 uur
Ik zie de hoes en ik denk: Iron & Wine. Bevreemdend, zo'n snelle associatie.
0
geplaatst: 7 juli 2011, 16:32 uur
Dit album klinkt, gelukkig, toch niet als meer van het zelfde voor mij.
Ik ben liefhebber van de vorige twee albums, daar niet van, maar ik hoor toch graag nieuwe dingen, op een nieuwe plaat.
Tot nu toe ben ik enthousiast, terwijl ik met de derde luisterbeurt bezig ben. Ik wacht nog even met stemmen tot ik een goed oordeel kan maken.
Ik ben liefhebber van de vorige twee albums, daar niet van, maar ik hoor toch graag nieuwe dingen, op een nieuwe plaat.
Tot nu toe ben ik enthousiast, terwijl ik met de derde luisterbeurt bezig ben. Ik wacht nog even met stemmen tot ik een goed oordeel kan maken.
0
geplaatst: 23 juli 2011, 07:22 uur
Zijn vorige album, dat de stemming na het eerste succes toch wat temperde, blijkt geen negatieve spiraal te bevatten, The Rip Tide is vanaf het begin af aan dan ook weer een warme, zonnige zomerdag, samen met vrienden, lachende gezichtjes en af en toe een moment van bezinning. De muziek brengt je naar een andere plek op deze aardbol, en mijn hersenpan heeft de beschikbare geheugenplekjes voor nieuwe muziek gelijk uitverkocht. Tip: ga niet snel, tussendoor, luisteren of The Rip Tide iets voor je is. Ik zie het al voor me, snel even in de trein, of tijdens de file. In de pauze snel de iPod in. Nee, bewaar hem voor die ene avond dat je even niets te doen hebt. Sluit ramen en deuren, telefoon uit, televisie uit, The Rip Tide aan: genieten!
De nummers die ik toch het vaakst luister zijn tot nu toe
5. Santa Fé
4. Vagabond
3. The Rip Tide
2. Port of Call (Cuixmala?)
1. East Harlem
Alhoewel eenieder van 1 t/m 4 ook op plaats 1 had kunnen staan.. Moeilijk. Hoewel muziek zich altijd lastig laat classificeren, vind ik het nog lastiger bij Beirut. Het heeft een soort ongrijpbaarheid van een nieuw kaliber. Ik vind mijzelf dan ook echt niet in hetgeen gezegd wordt: 'een tussenproject'? Dit album is wat mij betreft in perfecte harmonie. Mocht het een tussenproject zijn, wat mogen we in de toekomst dan nog verwachten.
De nummers die ik toch het vaakst luister zijn tot nu toe
5. Santa Fé
4. Vagabond
3. The Rip Tide
2. Port of Call (Cuixmala?)
1. East Harlem
Alhoewel eenieder van 1 t/m 4 ook op plaats 1 had kunnen staan.. Moeilijk. Hoewel muziek zich altijd lastig laat classificeren, vind ik het nog lastiger bij Beirut. Het heeft een soort ongrijpbaarheid van een nieuw kaliber. Ik vind mijzelf dan ook echt niet in hetgeen gezegd wordt: 'een tussenproject'? Dit album is wat mij betreft in perfecte harmonie. Mocht het een tussenproject zijn, wat mogen we in de toekomst dan nog verwachten.
0
geplaatst: 23 juli 2011, 19:27 uur
Ken deze band niet, net Santa Fe en Vagabond geluisterd en klinkt erg goed.
Gelijk even het hele album proberen.
Doet me ergens aan Fanfarlo's debuut album denken, al zullen velen hier die band niet kennen.
Gelijk even het hele album proberen.
Doet me ergens aan Fanfarlo's debuut album denken, al zullen velen hier die band niet kennen.
0
geplaatst: 23 juli 2011, 20:55 uur
Zo zeg, dit is wel een toegankelijk album! Ik heb Beirut 4 jaar geleden eens geprobeerd, toen kwam ik er niet echt in. Dit album bevalt stukken beter, ga ik vaker draaien!
0
geplaatst: 25 juli 2011, 21:06 uur
aerogp1 schreef:
Zo zeg, dit is wel een toegankelijk album! Ik heb Beirut 4 jaar geleden eens geprobeerd, toen kwam ik er niet echt in. Dit album bevalt stukken beter, ga ik vaker draaien!
Zo zeg, dit is wel een toegankelijk album! Ik heb Beirut 4 jaar geleden eens geprobeerd, toen kwam ik er niet echt in. Dit album bevalt stukken beter, ga ik vaker draaien!
Dat is juist de reden dat het bij mij wat moeilijker bevalt. Niets mis natuurlijk met het album, allemaal leuke liedjes die goed in een gehoor liggen. Maar meer dan 3.5* kan ik er niet voor geven. Vorige albums(dan spreek ik niet over de ep's) zijn origineler van sound. Nu is het meer pop dan folk. Ik hoop toch dat ze ooit terugkeren naar de balkan-sound van het eerste album.
Een positief punt is dat dit album afsteekt tegen de melancholische vroegere beirut-platen, waardoor het live misschien voor wat meer actie zorgt.
De nummers die er uitschieten op dit album: East Harlem(wordt natuurlijk al een heel tijd live gspeeld), het titelnummer, en vooral het laatste nummer, die prachtig opgebouwd wordt.
SOAD schreef:
Doet me ergens aan Fanfarlo's debuut album denken, al zullen velen hier die band niet kennen.
Doet me ergens aan Fanfarlo's debuut album denken, al zullen velen hier die band niet kennen.
Inderdaad, alhoewel Fanfarlo toch wel altijd in een versnelling hoger speelt
0
geplaatst: 25 juli 2011, 22:27 uur
SOAD schreef:
Doet me ergens aan Fanfarlo's debuut album denken, al zullen velen hier die band niet kennen.
Doet me ergens aan Fanfarlo's debuut album denken, al zullen velen hier die band niet kennen.
En of ik ze ken (niet voor niets toegevoegd indertijd). Ik denk eerder dat Fanfarlo wat lijkt op Beirut dan andersom maar ze hebben zeker wat raakvlakken
0
geplaatst: 26 juli 2011, 18:11 uur
Voor mij misschien wel het beste album van dit jaar tot nu toe.
Wat een schitterend nummer is East Harlem toch, geweldig mooie melodieen.
Wat een schitterend nummer is East Harlem toch, geweldig mooie melodieen.
0
geplaatst: 27 juli 2011, 00:07 uur
Meer van hetzelfde natuurlijk, maar het uniek herkenbare geluid verveelt me nog lang niet. Nog steeds alle soorten percussie en koper (een beetje fanfare-achtig) en die melancholische stem.
Hoogtepunten: A Candle's Fire, de eerste single East Harlem, Gosher en The Rip Tide.
Hoogtepunten: A Candle's Fire, de eerste single East Harlem, Gosher en The Rip Tide.
0
geplaatst: 27 juli 2011, 13:59 uur
Leuk cd-tje..blijft een beetje hangen bij het zelfde
Lekker op de achtergrond, gaat uiteindelijk vervelen.
eerste nummer:
A candle's fire heeft overigens in het refrein exact de zelfde melodie als Sufjan Stevens' "Now that i'm older" (van de plaat "The age of ADZ").
Verbaast me niets, The Age of ADZ is een briljante plaat die uitkwam juist toen Beirut met deze bezig was.
Melodie blijft in je hoofd zitten, ook bij Beirut blijkbaar.
Lekker op de achtergrond, gaat uiteindelijk vervelen.
eerste nummer:
A candle's fire heeft overigens in het refrein exact de zelfde melodie als Sufjan Stevens' "Now that i'm older" (van de plaat "The age of ADZ").
Verbaast me niets, The Age of ADZ is een briljante plaat die uitkwam juist toen Beirut met deze bezig was.
Melodie blijft in je hoofd zitten, ook bij Beirut blijkbaar.
0
geplaatst: 5 augustus 2011, 12:07 uur
Het is raar veel van dit soort muziek spreekt mij altijd erg aan. Maar tussen Beirut en mij wordt het nooit wat. Ik had het weer gedownload omdat hier in de lijstjes voorkwam en de naam me weer bekend voorkwam. Nu ik het aan luisteren ben weet ik weer dat ik het ooit heb gedownload omdat ze op een festival kwamen, volgens mij lowlands, en de omschrijving me wel aansprak. Maar zowel toen als nu vind ik het niet slecht maar kan ik er ook weinig mee. Ik ben toen overigen ook maar niet gaan kijken live. Net zoals dat ik deze cd niet vaak meer op zou zetten.
0
geplaatst: 5 augustus 2011, 12:09 uur
aERodynamIC schreef:
En of ik ze ken (niet voor niets toegevoegd indertijd). Ik denk eerder dat Fanfarlo wat lijkt op Beirut dan andersom maar ze hebben zeker wat raakvlakken
(quote)
En of ik ze ken (niet voor niets toegevoegd indertijd). Ik denk eerder dat Fanfarlo wat lijkt op Beirut dan andersom maar ze hebben zeker wat raakvlakken
Misschien omdat ze eerder waren begonnen. Maar die band kan ik dan wel weer waarderen zit wat meer energie in. Beirut is misschien ideaal om bij in slaap te vallen, maar dan heb ik helaas nooit muziek aan staan. Dus gaat deze cd helaas aan mij voorbaas.
0
geplaatst: 10 augustus 2011, 21:52 uur
Shame on me, late ontdekking maar toch zeker één van de top10 cd's van '11.
Moet nog wat rijpen maar de start van dit kleinood (nrs. 1 tot 3) is sterk!
Die instrumentale vrolijkheid van Santa Fe(est) is zo aanstekelijk ...
Moet nog wat rijpen maar de start van dit kleinood (nrs. 1 tot 3) is sterk!
Die instrumentale vrolijkheid van Santa Fe(est) is zo aanstekelijk ...
0
geplaatst: 17 augustus 2011, 22:06 uur
The Rip Tide is het derde album van de "Balkan-Folk" band Beirut. De band onderleiding van het (nog steeds) piepjonge muzikale brein Zach Condon doet op the Rip Tide precies waar ze goed in zijn. Dat kunstje deden ze echter ook al op debuutalbum "Gulang Orkestar" en "The Flying Club Cup". Wat de muziek van Beirut zo bijzonder maakte, was de compleet unieke sound die ergens zweefde tussen Folk, Balkan, Wereld en Indie muziek. Een aantal jaar terug werkte dit verbluffend. Anno 2011 ken ik het bijzondere recept wel, en is het niet meer zo bijzonder en verassend als ten tijde van de eerste twee albums.
'Maar is 'The Rip Tide dan niet de moeite waard?' The Rip Tide is zeker wel de moeite waard. Ook al is de 'goude' formule inmiddels iet minder 'goud' kleurig, de negen liedjes op The Rip Tide zijn van hoge kwaliteit. Stuk voor stuk luisteren ze erg lekker weg en bevatten ze zowel mooie melodien als instrumentatie. Ook is de muziek iets toegankelijker geworden, dat bevalt goed. Vroeger was een heel album van Beirut moeilijk om in te komen. Bovendien lag de muziek na een nummer of 3 op het randje van saai. Dat is met The Rip Tide helemaal over. Opener A Candle's Fire zet meteen de goede toon. East Harlem werkt aanstekelijk vrolijk. Titelnummer The Rip Tide is een bescheidde hoogtepuntje. En de Trompet van Condon blijf ik geweldig vinden. Het album duurt erg kort, iets meer dan een half uurtje. Dit kan gezien worden als een nadeel. Ik zie het echter als een voordeel. Het album heeft in mijn ogen de perfecte lengte, en is kort en krachtig en "to the point" Dit maakt het album een prettige luisterervaring.
The Rip Tide is meer van hetzelfde en niet verassend of bijzonder. Dit maal staan de kwaliteit van de liedjes op nummer een. Dit maakt het album een fijne (en verslavende) luisterervaring. Je kan dit album eigelijk zien als een stap achteruit maar tegelijkertijd een stap vooruit. En weet je... stiekem vind ik dit de beste Beirut tot dusver!
Verdomt lekker plaatje!
van: Daan's Muziek blog: Beirut - The Rip Tide - daanmuziek.blogspot.com
'Maar is 'The Rip Tide dan niet de moeite waard?' The Rip Tide is zeker wel de moeite waard. Ook al is de 'goude' formule inmiddels iet minder 'goud' kleurig, de negen liedjes op The Rip Tide zijn van hoge kwaliteit. Stuk voor stuk luisteren ze erg lekker weg en bevatten ze zowel mooie melodien als instrumentatie. Ook is de muziek iets toegankelijker geworden, dat bevalt goed. Vroeger was een heel album van Beirut moeilijk om in te komen. Bovendien lag de muziek na een nummer of 3 op het randje van saai. Dat is met The Rip Tide helemaal over. Opener A Candle's Fire zet meteen de goede toon. East Harlem werkt aanstekelijk vrolijk. Titelnummer The Rip Tide is een bescheidde hoogtepuntje. En de Trompet van Condon blijf ik geweldig vinden. Het album duurt erg kort, iets meer dan een half uurtje. Dit kan gezien worden als een nadeel. Ik zie het echter als een voordeel. Het album heeft in mijn ogen de perfecte lengte, en is kort en krachtig en "to the point" Dit maakt het album een prettige luisterervaring.
The Rip Tide is meer van hetzelfde en niet verassend of bijzonder. Dit maal staan de kwaliteit van de liedjes op nummer een. Dit maakt het album een fijne (en verslavende) luisterervaring. Je kan dit album eigelijk zien als een stap achteruit maar tegelijkertijd een stap vooruit. En weet je... stiekem vind ik dit de beste Beirut tot dusver!
Verdomt lekker plaatje!
van: Daan's Muziek blog: Beirut - The Rip Tide - daanmuziek.blogspot.com
0
geplaatst: 28 augustus 2011, 18:24 uur
Ik kon Beirut eerder nog niet. Ik vind deze plaat echter wel lekker klinken en hij is ook tamelijk toegankelijk meen ik, hoewel ik tot wat meer ontoegankelijkere muziek ook wel makkelijk toegang vind.
Dit album klinkt direct goed en de eerste nummers nodigen uit om meer te luisteren.
Het gebruik van de blazers kan ik heel erg waarderen.
Favorieten van mij zijn:
1: Payne's Bay
2: A Candle's Fire
3: Santa Fe
4: Port Of Call
5: The Peacock
Dit album klinkt direct goed en de eerste nummers nodigen uit om meer te luisteren.
Het gebruik van de blazers kan ik heel erg waarderen.
Favorieten van mij zijn:
1: Payne's Bay
2: A Candle's Fire
3: Santa Fe
4: Port Of Call
5: The Peacock
0
geplaatst: 29 augustus 2011, 16:58 uur
midnight boom schreef:
The Rip Tide is het derde album van de "Balkan-Folk" band Beirut. De band onderleiding van het (nog steeds) piepjonge muzikale brein Zach Condon doet op the Rip Tide precies waar ze goed in zijn. Dat kunstje deden ze echter ook al op debuutalbum "Gulang Orkestar" en "The Flying Club Cup". Wat de muziek van Beirut zo bijzonder maakte, was de compleet unieke sound die ergens zweefde tussen Folk, Balkan, Wereld en Indie muziek. Een aantal jaar terug werkte dit verbluffend. Anno 2011 ken ik het bijzondere recept wel, en is het niet meer zo bijzonder en verassend als ten tijde van de eerste twee albums.
'Maar is 'The Rip Tide dan niet de moeite waard?' The Rip Tide is zeker wel de moeite waard. Ook al is de 'goude' formule inmiddels iet minder 'goud' kleurig, de negen liedjes op The Rip Tide zijn van hoge kwaliteit. Stuk voor stuk luisteren ze erg lekker weg en bevatten ze zowel mooie melodien als instrumentatie. Ook is de muziek iets toegankelijker geworden, dat bevalt goed. Vroeger was een heel album van Beirut moeilijk om in te komen. Bovendien lag de muziek na een nummer of 3 op het randje van saai. Dat is met The Rip Tide helemaal over. Opener A Candle's Fire zet meteen de goede toon. East Harlem werkt aanstekelijk vrolijk. Titelnummer The Rip Tide is een bescheidde hoogtepuntje. En de Trompet van Condon blijf ik geweldig vinden. Het album duurt erg kort, iets meer dan een half uurtje. Dit kan gezien worden als een nadeel. Ik zie het echter als een voordeel. Het album heeft in mijn ogen de perfecte lengte, en is kort en krachtig en "to the point" Dit maakt het album een prettige luisterervaring.
The Rip Tide is meer van hetzelfde en niet verassend of bijzonder. Dit maal staan de kwaliteit van de liedjes op nummer een. Dit maakt het album een fijne (en verslavende) luisterervaring. Je kan dit album eigelijk zien als een stap achteruit maar tegelijkertijd een stap vooruit. En weet je... stiekem vind ik dit de beste Beirut tot dusver!
Verdomt lekker plaatje!
van: Daan's Muziek blog: Beirut - The Rip Tide - daanmuziek.blogspot.com
The Rip Tide is het derde album van de "Balkan-Folk" band Beirut. De band onderleiding van het (nog steeds) piepjonge muzikale brein Zach Condon doet op the Rip Tide precies waar ze goed in zijn. Dat kunstje deden ze echter ook al op debuutalbum "Gulang Orkestar" en "The Flying Club Cup". Wat de muziek van Beirut zo bijzonder maakte, was de compleet unieke sound die ergens zweefde tussen Folk, Balkan, Wereld en Indie muziek. Een aantal jaar terug werkte dit verbluffend. Anno 2011 ken ik het bijzondere recept wel, en is het niet meer zo bijzonder en verassend als ten tijde van de eerste twee albums.
'Maar is 'The Rip Tide dan niet de moeite waard?' The Rip Tide is zeker wel de moeite waard. Ook al is de 'goude' formule inmiddels iet minder 'goud' kleurig, de negen liedjes op The Rip Tide zijn van hoge kwaliteit. Stuk voor stuk luisteren ze erg lekker weg en bevatten ze zowel mooie melodien als instrumentatie. Ook is de muziek iets toegankelijker geworden, dat bevalt goed. Vroeger was een heel album van Beirut moeilijk om in te komen. Bovendien lag de muziek na een nummer of 3 op het randje van saai. Dat is met The Rip Tide helemaal over. Opener A Candle's Fire zet meteen de goede toon. East Harlem werkt aanstekelijk vrolijk. Titelnummer The Rip Tide is een bescheidde hoogtepuntje. En de Trompet van Condon blijf ik geweldig vinden. Het album duurt erg kort, iets meer dan een half uurtje. Dit kan gezien worden als een nadeel. Ik zie het echter als een voordeel. Het album heeft in mijn ogen de perfecte lengte, en is kort en krachtig en "to the point" Dit maakt het album een prettige luisterervaring.
The Rip Tide is meer van hetzelfde en niet verassend of bijzonder. Dit maal staan de kwaliteit van de liedjes op nummer een. Dit maakt het album een fijne (en verslavende) luisterervaring. Je kan dit album eigelijk zien als een stap achteruit maar tegelijkertijd een stap vooruit. En weet je... stiekem vind ik dit de beste Beirut tot dusver!
Verdomt lekker plaatje!
van: Daan's Muziek blog: Beirut - The Rip Tide - daanmuziek.blogspot.com
Daan, check je spelling alvorens te publiceren....
0
geplaatst: 29 augustus 2011, 23:07 uur
Daarbij is "Indie" geen muziekstijl, maar een term om aan te duiden dat een band zelfstandig opereert (zonder platenbaas). Indie = independent. Er bestaat ook "indie jazz", "indie metal" etc. etc.
Maar altijd leuk dat mensen stukje schrijven. Ben er zelf niet zo goed in om mijn mening in een lap tekst weer te geven....
Maar altijd leuk dat mensen stukje schrijven. Ben er zelf niet zo goed in om mijn mening in een lap tekst weer te geven....
0
geplaatst: 30 augustus 2011, 20:03 uur
Daarnet voor het eerst beluisterd tijdens het lopen, en het bevalt me meteen. Zoals dat ook het geval was met zijn twee eerste platen.
0
geplaatst: 31 augustus 2011, 12:02 uur
Instrumentaal best mooi, maar ik vind zijn stem (net als op het vorige album) niet bepaald een meerwaarde.
0
geplaatst: 3 september 2011, 10:28 uur
al een paar keer non-stop beluisterd een erg lekker plaatje ik vindt dat dit album als geheel moet
afspelen want los vindt ik de nummers niet bijzonder maar als complete plaat vindt ik hem bijzonder goed.
afspelen want los vindt ik de nummers niet bijzonder maar als complete plaat vindt ik hem bijzonder goed.
* denotes required fields.